ΣτΕ ΕΑ 101/2015 μη χορηγηση αναστολής - απόφαση δημοτικου συμβουλίου για τέλη
Αίτηση αναστολής εκτελέσεως αποφάσεως Δημοτικού Συμβουλίου, με την οποία καθορίσθηκαν οι συντελεστές τελών καθαρισμού και φωτισμού για τους στεγασμένους και μη στεγασμένους χώρους βιομηχανιών. Συμπροσβαλλόμενη η πράξη με την οποία συμπληρώθηκε η αρχική προσβαλλόμενη. Αναστολή εκτελέσεως κανονιστικής πράξεως δεν χορηγείται, κατ` αρχήν, εκτός εάν αυτός που ζητεί την αναστολή εκτελέσεως προβάλλει ότι από την εκτέλεση της κανονιστικής πράξεως θα υποστεί ευθέως και αμέσως, συγκεκριμένη και δυσχερώς επανορθώσιμη ζημία, οπότε και χορηγείται μερική μόνο αναστολή της πράξεως αυτής, δηλαδή καθόσον αφορά στον αιτούντα, εφόσον δεν συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος, που αποκλείουν την χορήγηση της αναστολής. Μόνη η χρηματική ζημία, ως κατ` αρχήν επανορθώσιμη, δεν δικαιολογεί την χορήγηση αναστολής εκτελέσεως, εκτός αν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις, ως εκ των οποίων η οικονομική επιβάρυνση από την εκτέλεση της προσβαλλομένης πράξεως συνεπάγεται ανεπανόρθωτο κλονισμό της επιχειρήσεως του αιτούντος ή στέρηση των μέσων βιοπορισμού του. Δεδομένου ότι δεν έχουν τύχει νομολογιακής επεξεργασίας, δεν παρίστανται προδήλως βάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως. Δεν απαγορεύεται ο καθορισμός διαφορετικών συντελεστών ανά δημοτική ενότητα, ύστερα από εκτίμηση των τοπικών αναγκών και συνθηκών. Η βλάβη την οποία επικαλείται η αιτούσα, ανεξαρτήτως του ότι είναι περιουσιακή και συνεπώς επανορθώσιμη, δεν επέρχεται ευθέως από τις προσβαλλόμενες κανονιστικές αποφάσεις, αλλά από την επακολουθούσα εγγραφή της στον βεβαιωτικό κατάλογο του Δήμου την οποία μπορεί να προσβάλει αυτοτελώς. Απορρίπτει την αίτηση.





Αριθμός 101/2015

Η Επιτροπή Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας (άρθρο 52 του π.δ/τος 18/1989, όπως ισχύει)

Συνεδρίασε σε συμβούλιο στις 5 Μαΐου 2015 με την εξής σύνθεση : Ε. Γαλανού, Αντιπρόεδρος, Προεδρεύουσα, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Α.-Γ. Βώρος, Εμμ. Κουσιουρής, Σύμβουλοι. Γραμματέας ο Ι. Μητροτάσιος, Γραμματέας του Β΄ Τμήματος.

Για να αποφασίσει σχετικά με την από 5 Δεκεμβρίου 2014 αίτηση:

της εταιρείας με την επωνυμία "............", που εδρεύει στην Αθήνα (οδός ...... αρ. .),

κατά του Δήμου Ελευσίνας Αττικής.

Με την αίτηση αυτή η αιτούσα εταιρεία επιδιώκει να ανασταλεί η εκτέλεση της υπ’ αριθμ. 305/2014 πράξεως του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ελευσίνας, καθώς και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.

Κατά τη συνεδρίασή της η Επιτροπή άκουσε τον εισηγητή, Σύμβουλο Εμμ. Κουσιουρή.

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως έχει κατατεθεί το νόμιμο παράβολο (βλ. το υπ’ αριθ. 1368938/2014 ειδικό έντυπο παραβόλου του Δημοσίου).

2. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η αναστολή εκτελέσεως της υπ’ αριθ. 305/31η συν/04.11.2014 αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου Ελευσίνας, με την οποία, κατόπιν της 551/2014 εισηγήσεως της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου καθορίσθηκαν οι συντελεστές τελών καθαρισμού και φωτισμού για το έτος 2015 σε 3,81 για τους στεγασμένους χώρους βιομηχανιών άνω των 6.000 τ.μ και σε 1,905 για τους μη στεγασμένους χώρους αυτών. Κατά της αποφάσεως αυτής η αιτούσα άσκησε την 4222/5.12.2014 αίτηση ακυρώσεως, η οποία έχει προσδιορισθεί, μετ’ αναβολή, για τη δικάσιμο της 13.5.2015.

