ΔκοΕφετΑθην 2885/2015 εμβάσματα εξωτερικο, αποδειξη προέλευσης, χρόνος
Προσαύξηση περιουσίας μέσω μεταφοράς εμβασμάτων στο εξωτερικό (άρθρο 15 παρ.3 ν.3888/2010) - έννοια προσαύξησης - χρόνος έναρξης ισχύος - απόδειξη προέλευσης εμβασμάτων.


  ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Τμήμα 8ο Τριμελές

Αποτελούμενο από τους: Γεωργία Ζάκη, Πρόεδρο Εφετών Διοικητικών Δικαστηρίων, Χρυσάνθη Χριστοδούλου (Εισηγήτρια) και Αντώνιο Τσαμαρδίνο, Εφέτες Διοικητικών Δικαστηρίων και γραμματέα τη Βασιλική Καρακολτσίδου, δικαστική υπάλληλο,

σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Μαρτίου 2015, για να δικάσει την από 24 Νοεμβρίου 2014 (αριθ. καταχ. ΠΡΦ 1513/24.11.2014) προσφυγή,

τ ο υ ......................., κατοίκου Αθηνών (οδός ...............), ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο Ευαγγελία Μπατσολάκη με δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ.,

κ α τ ά του Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών και από τον Προϊστάμενο του Κέντρου Ελέγχου Φορολογούμενων Μεγάλου Πλούτου (ΚΕ.ΦΟ.ΜΕ.Π) της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών και το οποίο παραστάθηκε με τη Δικαστική Αντιπρόσωπο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (Ν.Σ.Κ.) Βαλέρια Καραλή - Κατσούλη, με δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ. Mετά τη συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη.

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο

1. Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή, για την οποία καταβλήθηκε, κατ΄ άρθρο 277 παρ. 3 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ν.2717/1999, φ. Α΄ 99), ως ισχύει μετά την τροποποίησή του με την παράγραφο 1 του άρθρου 45 του ν. 3900/2010 (φ. Α΄ 213), παράβολο, ύψους 3.000 ευρώ (βλ. σχετ. έντυπα καταβολής του), ζητείται παραδεκτώς, κατ’ εκτίμηση του δικογράφου αυτής, η ακύρωση των αντίστοιχων σιωπηρών απορρίψεων από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων (ΓΓΔΕ) του Υπουργείου Οικονομικών, των από 28.7.2014 δύο ενδικοφανών προσφυγών που άσκησε ο προσφεύγων στον ως άνω Προϊστάμενο Διεύθυνσης 1) κατά της 1327/11.6.2014 οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, οικονομικού έτους 2010, του Προϊσταμένου του Κέντρου Ελέγχου Φορολογούμενων Μεγάλου Πλούτου (Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π), με την οποία καταλογίστηκε σε βάρος του κύριος φόρος εισοδήματος, συνολικού ύψους (μετά του προσθέτου) 158.636,41 ευρώ καθώς και έκτακτη εισφορά του άρθρου 5 του ν. 3833/2010, συνολικού ύψους (μετά της πρόσθετης) 4.444,82 ευρώ και 2) κατά της 1328/11.6.2014 οριστικής παράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, οικονομικού έτους 2011, του ίδιου ως άνω Προϊσταμένου του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π, με την οποία καταλογίστηκε σε βάρος του κύριος φόρος εισοδήματος, συνολικού ύψους (μετά του προσθέτου) 2.291.158,59 ευρώ καθώς και έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης φυσικών προσώπων του άρθρου 29 του ν. 3986/2011, συνολικού ύψους (μετά της πρόσθετης) 187.803,05 ευρώ.

2. Επειδή, ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος (ν.2238/1994, Φ.Ε.Κ. 151 Α΄) ορίζει στο άρθρο 4 παρ.1 και παρ. 2 ότι: « 1. Εισόδημα στο οποίο επιβάλλεται ο φόρος είναι το εισόδημα που προέρχεται από κάθε πηγή ύστερα από την αφαίρεση των δαπανών για την απόκτησή του, όπως αυτό προσδιορίζεται ειδικότερα στα άρθρα 20 έως 51 … 2. Το εισόδημα ανάλογα με την πηγή της προέλευσής του διακρίνεται κατά τις επόμενες κατηγορίες ως εξής: Α-Β. Εισόδημα από ακίνητα. Γ. Εισόδημα από κινητές αξίες. Δ. Εισόδημα από εμπορικές επιχειρήσεις. Ε. Εισόδημα από γεωργικές επιχειρήσεις. ΣΤ. Εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες. Ζ. Εισόδημα από υπηρεσίες ελευθέριων επαγγελμάτων και από κάθε άλλη πηγή», στο άρθρο 3 ότι:<<1. Ο φόρος επιβάλλεται κάθε οικονομικό έτος στο εισόδημα που αποκτάται μέσα στο αμέσως προηγούμενο οικονομικό έτος, κατά τις διακρίσεις που ορίζει αυτός ο νόμος. 2. Η χρονική διάρκεια του οικονομικού έτους αρχίζει από την 1η Ιανουαρίου και λήγει την 31η Δεκεμβρίου του ίδιου ημερολογιακού έτους » και στο άρθρο 48 παρ.3, όπως το δεύτερο και τελευταίο εδάφιό της προστέθηκε με το άρθρο 15 παρ. 3 του ν. 3888/2010 (Φ.Ε.Κ. 175 Α΄/30.9.2010) και ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 20 του εν λόγω νόμου, από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ότι: « Ως εισόδημα από υπηρεσίες ελευθερίων επαγγελμάτων λογίζεται και κάθε εισόδημα που δεν μπορεί να υπαχθεί σε κάποια από τις κατηγορίες Α΄ έως Ζ΄ της παρ.2 του άρθρου 4. Σε προσαύξηση περιουσίας που προέρχεται από άγνωστη ή μη διαρκή ή μη σταθερή πηγή ή αιτία, ο φορολογούμενος μπορεί να κληθεί να αποδείξει είτε την πραγματική πηγή ή αιτία προέλευσής της είτε ότι φορολογείται από άλλες διατάξεις είτε ότι απαλλάσσεται από το φόρο με ειδική διάταξη, προκειμένου αυτό να μην φορολογηθεί ως εισόδημα από υπηρεσίες ελευθερίων επαγγελμάτων της χρήσης κατά την οποία επήλθε η προσαύξηση».

