ΤρΔΠρΠειρ 1344/2011 Δημοτική φορολογία. Τέλη κατάληψης κοινόχρηστου χώρου. Πρόστιμο για παράνομη κατάληψη κοινόχρηστου χώρου.
Δημοτική φορολογία. Τέλη κατάληψης κοινόχρηστου χώρου. Πρόστιμο για παράνομη κατάληψη κοινόχρηστου χώρου.
ΤρΔΠρΠειρ 1344/2011
Δημοτική φορολογία. Τέλη κατάληψης κοινόχρηστου χώρου. Πρόστιμο για παράνομη κατάληψη κοινόχρηστου χώρου.


από τις διατάξεις των παρ. 1 2 3  6 και 8 του άρθρου 13 του Β.Δ.τος της 24.9/20-10-1958 και ιδιαίτερα από αυτές της παρ. 8 του άρθρου 13 του ως άνω κωδικοποιητικού διατάγματος, συνάγεται ότι, σε περίπτωση αυθαίρετης χρήσης κοινόχρηστων χώρων, ο νόμος διακρίνει μεταξύ κοινοχρήστων χώρων, των οποίων η παραχώρηση της χρήσης έχει επιτραπεί με απόφαση του οικείου δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου και χώρων, των οποίων η παραχώρηση της χρήσης δεν έχει επιτραπεί και στη μεν πρώτη περίπτωση καταλογίζεται σε βάρος του υπόχρεου το αναλογούν τέλος ως και πρόστιμο ίσο με το τέλος που αναλογεί, στη δεύτερη δε περίπτωση επιβάλλεται μόνο πρόστιμο ίσο με το τριπλάσιο του μεγαλυτέρου κατά τετραγωνικό μέτρο ποσού τέλους, που έχει καθορισθεί με την απόφαση του οικείου συμβουλίου, για τους χώρους των οποίων έχει επιτραπεί ή παραχώρηση της χρήσης, εκ τούτου δε παρέπεται ότι, για να είναι δυνατός ο έλεγχος της νομιμότητας της οικείας εγγραφής στους βεβαιωτικούς καταλόγους, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να βεβαιώνει στην απόφαση του αν η αυθαίρετη χρήση αφορά τμήματα κοινόχρηστων χώρων, των οποίων η παραχώρηση της χρήσης έχει επιτραπεί ή όχι με απόφαση του οικείου δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, ώστε να μπορεί να κριθεί ποια διάταξη είναι, κατά περίπτωση, εφαρμοστέα, δηλαδή αυτή του α  ή του β  εδαφίου της παραγράφου 8 του άρθρου 13 του πιο πάνω κωδικοποιητικού Δ/τος, αντίστοιχα δε να μπορεί να κριθεί και η νομιμότητα της κανονιστικής απόφασης του οικείου δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, με, την οποία καθορίζεται το ύψος του τέλους, καθόσον, κατά τα προεκτιθέμενα, ο νόμος θεσπίζει διαφορετικά κριτήρια ως προς το ύψος του επιβλητέου τέλους και προστίμου ή μόνον προστίμου, ανάλογα με το αν έχει επιτραπεί ή όχι η παραχώρηση της χρήσης των κοινόχρηστων χώρων. Περαιτέρω κρίθηκε ότι, κατ΄ ορθή ερμηνεία της διάταξης 171 παρ.1 ΚΔΔ, η έκθεση ελέγχου του αρμόδιου οργάνου του Δήμου περί του χαρακτήρα του χώρου, του οποίου φέρεται ότι εγένετο αυθαίρετη χρήση, ως κοινοχρήστου και της έκτασης αυτού εκτιμάται ελευθέρως από το Δικαστήριο, το οποίο εκφέρει ιδίαν κρίση περί των ζητημάτων αυτών συναγόμενη από το σύνολο των στοιχείων του φακέλου. Με το σκεπτικό αυτό  αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής απόφασης, προκειμένου α να πιστοποιηθεί ο χαρακτήρας έκτασης, που φέρεται να χρησιμοποιήθηκε από ανώνυμη εταιρεία, η οποία εγγράφηκε σε βεβαιωτικό κατάλογο Δήμου για τέλος χρήσης κοινόχρηστου χώρου και πρόστιμο παράνομης χρήσης αυτού, ως κοινόχρηστης (η οποία έκταση αποτελούσε μέρος έκτασης, που είχε χαρακτηριστεί με BΔμα περί εγκρίσεως σχεδίου πόλης του Δήμου Βουλιαγμένης ως κοινόχρηστη, αλλά μέρος της τελευταίας φέρεται να απώλεσε τον κοινόχρηστο χαρακτήρα της με άλλα τροποποιητικά διατάγματα, με τα οποία τμήματα της έκτασης αυτής χαρακτηρίστηκαν ως χώροι για την ανέγερση ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων, κέντρων αναψυχής και λουτρικών εγκαταστάσεων και για την ανέγερση ξενοδοχείων και λοιπών εγκαταστάσεων αναψυχής και β) να προσκομιστεί τυχόν εκδοθείσα κανονιστική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου με την οποία επιτράπηκε επετράπη η χρήση της συγκεκριμένης έκτασης από την ανωτέρω εταιρεία 
Νομικά Νέα
02-09-19
Αίτηση προσωρινής διακοπής λειτουργίας σταθμών κινητής τηλεφωνίας και απομάκρυνσης εγκατεστημένων κεραιών και μηχανημάτων. Εκπομπή επικίνδυνης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από βάσεις κινητής τηλεφωνίας. Απαράδεκτο το αίτημα περί απειλής προσωπικής κράτησης, εφόσον δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένου προσώπου. Ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων προφύλαξης όταν υπάρχουν επαρκείς λόγοι να θεωρείται ότι η εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας δημιουργεί κινδύνους ανεπανόρθωτης σωματικής και ψυχικής βλάβης. Αρχές αναλογικότητας και οικονομικής ελευθερίας. Δεκτή.