3. Επειδή, μετά την άσκηση της αιτήσεως ακυρώσεως εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 12/3ησυν/20.01.2015 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ελευσίνας, με την οποία τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε η 305/2014 απόφασή του. Ειδικότερα, στη νεότερη αυτή απόφαση συμπεριλήφθηκε πίνακας δαπανών της υπηρεσίας καθαριότητας και φωτισμού του Δήμου, ο οποίος είχε παραλειφθεί εκ παραδρομής, σύμφωνα με το Δήμο, από την 305/2014 απόφαση, προκειμένου να καταδειχθεί ότι τα έσοδα είναι ισοσκελισμένα με τα έξοδα (προϋπολογισθέντα αμφότερα στα 9.400.000 ευρώ) για το τρέχον έτος. Επίσης, με την απόφαση αυτή, ορίσθηκε ότι θα πρέπει να συνεχίσουν να παρέχονται υπηρεσίες καθαριότητας και φωτισμού σε όλη την εκτός σχεδίου περιοχή του Δήμου Ελευσίνας, καθώς και ότι στη φορολογητέα ύλη περιλαμβάνονται και όλοι οι εκτός σχεδίου χώροι, και ότι σε αυτούς παρέχονται οι ως άνω υπηρεσίες, παρατέθηκαν οι λόγοι για τους οποίους καθορίσθηκαν με την 305/2014 απόφαση υψηλότεροι συντελεστές τελών για τη Δημοτική Ενότητα Ελευσίνας έναντι αυτών που καθορίσθηκαν για τη Δημοτική Ενότητα Μαγούλας, του ενιαίου Δήμου Ελευσίνας και τέλος, παρατίθενται οι λόγοι για τους οποίους καθορίσθηκαν υψηλότεροι συντελεστές τελών για τις βιομηχανίες από αυτούς των κατοικιών Ενόψει του ότι η ως άνω απόφαση δεν αντικατέστησε την 305/2014, με την οποία καθορίστηκαν οι συντελεστές του ανταποδοτικού τέλους έτους 2015 για το Δήμο Ελευσίνας, αλλά συμπλήρωσε αυτήν προκειμένου να καταστήσει πληρέστερη την αιτιολογία της, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η 305/2014 πράξη εξακολουθεί να ισχύει, συμπληρωθείσα με την 12/2015 αντίστοιχη, η οποία είναι επίσης κανονιστική πράξη και πρέπει να θεωρηθεί συμπροσβαλλόμενη με την αίτηση ακυρώσεως και την κρινόμενη αίτηση αναστολής, απορριπτομένων ως αβασίμων των ισχυρισμών της αιτούσας εταιρείας.