3. Επειδή, από τις διατάξεις του άρθρου 4 του ν. 2238/1994 που προεκτέθηκαν, συνάγεται ότι για να φορολογηθεί μία πρόσοδος ως «εισόδημα», περιλαμβανομένης και αυτής που δεν μπορεί να υπαχθεί σε κάποια από τις κατηγορίες Α΄ έως Ζ΄ της παρ. 2, πρέπει να συγκεντρώνει τα εννοιολογικά στοιχεία του εισοδήματος, δηλαδή να έχει περιοδικό χαρακτήρα και να προέρχεται από σταθερή πηγή (κεφάλαιο ή εργασία), της οποίας γίνεται τακτική εκμετάλλευση (βλ. ΣτΕ 3872/2013). Εξάλλου, δεν αποκλείεται, με ειδική διάταξη νόμου, να υπαχθεί σε φορολόγηση, σε μία από τις ως άνω πηγές, πρόσοδος που δεν έχει τα ως άνω χαρακτηριστικά. Τέτοια περίπτωση αποτελεί η προσθήκη με το άρθρο 15 παρ. 3 του ν. 3888/2010 του τελευταίου εδαφίου στην παρ. 3 του άρθρου 48 του ν. 2238/1994, αφού η προσαύξηση περιουσίας που προέρχεται από άγνωστη ή μη διαρκή ή μη σταθερή πηγή ή αιτία, ως μη έχουσα περιοδικό χαρακτήρα ή μη προερχόμενη από σταθερή πηγή, δεν φέρει τα εννοιολογικά χαρακτηριστικά του εισοδήματος και επομένως, μέχρι τη θέσπιση της εν λόγω ρύθμισης, δεν υπαγόταν σε φορολόγηση «ως εισόδημα που δεν μπορεί να υπαχθεί σε κάποια από τις κατηγορίες Α΄ έως Ζ΄ της παρ.2 του άρθρου 4». Κατά την έννοια δε της διάταξης αυτής, εισόδημα από ελευθέρια επαγγέλματα λογίζεται η προσαύξηση περιουσίας που προέρχεται από άγνωστη ή μη διαρκή ή μη σταθερή πηγή ή αιτία, εκτός και αν ο φορολογούμενος αποδείξει είτε την πραγματική πηγή ή αιτία προέλευσής της, είτε ότι φορολογείται από άλλες (πλην της φορολογίας εισοδήματος) διατάξεις, είτε ότι απαλλάσσεται από το φόρο με ειδική διάταξη. Η εν λόγω νέα ουσιαστική (και όχι διαδικαστική) διάταξη, που όπως προεκτέθηκε, άρχισε να ισχύει από 30-9-2010 που δημοσιεύτηκε ο ν. 3888/2010 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εφαρμόζεται για την προσαύξηση περιουσίας που δημιουργήθηκε από την ως άνω ημερομηνία και εφεξής και φορολογείται κάθε οικονομικό έτος μέσα στο οποίο επέρχεται τέτοια προσαύξηση. Περαιτέρω, η προσαύξηση αυτή της περιουσίας μπορεί να αναφέρεται σε κινητή ή ακίνητη περουσία οποιασδήποτε μορφής, σε πάσης φύσεως χρεόγραφα, καταθέσεις κ.λπ. Εξάλλου, σε περίπτωση που η φορολογική Αρχή θεωρεί ότι μέσω της μεταφοράς χρημάτων στο εξωτερικό (εμβάσματα) επέρχεται προσαύξηση της περιουσίας του φορολογουμένου, η οποία δεν δικαιολογείται από τα εισοδήματα που είχε δηλώσει και ότι, εν προκειμένω, η προσαύξηση της περιουσίας του είναι ίση με το ως άνω ποσό των εμβασμάτων, τα ποσά αυτά μπορούν να καλυφθούν, εκτός άλλων, και με το προϊόν εκποίησης, πριν την αποστολή του εμβάσματος, περιουσιακών στοιχείων, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι αποδεικνύεται η εκποίηση αυτή από σχετικά παραστατικά.

4. Επειδή, περαιτέρω, από το άρθρο 1 του ν. 5638/1932 "περί καταθέσεως σε κοινό λογαριασμό, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 του ν.δ. 951/1971 και διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 124 περ. Δ΄ στοιχ. α΄ του ν.δ. 118/1973, προκύπτει ότι χρηματική κατάθεση σε κοινό ανοικτό λογαριασμό τράπεζας, στο όνομα δύο ή περισσοτέρων, είναι εκείνη που περιέχει τον όρο, ότι μπορεί να γίνει χρήση, δηλαδή ανάληψη από τον κοινό αυτό λογαριασμό, από έναν ή περισσότερους από εκείνους στο όνομα των οποίων έγινε η κατάθεση, γιατί βάση της καταθέσεως αυτής η κυριότητα περιέρχεται μεν στην Τράπεζα, σύμφωνα με το άρθρο 806 και 830 του ΑΚ και το άρθρο 2 παρ. 1 του ν.δ. της 17-7/13-8-1923 ΄περί ειδικών διατάξεων επί Ανωνύμων Εταιρειών" (Ολ. ΑΠ 1092/1991), αλλά καθένας από εκείνους, στο όνομα των οποίων έγινε η κατάθεση, δικαιούται κατ’ αρχήν να απαιτήσει και να αναλάβει εξ ιδίου δικαίου και όχι ως αντιπρόσωπος άλλου, κατ’ άρθρο 211 του ΑΚ, το σύνολο ή μέρος της καταθέσεως, χωρίς τη σύμπραξη των λοιπών συνδικαιούχων, οπότε γίνεται κύριος των αναληφθέντων χρημάτων και είναι αδιάφορο σε ποιον πράγματι από τους καταθέτες ανήκαν τα χρήματα, όπως αδιάφορη είναι και η μεταξύ των καταθετών σχέση που οδήγησε σε κατάθεση σε κοινό λογαριασμό, η οποία μόνο ενοχικές αξιώσεις μπορεί να δημιουργήσει σε βάρος εκείνου από τους δικαιούχους του κοινού λογαριασμού που προέβη στην ανάληψη των χρημάτων. Επιπλέον, από τις ανωτέρω διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 411, 489, 490, 491 και 493 του ΑΚ προκύπτει, ότι κατά του αναλαβόντος τα χρήματα από τον κοινό λογαριασμό, ο μη αναλαβών έχει αξίωση, λόγω της δημιουργούμενης ενεργητικής εις ολόκληρον ενοχής, ποσού ίσου προς το ήμισυ της καταθέσεως, εκτός αν από τη μεταξύ τους εσωτερική σχέση προκύπτει άλλη αναλογία ή δικαίωμα εφ’ ολοκλήρου του ποσού ή έλλειψη δικαιώματος αναγωγής εκ μέρους αυτού που δεν προέβη στην ανάληψη (ΑΠ 1800/2012, 1001/2012). Εκ τούτων παρέπεται ότι, σε περιπτώσεις αποστολής εμβασμάτων που πραγματοποιούνται από κοινούς λογαριασμούς πρέπει, καταρχήν, να γίνεται ισομερής επιμερισμός αυτών μεταξύ των συνδικαιούχων του λογαριασμού προέλευσης του εμβάσματος, σε περίπτωση δε που ο ελεγχόμενος επικαλείται διαφορετική αναλογία των χρηματικών αυτών ποσών, η οποία εξικνείται μέχρι του σημείου ότι τα χρήματα δεν ανήκαν πράγματι σε αυτόν, οφείλει να αποδείξει με κάθε πρόσφορο μέσο τον ισχυρισμό του.