02-09-19

Σημαντική απόφαση  του ΣτΕ δίνει τις κατευθύνσεις για την οριοθέτηση οικισμών σε όλη την επικράτεια, ακυρώνει ως «ανεφάρμοστες» και «αντισυνταγματικές» τις οριοθετήσεις και τις επεκτάσεις ορίων οικισμών, που έχουν γίνει σε πολλές εκατοντάδες οικισμούς,  με πράξεις της διοίκησης (υπουργείου, νομαρχών κλπ) και αποφάσεις Δήμων και θέτει τις πολεοδομικές υπηρεσίες, προ αυξημένων ευθυνών για την έκδοση οικοδομικών αδειών, σε αυτές τις περιοχές.

Το συνολικό κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί μετά την καθαρογραφή της απόφασης. 

Πηγή: Νόμος & Φύση



13-06-19
 Η τοποθέτηση κεραιών κινητής τηλεφωνίας στο μισθωμένο χώρο δώματος πολυκατοικίας, παραβιάζει τον κανονισμό της πολυκατοικίας που θέτει περιορισμούς και απαγορεύσεις φέρουσες το χαρακτήρα δουλείας που αντιτάσσονται και κατά τρίτων – μισθωτών. Αναγνωρίζει τους ενάγοντες δικαιούχους πραγματικής δουλείας με περιεχόμενο την απαγόρευση της χρήσης του δουλεύοντος ως επαγγελματικού χώρου και την απαγόρευση χρήσης που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των ενοίκων της πολυκατοικίας. Υποχρεώνει τις εναγόμενες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας να άρουν την προσβολή, διατάσσει διακοπή λειτουργίας των σταθμών βάσης και καθαίρεση κεραίας κινητής τηλεφωνίας. Η προσβολή του δικαιώματος δουλείας συνιστά αδικοπραξία – επιδίκαση ηθικής βλάβης στους ενάγοντες.


13-06-19
Οικονομική ελευθερία – Δικαίωμα στην υγεία – Απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος – Ανίσχυρη διάταξη νόμου περί εξαίρεσης από την απαγόρευση με την καταβολή οικονομικού ανταλλάγματος (τέλους)

Lawspot.gr


04-06-19
  Αντιστυνταγματική η εξαίρεση οικιστικών πυκνώσεων από δασικούς χάρτες.


03-06-19
Δεν είναι έγκυρη η καταρτιση δικαιοπραξίας με αντικείμενο την αποκλειστική χρήση θέσεων στάθμευσης σε πιλοτή σε τρίτους εφόσον αυτοί δεν έχουν στην κυριότητα τους αυτοτελή οριζόντια ιδιοκτησία στην πολυκατοικία. Αρνητική αγωγή. 


03-06-19
Προστασία προσωπικών Δεδομένων. Έννοια αρχείου Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα κατά τον Ν. 2472/1997. Περιπτώσεις όπου κατ εξαίρεση και κατόπιν άδειας της αρμοδίας αρχής επιτρέπεται η χρήση προσωπικών δεδομένων άνευ συγκατάθεσης του δικαιούχου αυτών. Τέτοια περίπτωση συνιστά όταν τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται και επεξεργάζονται είναι τα απολύτως απαραίτητα, αναγκαία και πρόσφορα για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου κατ` αναλογική εφαρμογή της νομοθεσίας για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δικηγόρους στα πλαίσια παροχής νομικών υπηρεσιών προς τους εντολείς τους δεν απαιτείται άδεια της αρχής ενώ οι τελευταίοι δεσμεύονται από το επαγγελματικό τους απόρρητο να μην διαβιβάζουν ή κοινοποιούν αυτά σε τρίτους καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη τους. Τυχόν παράνομη χρήση προσωπικών δεδομένων επιφέρει ποινικές κυρώσεις κατά του υπαιτίου αλλά και αστική ευθύνη προς αποζημίωση του παθόντος. Αντισυνταγματική η νομοθετική πρόβλεψη ελάχιστου ποσού επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης επί παράνομης χρήσης προσωπικών δεδομένων. Ορθώς το εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση λόγω επιδίκασης υπέρογκου ποσού χρηματικής ικανοποίησης ένεκα ηθικής βλάβης υπέρ των αναιρεσιβλήτων και εν συνεχεία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή τους καθότι ο αναιρεσείων ορθώς έλαβε αντίγραφο ποινικής απόφασης που περιείχε προσωπικά δεδομένα τους ως δικηγόρος του πολιτικώς ενάγοντος στην δεδομένη δίκη αλλά εσφαλμένα χρησιμοποίησε αυτή άνευ αδείας της αρμόδιας αρχής σε προσωπική του υπόθεση και καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη του. Απορρίπτει αναίρεση κατά της υπ` αριθμ. 22/ΕΡ-ΔΙ/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας.


linkedin twitter
 
 
site created and hosted by