4. Επειδή, το άρθρο 52 του π.δ/τος 18/89 (Α’ 8) «Κωδικοποίηση διατάξεων νόμων για το Συμβούλιο της Επικρατείας», όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 35 του ν. 2721/99 (Α’ 112), ορίζει στην παρ. 6 ότι «Η αίτηση αναστολής εκτέλεσης γίνεται δεκτή, όταν κρίνεται ότι η άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης θα προκαλέσει στον αιτούντα βλάβη ανεπανόρθωτη ή δυσχερώς επανορθώσιμη σε περίπτωση ευδοκίμησης της αίτησης ακυρώσεως. Η αίτηση όμως μπορεί να απορριφθεί, αν κατά τη στάθμιση της βλάβης του αιτούντος, των συμφερόντων τρίτων και του δημόσιου συμφέροντος κρίνεται ότι οι αρνητικές συνέπειες από την αποδοχή θα είναι σοβαρότερες από την ωφέλεια του αιτούντος». Περαιτέρω στην παρ. 7 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι «Εάν η Επιτροπή εκτιμά ότι η αίτηση ακυρώσεως είναι προδήλως βάσιμη, μπορεί να δεχθεί την αίτηση αναστολής, ακόμη και αν η βλάβη του αιτούντος από την άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης δεν κρίνεται ως ανεπανόρθωτη ή δυσχερώς επανορθώσιμη. Αντίθετα, η αίτηση αναστολής μπορεί να απορριφθεί ακόμη και σε περίπτωση ανεπανόρθωτης ή δυσχερώς επανορθώσιμης βλάβης, αν η Επιτροπή εκτιμά ότι η αίτηση ακυρώσεως είναι προδήλως απαράδεκτη ή προδήλως αβάσιμη» και στην παρ. 8 ότι «Η Επιτροπή, εκτός από την αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης πράξης, μπορεί να διατάξει και κάθε άλλο, κατά περίπτωση, κατάλληλο μέτρο, χωρίς να δεσμεύεται από τις προτάσεις των διαδίκων». Οπως γίνεται παγίως δεκτό (Ε.Α. 2/2014 Ολομ., 379, 36/2014, 387, 210/2013, 475, 433, 514/2012, 619-620/2006, 969/2005, 246/2004, 158/2004, 926/2003, 194/2000 κ.ά.), αναστολή εκτελέσεως κανονιστικής πράξεως δεν χορηγείται, κατ` αρχήν, εκτός εάν αυτός που ζητεί την αναστολή εκτελέσεως προβάλλει, αποδεικνύεται δε αυτό και από τα στοιχεία του φακέλου, ότι από την εκτέλεση της κανονιστικής πράξεως θα υποστεί ευθέως και αμέσως, συγκεκριμένη και δυσχερώς επανορθώσιμη ζημία, οπότε και χορηγείται μερική μόνο αναστολή της πράξεως αυτής, δηλαδή καθόσον αφορά στον αιτούντα, εφόσον δεν συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος, που αποκλείουν την χορήγηση της αναστολής. Εξ άλλου, μόνη η χρηματική ζημία, ως κατ` αρχήν επανορθώσιμη, δεν δικαιολογεί την χορήγηση αναστολής εκτελέσεως, εκτός αν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις, ως εκ των οποίων η οικονομική επιβάρυνση από την εκτέλεση της προσβαλλομένης πράξεως συνεπάγεται ανεπανόρθωτο κλονισμό της επιχειρήσεως του αιτούντος ή στέρηση των μέσων βιοπορισμού του (Ε.Α. 387/2013, 299/2012, 512/2011, 120/2010, 1041/2009).

5. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται ότι πρέπει να ανασταλεί η εκτέλεση των προσβαλλόμενων πράξεων λόγω πρόδηλης βασιμότητας των λόγων ακυρώσεως, όπως αυτοί συμπληρώθηκαν με το δικόγραφο προσθέτων λόγων (στρεφόμενο κατά της 12/2015 αποφάσεως του ΔΣ. Ελευσίνας), οι οποίοι έχουν ως εξής: Κατά παράβαση νόμου και συγκεκριμένα των άρθρων 25 παρ. 12 του ν. 1828/1989 και 1 του ν. 25/1975 συνυπολογίζεται ως «φορολογητέα ύλη» για την επιβολή των τελών καθαρισμού και φωτισμού και για τον προσδιορισμό τους για το έτος 2015 ο χώρος των εγκαταστάσεων της αιτούσας εταιρείας, ο οποίος βρίσκεται εκτός σχεδίου πόλεως, σε περιοχή που με το ισχύον Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Ελευσίνας (απόφαση ΥΠΕΧΩΔΕ με αρ. 21727/2005, ΦΕΚ Δ΄ 627/2005) έχουν καθορισθεί χρήσεις οχλούσας βιομηχανίας-βιοτεχνίας (ΒΙΠΕ) του άρθρου 6 του από 23.2.1987 π.δ/τoς (Δ’ 166). Ειδικότερα, προβάλλεται ότι ελλείπει η απαραίτητη προϋπόθεση της ανταποδοτικότητας μεταξύ των τελών και της παρεχόμενης υπηρεσίας, τόσο αναφορικά με τη μη ύπαρξη αναλογικότητας μεταξύ του πραγματικού κόστους της υπηρεσίας και της κοστολογήσεώς της από το Δήμο, όσο και λόγω της μη υπάρξεως πραγματικής σχέσεως ανταποδοτικότητας μεταξύ παροχής και αντιπαροχής. Σύμφωνα με τα προβαλλόμενα, η πλημμέλεια αυτή δεν θεραπεύθηκε με την συμπληρωματική 12/2015 απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, δεδομένου ότι αυτή βασίζεται σε μεταγενέστερα έγγραφα που δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη εν προκειμένω. Εξ άλλου, προβάλλεται ότι, παρόλο που με την τελευταία αυτή απόφαση περιλήφθηκε πίνακας εξόδων της υπηρεσίας καθαριότητας/φωτισμού που απουσίαζε από την 305/2014 απόφαση και ορίσθηκε ρητά ότι υπάρχει ανάγκη επεκτάσεως των υπηρεσιών αυτών και στις εκτός σχεδίου πόλεως περιοχές για λόγους που αναφέρονται στην νεότερη απόφαση, η τεκμηρίωση που παρέχεται δια της 12/2015 αποφάσεως δεν είναι επαρκής, καθώς δεν παραθέτει σαφή και συγκεκριμένα στοιχεία για τις ειδικές συνθήκες καθαριότητας και την πραγματική ανάγκη επεκτάσεως των υπηρεσιών καθαριότητας και φωτισμού στην εκτός σχεδίου περιοχή και δη στη βιομηχανία, ενώ δεν τεκμηριώνεται επαρκώς ούτε ο ισοσκελισμός εσόδων και εξόδων καθαριότητας, ούτε και πού οφείλεται η επιβολή υψηλότερων συντελεστών τελών για τη χρήση της βιομηχανίας έναντι των τελών των κατοικιών. Τέλος, τονίζεται ιδιαίτερα ότι ελλείπει η τεκμηρίωση της πραγματικής παροχής των σχετικών υπηρεσιών από το Δήμο, διότι, όσον αφορά τα μη οικιακού τύπου αστικά απορρίμματα (κλαδιά, φύλλα κλπ) ο Δήμος ουδέποτε παρείχε υπηρεσίες αποκομιδής τους στην αιτούσα, ενώ ήδη από το έτος 2011 δεν παρέχονται οι σχετικές υπηρεσίες καθαριότητας ούτε για τα οικιακά απορρίμματα, την αποκομιδή των οποίων η αιτούσα έχει αναθέσει σε ιδιώτες, το δε γεγονός ότι ο Δήμος έχει εναποθέσει έξω από τις εγκαταστάσεις της επιχειρήσεως της αιτούσας τέσσερις κάδους απορριμμάτων δεν αποδεικνύει την πραγματική παροχή της υπηρεσίας, η οποία θα έπρεπε σε κάθε περίπτωση να τεκμηριώνεται επαρκώς στο σώμα των προσβαλλόμενων αποφάσεων. Εξ άλλου, προβάλλεται ότι δεν παρέχονται ούτε υπηρεσίες ηλεκτροφωτισμού από τον καθ’ου Δήμο πέριξ ή και εντός των εγκαταστάσεων της βιομηχανίας της αιτούσας. Προβάλλεται συναφώς (δεύτερος λόγος ακυρώσεως) ότι, δεδομένου ότι η ένταξη των εγκαταστάσεων της αιτούσας εταιρείας στη «φορολογητέα» ύλη είναι παράνομη, στοιχειοθετείται και βλάβη του περιουσιακού δικαιώματος της εταιρείας (άρθρο 1 παρ. 1 ΕΣΔΑ και άρθρο 17 Συντ.). Περαιτέρω, προβάλλεται (τρίτος και τέταρτος λόγος ακυρώσεως) ότι, παρά τη συνένωση των Δήμων Ελευσίνας και Μαγούλας στο πλαίσιο του ν. 3852/2010 ο νέος Δήμος Ελευσίνας με την προσβαλλόμενη πράξη του αποφάσισε, χωρίς οποιαδήποτε μελέτη για το σύνολο του νέου Δήμου, να μην αναπροσαρμόσει τους ήδη ισχύοντες σε κάθε δημοτική ενότητα-πρώην Δήμο συντελεστές ανταποδοτικών τελών καθαρισμού και φωτισμού. Με αυτόν τον τρόπο υφίσταται άνιση κατανομή στα δημοτικά βάρη μεταξύ Δ.Ε. Ελευσίνας και Δ.Ε. Μαγούλας, καθώς οι συντελεστές τελών στη Δ.Ε. Μαγούλας είναι σημαντικά χαμηλότεροι, ενώ η συνένωση σε ενιαίο Δήμο κατά τον ν. 3852/2010 οδηγεί κατά τον κανόνα σε υποχρέωση ενιαίας αντιμετώπισης των δημοτικών βαρών, ενώ εξ άλλου η αιτιολογία που παρατίθεται στην 12/2015 απόφαση για τη διαφοροποίηση αυτή (ότι δηλαδή η περιοχή της Μαγούλας είναι αραιοκατοικημένη και οι υπηρεσίες που παρέχονται από το Δήμο είναι λιγότερο κοστοβόρες) δε συνιστά νόμιμο κριτήριο διαφοροποίησης του ύψους των τελών μεταξύ των δύο δημοτικών ενοτήτων. Συνεπώς, προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει το άρθρο 1 του ν. 3852/2010 σε συνδυασμό με τη συνταγματική αρχή της ισότητας. Επίσης, κατά την αιτούσα παραβιάζεται και το άρθρο 1 παρ. 4 του ν. 25/1975, διότι η περιοχή στην οποία ευρίσκεται κάθε ακίνητο δεν αποτελεί νόμιμο κριτήριο διαφοροποίησης των συντελεστών τελών καθαρισμού και φωτισμού, παρά μόνον η χρήση του ακινήτου (π.χ. κατοικία - βιομηχανία). Τέλος, προβάλλεται ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις είναι παράνομες και για το λόγο ότι λαμβάνουν ως βάση υπολογισμού της φορολογητέας ύλης και των οικείων συντελεστών και θαλάσσια έκταση μελλοντικών επιχωματώσεων, για τις οποίες η αιτούσα έχει λάβει μόνον περιβαλλοντική αδειοδότηση. Ως προς την ανεπανόρθωτη βλάβη της αιτούσας με την κρινόμενη αίτηση, όπως συμπληρώθηκε με τα από 17.01.2015, 13.02.2015 και 26.03.2015 υπομνήματα, προβάλλεται ότι η άμεση εκτέλεση των προσβαλλόμενων αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Ελευσίνας θα προκαλέσει τον οικονομικό κλονισμό της επιχειρήσεως της αιτούσας, δεδομένου ότι αυτή θα έχει ως άμεση και αναγκαία συνέπεια τη βεβαίωση από την ταμειακή υπηρεσία του Δήμου τελών καθαρισμού και φωτισμού ύψους 2.000.000 € περίπου για το έτος 2015, υποχρέωση η οποία, λόγω της δραματικής συρρικνώσεως του κύκλου εργασιών της εταιρείας τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσεως από τα 200.000.000€ περίπου στα 12.000.000 € και λόγω των σταθερά ζημιογόνων χρήσεων και συσσωρεύσεως χρεών πολλών εκατομμυρίων, θα απειλήσει σοβαρά την ίδια την υπόσταση της επιχειρήσεως αυτής, η οποία, παρά το ότι λειτουργεί πλέον στοιχειωδώς, εξακολουθεί να απασχολεί και να καταβάλει μισθούς σε 298 εργαζόμενους. Η βεβαίωση του ποσού αυτού είναι κατά τους ισχυρισμούς της αιτούσας βεβαία, καθώς δεν καταλείπεται εκ της νομοθεσίας κανένα περιθώριο διακριτικής ευχέρειας ή εκτιμήσεως της Διοικήσεως για την έκδοση της πράξεως ταμειακής βεβαιώσεως.