5. Επειδή, εξάλλου, στο άρθρο 5 του ν. 3833/2010 (φ. Α΄40 ), ορίζεται ότι: <<Επιβάλλεται έκτακτη εφάπαξ εισφορά ποσοστού ένα τοις εκατό (1%) επί του εισοδήματος των φυσικών προσώπων που φορολογούνται κατά τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 2 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 2238/1994), ...... 2.Για την επιβολή της εισφοράς λαμβάνεται υπόψη το συνολικό καθαρό εισόδημα, πραγματικό ή τεκμαρτό, φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο του φυσικού προσώπου ... των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος του οικονομικού έτους 2010, εφόσον αυτό είναι εκατό χιλιάδες (100.000 ) ευρώ και άνω.>>, ενώ στο άρθρο 29 του ν. 3986/2011 (φ. Α΄ 152), ορίζεται ότι: << 1. Επιβάλλεται ειδική εισφορά αλληλεγγύης στα εισοδήματα άνω των δώδεκα χιλιάδων (12.000) ευρώ των φυσικών προσώπων, που προέκυψαν κατά τις διαχειριστικές χρήσεις 2010 έως και 2014 και δηλώνονται με τις δηλώσεις των αντίστοιχων οικονομικών ετών 2011 - 2015. 2. Για την επιβολή της εισφοράς, λαμβάνεται υπόψη το ετήσιο συνολικό καθαρό ατομικό εισόδημα, πραγματικό ή τεκμαρτό, φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο του φυσικού προσώπου .... >>.

6. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, ανάμεσα στα οποία και η από 30.5.2014 έκθεση μερικού ελέγχου προσδιορισμού φόρου αρμοδίων ελεγκτικών υπαλλήλων, προκύπτουν τα εξής: Ο προσφεύγων, ο οποίος είναι φυσικό πρόσωπο, μη επιτηδευματίας, για το οικονομικό έτος 2010 (χρήση 2009), υπέβαλε στη ΔΟΥ ΣΤ΄ Αθηνών, δήλωση φορολογίας εισοδήματος, με την οποία δήλωσε φορολογητέο εισόδημα από εκμίσθωση ακινήτων 3.486 ευρώ, ενώ για το οικονομικό έτος 2011 (χρήση 2010), δεν υπέβαλε δήλωση. Με το 2308/3.2.2014 έγγραφο - αίτημα παροχής πληροφοριών, το οποίο του επιδόθηκε στις 18.3.2014, ενημερώθηκε από το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π., ότι, κατόπιν της 301/3.2.2014 εντολής μερικού ελέγχου της Γ.Γ.Δ.Ε., που εκδόθηκε για τη διαπίστωση της ορθής εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 15 έως 19 και 48 παρ. 3 του ν. 2238/1994, είχε επιλεγεί για μερικό φορολογικό έλεγχο, για τις χρήσεις 2009, 2010 και 2011, για το λόγο ότι, στις χρήσεις 2009 και 2010, είχε αποστείλει εμβάσματα στο εξωτερικό, ποσού 221.000 και 2.600.000 ευρώ αντίστοιχα, ήτοι συνολικού ποσού 2.821.000 ευρώ. Με το παραπάνω έγγραφο, το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. τον καλούσε να θέσει στη διάθεση του ελέγχου τα αποδεικτικά στοιχεία των εμβασμάτων καθώς και οποιοδήποτε στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ότι τα ποσά που απέστειλε στο εξωτερικό έχουν φορολογηθεί ή έχουν νομίμως απαλλαγεί του φόρου. Σε απάντηση, ο προσφεύγων, υπέβαλε στο Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π., το 7355/27.3.2014 έγγραφο, στο οποίο ανέφερε ότι τα ποσά των εμβασμάτων προήλθαν από πώληση, το έτος 2007, ακινήτου ιδιοκτησίας της μητέρας του, ότι είναι συνδικαιούχος στον λογαριασμό της Τράπεζας από τον οποίο προήλθαν τα εμβάσματα μαζί με τη μητέρα του και τον αδερφό του και ότι τα εμβάσματα αυτά μεταφέρθηκαν επίσης σε κοινό λογαριασμό σε Τράπεζες του εξωτερικού (Ελβετία). Προσκόμισε, δε, μεταξύ άλλων, <<φωτοαντίγραφα του λογαριασμού της Τράπεζας ..... BANK, όπως και φωτοαντίγραφα μέρους των εμβασμάτων που μετέφερε τα ποσά κατά τα έτη 2009 και 2010, στα οποία αναφέρεται ως εντολέας.>> (βλ. σελ. 3 της οικείας έκθεσης ελέγχου). Ακολούθως, ο έλεγχος προέβη στη σύνταξη του από 11.4.2014 σημειώματος διαπιστώσεων ελέγχου του άρθρου 28 του ν. 4174/2013, στο οποίο αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: << Επειδή μέχρι τη σύνταξη του παρόντος εγγράφου, δεν προσκομίσατε στον έλεγχο: α) αποδεικτικά στοιχεία που να προκύπτει η τροφοδοσία του ως άνω κοινού λογαριασμού και β) στοιχεία ότι στους αποδέκτες λογαριασμούς είστε συνδικαιούχος με τη μητέρα σας και τον αδερφό σας, δεν προκύπτει ότι τα εν λόγω χρηματικά ποσά που εμβάσθηκαν κατ’ εντολή σας ανήκουν και στους άλλους δύο συνδικαιούχους .... Με τα ανωτέρω δεδομένα και από τη διασταύρωση των ποσών που εμβάσατε στο εξωτερικό τις ελεγχόμενες χρήσεις και από τον συνημμένο ΠΙΝΑΚΑ ΑΝΑΛΩΣΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ για τα οικονομικά έτη 1997 έως 2010, βάσει των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος που έχετε υποβάλει και των αντίστοιχων εκκαθαριστικών σημειωμάτων φόρου εισοδήματος .... διαπιστώθηκε ότι, τα χρηματικά ποσά που μεταφέρατε στο εξωτερικό τις χρήσεις 2009 και 2010, βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή του ο έλεγχος μέχρι την ημερομηνία σύνταξης του παρόντος σημειώματος, δεν καλύπτονται από τα δηλωθέντα εισοδήματα ....>>. Στη συνέχεια, ο έλεγχος θεώρησε ότι η περιουσία του προσφεύγοντος προσαυξήθηκε, από άγνωστη αιτία, κατά τα ποσά των εμβασμάτων που απεστάλησαν στο εξωτερικό, ήτοι κατά 221.000 ευρώ στη χρήση 2009 και κατά 2.600.000 ευρώ στη χρήση 2010 και με το σκεπτικό ότι η ως άνω προσαύξηση της περιουσίας του προσφεύγοντος είχε ως αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση της φορολογικής του οφειλής για τις εν λόγω χρήσεις, η Φορολογική Αρχή γνωστοποίησε σε αυτόν εγγράφως, με θυροκόλληση στη διεύθυνση της κατοικίας του, στις 17.4.2014, τα ως άνω αποτελέσματα του ελέγχου μαζί με τις, κατ’ εφαρμογήν της παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 4174/2013, εν τω μεταξύ εκδοθείσες προσωρινές διορθωτικές πράξεις προσδιορισμού φόρου. Επ’ αυτών, ο προσφεύγων απάντησε εμπρόθεσμα, με το από 6.5.2014 έγγραφό του, υποστηρίζοντας ότι, στις 30.5.2007 προέβη, μαζί με τη μητέρα του ...............και τον αδερφό του .................., στο άνοιγμα του με αριθμό ...........................................κοινού λογαριασμού στο κατάστημα Φιλελλήλων της..........BANK που εδρεύει στην Αθήνα, ότι ο λόγος που προέβησαν στο άνοιγμα του ως άνω κοινού λογαριασμού ήταν η κατάθεση σε αυτόν του τιμήματος επικείμενης πώλησης ακινήτου της μητέρας του, ότι με το άνοιγμα του λογαριασμού κατέθεσαν το ποσό των 100.000 ευρώ που έλαβε η πωλήτρια μητέρα τους από την αγοράστρια εταιρεία (................................ ΑΕ), βάσει του 23313/25.5.2007 συμβολαιογραφικού προσυμφώνου πώλησης, ενώ κατά την ημέρα κατάρτισης του οριστικού συμβολαίου με αριθμό 23573/19.7.2007, η αγοράστρια παρέδωσε σε αυτόν, με την ιδιότητά του ως πληρεξουσίου της πωλήτριας μητέρας του, βάσει του 8473/2007 συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου και προς εξόφληση του συνολικώς συμφωνηθέντος τιμήματος, ύψους 4.401.003,03 ευρώ, δύο επιταγές, την με αριθμό ................../19.7.2007 δίγραμμη επιταγή της ................. Τράπεζας, ποσού 3.251.003,03 ευρώ και τη με αριθμό ................./19.7.2007 δίγραμμη επιταγή της .....................Τράπεζας, ποσού 1.050.000 ευρώ, τις οποίες κατέθεσε την επομένη, δηλαδή στις 20.7.2007, στον προαναφερθέντα κοινό λογαριασμό και ότι τα επίδικα ποσά εμβασμάτων, που εστάλησαν, κατ’ εντολή του, στο εξωτερικό για λόγους ασφαλείας, προέρχονταν από τον ως άνω κοινό λογαριασμό της .......... BANK και εμβάσθηκαν σε δύο κοινούς λογαριασμούς, που τηρούνται επίσης στο όνομα της μητέρας του, του αδερφού του και του ιδίου σε δύο Ελβετικές Τράπεζες, ήτοι 1) στον με αριθμό IBΑΝ ..........................W κοινό λογαριασμό που τηρείται στην Ελβετική Τράπεζα με την επωνυμία ............ και στον με αριθμό IBAN ......................................3 κοινό λογαριασμό που τηρείται στην Ελβετική Τράπεζα ................... (BCV). Επισήμανε δε ο προσφεύγων στο ως άνω απαντητικό του έγγραφο ότι αντίγραφα του 23573/19.7.2007 αγοραπωλητήριου συμβολαίου, των εμβασμάτων καθώς και φωτοαντίγραφα του βιβλιαρίου του κοινού λογαριασμού προέλευσης στην ........ BANK είχε ήδη προσκομίσει στη Φορολογική Αρχή με το 7355/27.3.2014 έγγραφό του παροχής πληροφοριών, ενώ αναφορικά με τα αναλυτικά στοιχεία των δικαιούχων των δύο ως άνω λογαριασμών που τηρούνται στις Ελβετικές Τράπεζες και στις οποίες έγιναν τα εμβάσματα, ζήτησε να ληφθεί υπόψη το ήδη αποσταλέν από αυτόν στη διάδικη Υπηρεσία από 16.4.2014 έγγραφο, το οποίο έλαβε αριθ. πρωτ. 9088/23.4.2014. Ο έλεγχος, αφού έλαβε υπόψη ότι, το τελευταίο αυτό έγγραφο αποτελείται από τρία φύλλα. Στο πρώτο φύλλο έχουν συρραφεί δύο αποσπάσματα από ξενόγλωσσα έγγραφα, που φέρουν χειρόγραφες σημειώσεις ... Το δεύτερο φύλλο είναι ένα ξενόγλωσσο κείμενο σε φωτοτυπία. Το τρίτο φύλλο φέρεται ως μετάφραση του δεύτερου φύλλου χωρίς στοιχεία συντάκτη και μεταφραστή΄, θεώρησε ότι με τα προσκομισθέντα έγγραφα, δεν προστέθηκαν νέα στοιχεία ΄ώστε να αναιρείται ο προσωρινός καταλογισμός που έγινε με το σημείωμα διαπιστώσεων του ελέγχου .... και τις προσωρινές πράξεις που το συνόδευαν και τούτο διότι: 1) Το έγγραφο του ελεγχόμενου με ημερομηνία 16.4.2014, με τη μορφή που έχει - όπως προαναφέρθηκε - δεν έχει καμία εγκυρότητα και, ως εκ τούτου, δεν αποδεικνύεται ποιοι είναι οι συνδικαιούχοι των λογαριασμών όπου πήγαν τα εμβάσματα στο εξωτερικό. 2) Δεν προσκομίσθηκαν επιπλέον στοιχεία για την τροφοδοσία του λογαριασμού της ......... BANK, από τον οποίο έφυγαν τα εμβάσματα για το εξωτερικό κατ’ εντολή του ελεγχόμενου. 3) Στο από 6.5.2014 απαντητικό έγγραφο απόψεων του ελεγχόμενου, ...., αναφέρεται με επισήμανση ότι: <<Παράλληλα, ανεξαρτήτως του σε ποιον από τους καταθέτες ανήκουν τα χρήματα, παράγεται μεταξύ των δικαιούχων και της τράπεζας ενεργητική σε ολόκληρο ενοχή και, ως εκ τούτου, καθένας από τους δικαιούχους δικαιούται να αναλάβει εξ ιδίου δικαίου ... το σύνολο ή μέρος της κατάθεσης, οπότε γίνεται κύριος των αναληφθέντων χρημάτων ....>>. Ο έλεγχος αποδέχεται αυτή τη νομική θέση, καθιστώντας τον ελεγχόμενο κάτοχο όλων των ποσών των εμβασμάτων. Ενόψει αυτών, ο έλεγχος εμμένοντας στην αρχική του άποψη, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, εν προκειμένω, διαπιστώθηκε προσαύξηση της περιουσίας του προσφεύγοντος από τα ποσά των εμβασμάτων στο εξωτερικό, που δεν καλύπτονται από τις δηλώσεις, τα έγγραφα και τα δικαιολογητικά που είχε στη διάθεσή του ο έλεγχος, κατά 221.000 ευρώ στη χρήση 2009 και κατά 2.600.000 ευρώ στη χρήση 2010 και ότι τα ανωτέρω ποσά θα έπρεπε, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 15 του ν. 3888/2010, να φορολογηθούν ως εισόδημα από υπηρεσίες ελευθερίων επαγγελμάτων της παραγράφου 3 του άρθρου 48 του ν. 2238/1994. Προσδιόρισε, δε, τελικά, το φορολογητέο εισόδημα του προσφεύγοντος, για τη χρήση 2009, στο ποσό των 224.486 ευρώ (221.000 ευρώ προσαύξηση περιουσίας λόγω εμβασμάτων συν 3.486 ευρώ δηλωθέν εισόδημα χρήσεως) και για τη χρήση 2010, στο ποσό των 2.608.334 ευρώ (2.600.000 ευρώ προσαύξηση περιουσίας λόγω εμβασμάτων συν 8.334 ευρώ προσδιορισθείσα για τη χρήση αυτή φορολογητέα ύλη με βάση τα τεκμήρια δαπανών διαβίωσης που είχε στη διάθεσή του ο έλεγχος). Ακολούθως, ο Προϊστάμενος του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π., εξέδωσε σε βάρος του προσφεύγοντος: α) για το οικονομικό έτος 2010, την 1327/11.6.2014 οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, με την οποία καταλόγισε σε βάρος του κύριο φόρο εισοδήματος, συνολικού ύψους (μετά του προσθέτου) 158.636,41 ευρώ καθώς και έκτακτη εισφορά του άρθρου 5 του ν. 3833/2010, συνολικού ύψους (μετά της πρόσθετης) 4.444,82 ευρώ και β) για το οικονομικό έτος 2011, την 1328/11.6.2014 οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, με την οποία καταλόγισε σε βάρος του κύριο φόρο εισοδήματος, συνολικού ύψους (μετά του προσθέτου) 2.291.158,59 ευρώ καθώς και έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης φυσικών προσώπων του άρθρου 29 του ν. 3986/2011, συνολικού ύψους (μετά της πρόσθετης) 187.803,05 ευρώ. Κατά των ως άνω καταλογιστικών πράξεων ο προσφεύγων άσκησε, ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΓΓΔΕ του Υπουργείου Οικονομικών, τις από 28.7.2014 δύο ενδικοφανείς προσφυγές αντίστοιχα, οι οποίες όμως απορρίφθηκαν σιωπηρά με τις προσβαλλόμενες σιωπηρές αρνητικές απαντήσεις του Προϊσταμένου της ως άνω Διεύθυνσης. Κατ’ αυτών ο προσφεύγων άσκησε την κρινόμενη προσφυγή, με την οποία, μεταξύ άλλων, αμφισβητεί τη νομιμότητα της επιβολής του φόρου και της εισφοράς αλληλεγγύης.