6. Επειδή, όπως προαναφέρθηκε, και η αρχική κανονιστική απόφαση ανέφερε την 551/2014 εισήγηση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου για τις δαπάνες καθαριότητας και φωτισμού του Δήμου Ελευσίνας για το έτος 2015, με βάση την οποία τα έσοδα παρουσιάζονται ισοσκελισμένα με τα έξοδα, προϋπολογισθέντα αμφότερα σε 9.400.000 ευρώ, δεν απαιτείται δε στο νόμο το στοιχείο αυτό να έχει περιληφθεί στο κείμενο της κανονιστικής αποφάσεως. Περαιτέρω, δεδομένου ότι δεν έχουν τύχει νομολογιακής επεξεργασίας, δεν παρίστανται προδήλως βάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως με τους οποίους προβάλλεται ότι για να αποδεικνύεται η πραγματική ανταποδοτικότητα του μέτρου απαιτείται να προκύπτει από την κανονιστική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου που επιβάλλει το τέλος κατά τρόπο σαφή και επαρκώς τεκμηριωμένο ότι χρησιμοποιείται πράγματι η δημοτική υπηρεσία καθαριότητας όχι γενικά από τα ακίνητα που βρίσκονται σε εκτός σχεδίου περιοχές εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου, αλλά κατά τρόπο πραγματοπαγή από κάθε συγκεκριμένη ιδιοκτησία. Ως εξαρτώμενος από τη βασιμότητα του πρώτου λόγου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως προδήλως βάσιμος ο λόγος αναιρέσεως ότι δεδομένου ότι η ένταξη των εγκαταστάσεων της αιτούσας εταιρείας στη «φορολογητέα» ύλη είναι παράνομη, στοιχειοθετείται και βλάβη του περιουσιακού δικαιώματος της εταιρείας (άρθρο 1 παρ. 1 ΕΣΔΑ και άρθρο 17 Συντ.).