7. Επειδή, ειδικότερα, ο προσφεύγων υποστηρίζει, καταρχάς, ότι, ενόψει του χρόνου ισχύος της ένδικης διάταξης (30.9.2010), δεν είναι νόμιμη η εφαρμογή της όχι μόνο για τα εμβάσματα που απέστειλε στο εξωτερικό εντός της χρήσεως 2009 αλλά και για αυτά που απέστειλε έως τις 30.9.2010. Περαιτέρω, δε, ισχυρίζεται εκ νέου ότι, τα ποσά που εμβάσθηκαν για λόγους ασφαλείας στο εξωτερικό από αυτόν, προέρχονταν από το τίμημα πώλησης ενός προικώου ακινήτου, ιδιοκτησίας της μητέρας του, συνολικού ύψους 4.401.0003,03 ευρώ, το οποίο κατατέθηκε στον με αριθμό...........................κοινό λογαριασμό που τηρείται στην ........ BANK στο όνομα της μητέρας του, του αδερφού του και το δικό του και εμβάσθηκαν (τα επίδικα ποσά) σε δύο κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς του εξωτερικού (Ελβετίας) που τηρούνται επίσης στο όνομα των ως άνω προσώπων και το δικό του. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του προσκομίζει και επικαλείται: 1) την από 24.4.2014 βεβαίωση της......BANK, με την οποία βεβαιώνεται ότι στο ως άνω κατάστημα τηρείται << κοινός λογαριασμός Νο ............................επ’ ονόματι ........του ......., ..............του.................και ...........................του ............από 30/5/2007 >>, 2) αντίγραφο του 23313/ 25.5.2007 συμβολαιογραφικού προσυμφώνου και αντίγραφο του 23573/19.7.2007 οριστικού συμβολαίου πώλησης προικώου ακινήτου ιδιοκτησίας της μητέρας του ........ Από το τελευταίο προκύπτει ότι το συμφωνηθέν τίμημα ανήλθε σε 4.401.003,03 ευρώ (έναντι αντικειμενικής αξίας 1.816.786,46 ευρώ) καθώς και ότι την ημέρα κατάρτισης του συμβολαίου και σε εξόφληση του συμφωνηθέντος τιμήματος, η αγοράστρια παρέδωσε στον προσφεύγοντα, με την ιδιότητά του ως πληρεξουσίου της πωλήτριας μητέρας του, δύο επιταγές, συνολικού ποσού 4.301.003,03 ευρώ, ήτοι τη με αριθμό .................../19.7.2007 δίγραμμη επιταγή της .................. Τράπεζας, ποσού 3.251.003,03 ευρώ και τη με αριθμό................-5/19.7.2007 δίγραμμη επιταγή της ........... - ......... Τράπεζας, ποσού 1.050.000 ευρώ (το υπόλοιπο ποσό των 100.000 ευρώ προκύπτει ότι είχε καταβληθεί με τη σύνταξη του προσυμφώνου), 3) επικυρωμένα αντίγραφα από την ............ BANK των δύο ως άνω επιταγών, 4) την 1894/1.12.2014 βεβαίωση της .......... BANK, με την οποία βεβαιώνεται ότι οι ως άνω επιταγές κατατέθηκαν στις 20.7.2007 στον κοινό λογαριασμό ...................., που τηρείται στην Τράπεζα με δικαιούχους τους .............του................, ...................του .................... και ......................του ......................., 5) αντίγραφα τριών εμβασμάτων από τον ............................κοινό λογαριασμό της ............BANK στον με IBAN CH ..................................... W λογαριασμό που τηρείται στην Ελβετική Τράπεζα ....... SA. Στο λογαριασμό αυτό εστάλησαν από τον ως άνω κοινό λογαριασμό της.............BANK , 200.000 ευρώ στις 25.8.2009, 1.000.000 ευρώ στις 26.3.2010 και 300.000 ευρώ στις 28.12.2010, 6) αντίγραφα δύο εμβασμάτων από τον ως άνω κοινό λογαριασμό της .............. BANK στον με IBAN CH ..............................λογαριασμό που τηρείται στην Ελβετική Τράπεζα ............................(BCV). Στο λογαριασμό αυτό εστάλησαν από τον ως άνω κοινό λογαριασμό της ............... BANK, 1.000.000 ευρώ στις 26.3.2010 και 300.000 ευρώ στις 28.12.2010, 7) την από 28.11.2014 βεβαίωση της Τράπεζας ...... SA, νομίμως μεταφρασμένης από την Αγγλική στην Ελληνική γλώσσα, με την οποία βεβαιώνεται ότι ο με IBAN CH ................................. W λογαριασμός είναι κοινός με συνδικαιούχους τον προσφεύγοντα, τη .................και τον .....................και 8) την από 28.11.2014 βεβαίωση της Τράπεζας ...................................(BCV), νομίμως μεταφρασμένης από την Αγγλική στην Ελληνική γλώσσα, με την οποία βεβαιώνεται ότι με IBAN CH..................................λογαριασμός είναι κοινός με συνδικαιούχους, ομοίως, τα ως άνω πρόσωπα. Εξάλλου, το καθού, με την έκθεση των απόψεών του και το από 10.3.2015 υπόμνημά του, υποστηρίζει ότι, εφόσον το μεταβιβασθέν ακίνητο της μητέρας του προσφεύγοντος ήταν αντικειμενικής αξίας 1.810.000 ευρώ, δεν αποδεικνύεται ούτε ότι η αξία του ήταν αυτή των 4.301.003,03 ευρώ, ούτε ότι ο λογαριασμός .............................της...............BANK κατά την επίδικη περίοδο τροφοδοτήθηκε από τα χρήματα της συγκεκριμένης αγοραπωλησίας, αφού δεν αναφέρονται συγκεκριμένα ποσά επιταγών που ευθέως προέρχονται από την αγοραπωλησία και, ως εκ τούτου, μπορεί να υπάρχει γι’ αυτήν άλλη κατάθεση.

8. Επειδή, ενόψει των διατάξεων και σκέψεων που προεκτέθηκαν στη δεύτερη και τρίτη σκέψη της παρούσας, το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη, ότι η αποστολή μέρους των ένδικων εμβασμάτων έγινε πριν την έναρξη ισχύος της διάταξης του άρθρου 15 παρ. 3 του ν. 3888/2010, δηλαδή εντός της χρήσεως 2009 έγινε αποστολή εμβάσματος, ύψους 221.000 ευρώ, ενώ στις 26.3.2010 έγινε αποστολή εμβάσματος, συνολικού ύψους 2.000.000 ευρώ, κρίνει ότι, και με την εκδοχή της φορολογικής Αρχής (ανεξάρτητα της βασιμότητάς της) ότι μέσω της εν λόγω μεταφοράς χρημάτων στο εξωτερικό επήλθε προσαύξηση της περιουσίας του προσφεύγοντος από άγνωστη ή μη διαρκή ή μη σταθερή πηγή ή αιτία, συνολικού ποσού 2.221.000 ευρώ, η εν λόγω προσαύξηση, εφόσον προέκυψε σε χρόνο που δεν ίσχυε ακόμη η ως άνω διάταξη, δεν υπαγόταν σε φορολόγηση, κατά το βάσιμο σχετικό λόγο της προσφυγής. Περαιτέρω, όσον αφορά τα δύο εμβάσματα, συνολικού ύψους 600.000 ευρώ, τα οποία εστάλησαν στο εξωτερικό στις 28.12.2010, δηλαδή μετά την έναρξη ισχύος της διάταξης του άρθρου 15 παρ. 3 του ν. 3888/2010, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη ότι, από τα προεκτεθέντα πραγματικά περιστατικά και τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζει ο προσφεύγων και ιδίως από τις με αριθμό ......................-1/19.7.2007, ποσού 3.251.003,03 ευρώ και με αριθμό .....................-5/19.7.2007, ποσού 1.050.000 ευρώ, δύο δίγραμμες επιταγές της ...................Τράπεζας και της..............- ............... αντίστοιχα, που παραδόθηκαν στον προσφεύγοντα, το έτος 2007, για λογαριασμό της μητέρας του, προς εξόφληση τιμήματος από την πώληση, βάσει του 23573/2007 αγοραπωλητήριου συμβολαίου, ακινήτου της τελευταίας κατά το ως άνω έτος και την κατάθεση αυτών, κατά το ίδιο έτος, στον .............................κοινό λογαριασμό της ............... BANK, που τηρούσε ο προσφεύγων με τη μητέρα του και τον αδερφό του στο ως άνω τραπεζικό ίδρυμα, προκύπτει ότι τα εν λόγω ποσά εμβασμάτων που απέστειλε ο προσφεύγων από τον ως άνω κοινό τραπεζικό λογαριασμό σε τράπεζες του εξωτερικού και, μάλιστα, σε ομοίως, τηρούμενο σε αυτές, κοινό λογαριασμό με τη μητέρα του και τον αδερφό του, προέρχονταν καθ’ ολοκληρίαν από το προϊόν εκποίησης του ως άνω περιουσιακού στοιχείου της μητέρας του. Και ναι μεν, σύμφωνα με όσα έγιναν ερμηνευτικώς δεκτά στην τρίτη σκέψη της παρούσας, σε περιπτώσεις αποστολής εμβασμάτων που πραγματοποιούνται από κοινούς λογαριασμούς, γίνεται, κατ’αρχήν, ισομερής επιμερισμός αυτών μεταξύ των συνδικαιούχων του λογαριασμού προέλευσης του εμβάσματος, όμως, εν προκειμένω, ο προσφεύγων απέδειξε ότι τα κατατεθέντα στον ως άνω κοινό λογαριασμό της ............ BANK χρήματα, από τον οποίο εστάλησαν τα εμβάσματα, ανήκαν στη μητέρα του. Ενόψει όλων των ανωτέρω, μη νόμιμα ο έλεγχος υπήγαγε σε φορολόγηση, ως εισόδημα από υπηρεσίες ελευθερίων επαγγελμάτων της παρ. 3 του άρθρου 48 του ν. 2238/1994, κατ’ εφαρμογήν της παρ. 3 του άρθρου 15 του ν. 3888/2010, το ως άνω συνολικό ποσό εμβασμάτων, ύψους 2.821.000 ευρώ, θεωρώντας ότι μέσω της μεταφοράς αυτής χρημάτων στο εξωτερικό επήλθε προσαύξηση της περιουσίας του προσφεύγοντος από άγνωστη πηγή, επιβάλλοντας επ’ αυτού και έκτακτη εισφορά (για το οικ. έτος 2010) και εισφορά αλληλεγγύης (για το οικ. έτος 2011), κατά το βάσιμο σχετικό λόγο της προσφυγής και πρέπει να απορριφθούν όσα αντίθετα υποστηρίζει το καθού, ως αβάσιμα.