Περαιτέρω, δεν παρίστανται ως προδήλως βάσιμοι ο τρίτος και τέταρτος λόγος ακυρώσεως ότι από την άνιση κατανομή στα δημοτικά βάρη μεταξύ Δ.Ε. Ελευσίνας και Δ.Ε. Μαγούλας που ενεργεί η προσβαλλόμενη πράξη παραβιάζεται το άρθρο 1 του ν. 3852/2010 σε συνδυασμό με τη συνταγματική αρχή της ισότητας, ως και ότι παραβιάζεται και το άρθρο 1 παρ. 4 του ν. 25/1975, ενόψει του ότι δεν απαγορεύεται ο καθορισμός διαφορετικών συντελεστών ανά δημοτική ενότητα, ύστερα από εκτίμηση των τοπικών αναγκών και συνθηκών (βλ. ενδεικτικά ΣτΕ 2185/2012, 774/2015). Εξάλλου, τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά περί υπολογισμού των μελλοντικών επιχωματώσεων δεν προκύπτουν ούτε αποτελούν αντικείμενο των προσβαλλόμενων κανονιστικών αποφάσεων του δημοτικού Συμβουλίου Ελευσίνας περί καθορισμού του εν λόγω ανταποδοτικού τέλους. Τέλος, η βλάβη την οποία επικαλείται η αιτούσα, ανεξαρτήτως του ότι είναι περιουσιακή και συνεπώς επανορθώσιμη, δεν επέρχεται ευθέως από τις προσβαλλόμενες κανονιστικές αποφάσεις, με τις οποίες καθορίστηκαν, μεταξύ άλλων, οι συντελεστές για τις βιομηχανίες, αλλά από την επακολουθούσα εγγραφή της στον βεβαιωτικό κατάλογο του Δήμου Ελευσίνας για τέλη καθαριότητας και φωτισμού έτους 2015, την οποία η αιτούσα μπορεί να προσβάλλει αυτοτελώς (Ε.Α. 231/2000, 734/2002, 227/2005, 1154/2010, 387/2013). Κατόπιν των ανωτέρω στην προκείμενη περίπτωση δεν συντρέχουν οι εξαιρετικοί εκείνοι λόγοι, οι οποίοι θα δικαιολογούσαν, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη σκέψη 4, την κατ΄εξαίρεση χορήγηση της αναστολής και συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Απορρίπτει την αίτηση.

Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαΐου 2015 και εκδόθηκε στις 11 του ιδίου μήνα και έτους.

Η Προεδρεύουσα Αντιπρόεδρος Ο Γραμματέας του Β΄ Τμήματος

Ε. Γαλανού Ι. Μητροτάσιος

Ρ.Κ.
Νομικά Νέα
02-09-19
Αίτηση προσωρινής διακοπής λειτουργίας σταθμών κινητής τηλεφωνίας και απομάκρυνσης εγκατεστημένων κεραιών και μηχανημάτων. Εκπομπή επικίνδυνης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από βάσεις κινητής τηλεφωνίας. Απαράδεκτο το αίτημα περί απειλής προσωπικής κράτησης, εφόσον δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένου προσώπου. Ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων προφύλαξης όταν υπάρχουν επαρκείς λόγοι να θεωρείται ότι η εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας δημιουργεί κινδύνους ανεπανόρθωτης σωματικής και ψυχικής βλάβης. Αρχές αναλογικότητας και οικονομικής ελευθερίας. Δεκτή.




02-09-19

Σημαντική απόφαση  του ΣτΕ δίνει τις κατευθύνσεις για την οριοθέτηση οικισμών σε όλη την επικράτεια, ακυρώνει ως «ανεφάρμοστες» και «αντισυνταγματικές» τις οριοθετήσεις και τις επεκτάσεις ορίων οικισμών, που έχουν γίνει σε πολλές εκατοντάδες οικισμούς,  με πράξεις της διοίκησης (υπουργείου, νομαρχών κλπ) και αποφάσεις Δήμων και θέτει τις πολεοδομικές υπηρεσίες, προ αυξημένων ευθυνών για την έκδοση οικοδομικών αδειών, σε αυτές τις περιοχές.