9. Επειδή, κατ’ ακολουθία, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη προσφυγή και να ακυρωθούν, κατά το ως άνω κεφάλαιο, τόσο οι προσβαλλόμενες σιωπηρές απορρίψεις από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΓΓΔΕ του Υπουργείου Οικονομικών, των από 28.7.2014 δύο ενδικοφανών προσφυγών που άσκησε αντίστοιχα ο προσφεύγων ενώπιον της παραπάνω Διεύθυνσης κατά των ως άνω 1327 και 1328/11.6.2014 οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του Προϊσταμένου του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π., οικονομικών ετών 2010 και 2011, όσο και οι τελευταίες αυτές πράξεις και να γίνει έτσι δεκτή η κρινόμενη προσφυγή, ενώ παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων αυτής, που αφορούν όλοι την ως άνω προσαύξηση, ως αλυσιτελών. Εξάλλου, πρέπει να αποδοθεί στον προσφεύγοντα το κατατεθέν παράβολο, ύψους 3.000 ευρώ, κατ’ άρθρο 277 παρ. 9 του ΚΔΔ, αλλά, κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, πρέπει να απαλλαγεί το καθού Ελληνικό Δημόσιο από τα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος, κατ’ άρθρο 275 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα.

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

-- Δέχεται την προσφυγή.

-- Ακυρώνει τις αντίστοιχες σιωπηρές απορρίψεις από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων (ΓΓΔΕ) του Υπουργείου Οικονομικών, των από 28.7.2014 δύο (2) ενδικοφανών προσφυγών που άσκησε ο προσφεύγων στον ως άνω Προϊστάμενο Διεύθυνσης κατά των 1327 και 1328/11.6.2014 οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, οικονομικών ετών 2010 και 2011 αντίστοιχα, του Προϊσταμένου του Κέντρου Ελέγχου Φορολογούμενων Μεγάλου Πλούτου (Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π) καθώς (ακυρώνει) και τις τελευταίες αυτές πράξεις, καθ’ ο μέρος με αυτές στο φορολογητέο εισόδημα του προσφεύγοντος προστέθηκε ποσό διακοσίων είκοσι ένα χιλιάδων (221.000) ευρώ για το οικονομικό έτος 2010 και ποσό δύο εκατομμυρίων εξακοσίων χιλιάδων (2.600.000) ευρώ για το οικονομικό έτος 2011, ως εισόδημα από ελευθέρια επαγγέλματα του άρθρου 48 παρ. 3 του ν. 2238/1994, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 15 παρ. 3 του ν. 3888/2010 και καταλογίσθηκε ο αναλογών επ’ αυτών κύριος και πρόσθετος φόρος εισοδήματος καθώς και η αναλογούσα έκτακτη εισφορά του άρθρου 5 του ν. 3833/2010 (για το οικονομικό έτος 2010) και εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 29 του ν. 3986/2011 (για το οικονομικό έτος 2011).

-- Διατάσσει να αποδοθεί στον προσφεύγοντα το κατατεθέν παράβολο της προσφυγής, ύψους τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

-- Απαλλάσσει το καθού Ελληνικό Δημόσιο από τα δικαστικά έξοδα του προσφεύγοντος. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Απριλίου 2015 και 12 Μαΐου 2015 και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, στις 16 Ιουνίου 2015.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ

ΓΕΩΡΓΙΑ ΖΑΚΗ ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Νομικά Νέα
02-09-19
Αίτηση προσωρινής διακοπής λειτουργίας σταθμών κινητής τηλεφωνίας και απομάκρυνσης εγκατεστημένων κεραιών και μηχανημάτων. Εκπομπή επικίνδυνης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από βάσεις κινητής τηλεφωνίας. Απαράδεκτο το αίτημα περί απειλής προσωπικής κράτησης, εφόσον δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένου προσώπου. Ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων προφύλαξης όταν υπάρχουν επαρκείς λόγοι να θεωρείται ότι η εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας δημιουργεί κινδύνους ανεπανόρθωτης σωματικής και ψυχικής βλάβης. Αρχές αναλογικότητας και οικονομικής ελευθερίας. Δεκτή.




02-09-19

Σημαντική απόφαση  του ΣτΕ δίνει τις κατευθύνσεις για την οριοθέτηση οικισμών σε όλη την επικράτεια, ακυρώνει ως «ανεφάρμοστες» και «αντισυνταγματικές» τις οριοθετήσεις και τις επεκτάσεις ορίων οικισμών, που έχουν γίνει σε πολλές εκατοντάδες οικισμούς,  με πράξεις της διοίκησης (υπουργείου, νομαρχών κλπ) και αποφάσεις Δήμων και θέτει τις πολεοδομικές υπηρεσίες, προ αυξημένων ευθυνών για την έκδοση οικοδομικών αδειών, σε αυτές τις περιοχές.

Το συνολικό κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί μετά την καθαρογραφή της απόφασης. 

Πηγή: Νόμος & Φύση



13-06-19
 Η τοποθέτηση κεραιών κινητής τηλεφωνίας στο μισθωμένο χώρο δώματος πολυκατοικίας, παραβιάζει τον κανονισμό της πολυκατοικίας που θέτει περιορισμούς και απαγορεύσεις φέρουσες το χαρακτήρα δουλείας που αντιτάσσονται και κατά τρίτων – μισθωτών. Αναγνωρίζει τους ενάγοντες δικαιούχους πραγματικής δουλείας με περιεχόμενο την απαγόρευση της χρήσης του δουλεύοντος ως επαγγελματικού χώρου και την απαγόρευση χρήσης που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των ενοίκων της πολυκατοικίας. Υποχρεώνει τις εναγόμενες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας να άρουν την προσβολή, διατάσσει διακοπή λειτουργίας των σταθμών βάσης και καθαίρεση κεραίας κινητής τηλεφωνίας. Η προσβολή του δικαιώματος δουλείας συνιστά αδικοπραξία – επιδίκαση ηθικής βλάβης στους ενάγοντες.


13-06-19
Οικονομική ελευθερία – Δικαίωμα στην υγεία – Απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος – Ανίσχυρη διάταξη νόμου περί εξαίρεσης από την απαγόρευση με την καταβολή οικονομικού ανταλλάγματος (τέλους)

Lawspot.gr


04-06-19
  Αντιστυνταγματική η εξαίρεση οικιστικών πυκνώσεων από δασικούς χάρτες.


03-06-19
Δεν είναι έγκυρη η καταρτιση δικαιοπραξίας με αντικείμενο την αποκλειστική χρήση θέσεων στάθμευσης σε πιλοτή σε τρίτους εφόσον αυτοί δεν έχουν στην κυριότητα τους αυτοτελή οριζόντια ιδιοκτησία στην πολυκατοικία. Αρνητική αγωγή. 


03-06-19
Προστασία προσωπικών Δεδομένων. Έννοια αρχείου Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα κατά τον Ν. 2472/1997. Περιπτώσεις όπου κατ εξαίρεση και κατόπιν άδειας της αρμοδίας αρχής επιτρέπεται η χρήση προσωπικών δεδομένων άνευ συγκατάθεσης του δικαιούχου αυτών. Τέτοια περίπτωση συνιστά όταν τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται και επεξεργάζονται είναι τα απολύτως απαραίτητα, αναγκαία και πρόσφορα για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου κατ` αναλογική εφαρμογή της νομοθεσίας για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δικηγόρους στα πλαίσια παροχής νομικών υπηρεσιών προς τους εντολείς τους δεν απαιτείται άδεια της αρχής ενώ οι τελευταίοι δεσμεύονται από το επαγγελματικό τους απόρρητο να μην διαβιβάζουν ή κοινοποιούν αυτά σε τρίτους καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη τους. Τυχόν παράνομη χρήση προσωπικών δεδομένων επιφέρει ποινικές κυρώσεις κατά του υπαιτίου αλλά και αστική ευθύνη προς αποζημίωση του παθόντος. Αντισυνταγματική η νομοθετική πρόβλεψη ελάχιστου ποσού επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης επί παράνομης χρήσης προσωπικών δεδομένων. Ορθώς το εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση λόγω επιδίκασης υπέρογκου ποσού χρηματικής ικανοποίησης ένεκα ηθικής βλάβης υπέρ των αναιρεσιβλήτων και εν συνεχεία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή τους καθότι ο αναιρεσείων ορθώς έλαβε αντίγραφο ποινικής απόφασης που περιείχε προσωπικά δεδομένα τους ως δικηγόρος του πολιτικώς ενάγοντος στην δεδομένη δίκη αλλά εσφαλμένα χρησιμοποίησε αυτή άνευ αδείας της αρμόδιας αρχής σε προσωπική του υπόθεση και καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη του. Απορρίπτει αναίρεση κατά της υπ` αριθμ. 22/ΕΡ-ΔΙ/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας.


linkedin twitter
 
 
site created and hosted by