Το συνολικό κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί μετά την καθαρογραφή της απόφασης. 

Πηγή: Νόμος & Φύση



13-06-19
 Η τοποθέτηση κεραιών κινητής τηλεφωνίας στο μισθωμένο χώρο δώματος πολυκατοικίας, παραβιάζει τον κανονισμό της πολυκατοικίας που θέτει περιορισμούς και απαγορεύσεις φέρουσες το χαρακτήρα δουλείας που αντιτάσσονται και κατά τρίτων – μισθωτών. Αναγνωρίζει τους ενάγοντες δικαιούχους πραγματικής δουλείας με περιεχόμενο την απαγόρευση της χρήσης του δουλεύοντος ως επαγγελματικού χώρου και την απαγόρευση χρήσης που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των ενοίκων της πολυκατοικίας. Υποχρεώνει τις εναγόμενες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας να άρουν την προσβολή, διατάσσει διακοπή λειτουργίας των σταθμών βάσης και καθαίρεση κεραίας κινητής τηλεφωνίας. Η προσβολή του δικαιώματος δουλείας συνιστά αδικοπραξία – επιδίκαση ηθικής βλάβης στους ενάγοντες.


13-06-19
Οικονομική ελευθερία – Δικαίωμα στην υγεία – Απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος – Ανίσχυρη διάταξη νόμου περί εξαίρεσης από την απαγόρευση με την καταβολή οικονομικού ανταλλάγματος (τέλους)

Lawspot.gr


04-06-19
  Αντιστυνταγματική η εξαίρεση οικιστικών πυκνώσεων από δασικούς χάρτες.


03-06-19
Δεν είναι έγκυρη η καταρτιση δικαιοπραξίας με αντικείμενο την αποκλειστική χρήση θέσεων στάθμευσης σε πιλοτή σε τρίτους εφόσον αυτοί δεν έχουν στην κυριότητα τους αυτοτελή οριζόντια ιδιοκτησία στην πολυκατοικία. Αρνητική αγωγή. 


03-06-19
Προστασία προσωπικών Δεδομένων. Έννοια αρχείου Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα κατά τον Ν. 2472/1997. Περιπτώσεις όπου κατ εξαίρεση και κατόπιν άδειας της αρμοδίας αρχής επιτρέπεται η χρήση προσωπικών δεδομένων άνευ συγκατάθεσης του δικαιούχου αυτών. Τέτοια περίπτωση συνιστά όταν τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται και επεξεργάζονται είναι τα απολύτως απαραίτητα, αναγκαία και πρόσφορα για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου κατ` αναλογική εφαρμογή της νομοθεσίας για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δικηγόρους στα πλαίσια παροχής νομικών υπηρεσιών προς τους εντολείς τους δεν απαιτείται άδεια της αρχής ενώ οι τελευταίοι δεσμεύονται από το επαγγελματικό τους απόρρητο να μην διαβιβάζουν ή κοινοποιούν αυτά σε τρίτους καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη τους. Τυχόν παράνομη χρήση προσωπικών δεδομένων επιφέρει ποινικές κυρώσεις κατά του υπαιτίου αλλά και αστική ευθύνη προς αποζημίωση του παθόντος. Αντισυνταγματική η νομοθετική πρόβλεψη ελάχιστου ποσού επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης επί παράνομης χρήσης προσωπικών δεδομένων. Ορθώς το εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση λόγω επιδίκασης υπέρογκου ποσού χρηματικής ικανοποίησης ένεκα ηθικής βλάβης υπέρ των αναιρεσιβλήτων και εν συνεχεία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή τους καθότι ο αναιρεσείων ορθώς έλαβε αντίγραφο ποινικής απόφασης που περιείχε προσωπικά δεδομένα τους ως δικηγόρος του πολιτικώς ενάγοντος στην δεδομένη δίκη αλλά εσφαλμένα χρησιμοποίησε αυτή άνευ αδείας της αρμόδιας αρχής σε προσωπική του υπόθεση και καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη του. Απορρίπτει αναίρεση κατά της υπ` αριθμ. 22/ΕΡ-ΔΙ/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας.


linkedin twitter
 
 
site created and hosted by