ΠολΠρωτΛαμ 26/2015 κάδοι απορριμάτων - απομάκρυνση
Κυριότητα. Γειτονικό δίκαιο. Υποχρέωση ανοχής εκπομπών. Αγωγή με βάση το άρθρο 1003 ΑΚ κατά Δήμου με αίτημα την απομάκρυνση κάδων απορριμάτων απέναντι από την είσοδο του ακινήτου των εναγόντων. Αρμοδιότητα του Ειρηνοδικείου. Παραπέμπει.


Αριθμός Απόφασης
                                                        26/2015

                                   ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΜΙΑΣ


 Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Κωνσταντίνο Μαρτίνο, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Ιωάννη
Μπαντίδη, Πρωτόδικη, Βασιλική Παπαγιάννη, Πρωτόδικη - Εισηγήτρια και από την Γραμματέα
Βασιλική Φαράντζου.

 Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 16.01.2015, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

 ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ: 1) ................ συζ. ................, το γένος ................ και 2) ................, κατοίκων
αμφοτέρων Αμφιάλης Πειραιά, οδός ................ αρ. ..., οι οποίοι παραστάθηκαν η μεν 1η μετά, ο δε
2ος διά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κωνσταντίνου Μπαρούτα.

 ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «ΔΗΜΟΣ ΛΟΚΡΩΝ»,
που εδρεύει στην Αταλάντη Φθιώτιδας και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο παραστάθηκε διά του
πληρεξουσίου δικηγόρου του Αριστογείτονος Γιαννούτσου.

 Οι ενάγοντες ζητούν να γίνει δεκτή η από 07.04.2014 αγωγή τους, που κατατέθηκε στην
γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 544/ΤΠ/18/07.04.2014,
προσδιορίστηκε αρχικά για την δικάσιμο της 20ης.06.2014, κατόπιν αναβολής για την δικάσιμο της
17ης.10.2014 και κατόπιν νέας αναβολής για την δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της
παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο.

 Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους
ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις
τους.


                                           ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
                                          ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

 Κατά τη διάταξη του άρθρου 1000 ΑΚ ο κύριος του πράγματος μπορεί, εφόσον δεν προσκρούει
στο νόμο ή σε δικαιώματα τρίτων, να το διοθέτει κατ’ αρέσκειαν και να αποκλείει κάθε ενέργεια
άλλου πάνω σ’ αυτό, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 1003 του ιδίου Κώδικα, ο κύριος
ακινήτου
έχει υποχρέωση να ανέχεται την εκπομπή καπνού, αιθάλης, αναθυμιάσεων, θερμότητας, θορύβου,
δονήσεων ή άλλες παρόμοιες επενέργειες που προέρχονται από άλλο ακίνητο, εφόσον αυτές δεν
παραβλάπτουν σημαντικά τη χρήση του ακινήτου του ή προέρχονται από χρήση συνήθη για
ακίνητα της περιοχής του κτήματος από το οποίο προκαλείται η βλάβη. Από τον συνδυασμό των
ανωτέρω διατάξεων προς εκείνων των άρθρων 1108 του ΑΚ συνάγεται ότι ο κύριος ακινήτου έχει
μεν υποχρέωση να ανέχεται κάθε εκπομπή που αναφέρεται ενδεικτικά στο άρθρο 1003 ΑΚ, η οποία
προέρχεται από γειτονικό ακίνητο, όταν όμως από την επενέργεια αυτή παραβλάπτεται ουσιαστικά
η χρήση του ακινήτου του και δεν προέρχεται από χρήση συνηθισμένη για ακίνητα της περιοχής
του κτήματος, από το οποίο προκαλείται η βλάβη, προστατεύεται με την αρνητική αγωγή. Βάση
της αγωγής αυτής (αρνητικής) είναι η κυριότητα του ενάγοντος επί του πράγματος και η προσβολή
αυτής με πράξεις διατάραξης ή επέμβασης, όπως είναι και οι αναφερόμενες στο άρθρο 1003 ΑΚ
εκπομπές ή άλλες παρόμοιες επενέργειες, οι οποίες προέρχονται από το γειτονικό κτήμα και
παραβλάπτουν ουσιαστικά τη χρήση του ακινήτου και οι οποίες δεν προέρχονται από χρήση
συνηθισμένη για ακίνητα της περιοχής. Ενόσω οι προερχόμενες από το γειτονικό ακίνητο
(βλάπτον) επενέργειες περιορίζονται εντός των διαγραφόμενων από το άρθρο 1003 ΑΚ ορίων,
ισχυρισμό που οφείλει να επικαλεστεί και αποδείξει προς απαλλαγή του ο κύριος του ακινήτου από
το οποίο προέρχονται οι επενέργειες (Γεωργιάδης/Σταθόπουλος «Αστικός Κώδικας», άρθρο 1003,
αρ. 26 όπου και παραπομπές στη νομολογία), δεν αποτελούν πράξη παράνομη και ο κύριος του
βλαπτόμενου ακινήτου είναι υποχρεωμένος να τις ανέχεται (ΑΠ 626/2005 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1102/1984
ΕΕΝ 1985.495, ΕφΑθ 2579/2003 ΕλλΔνη 2003.1423). Η αγωγή δε, η οποία στηρίζεται στη διάταξη
του άρθρου 1003 ΑΚ υπάγεται στην καθ’ ύλην αρμοδιότητα του κατά τόπο αρμόδιου
Ειρηνοδικείου, καθόσον οι διαφορές από την 1003 ΑΚ υπάγονται αποκλειστικά στην εξαιρετική
καθ’ ύλην αρμοδιότητα του Ειρηνοδικείου, σύμφωνα με τη ρητή διάταξη του άρθρου 15 αρ. 3
ΚΠολΔ και σε αυτό υπάγεται και η αρνητική αγωγή του άρθρου 1108 ΑΚ (ΕφΠατρ 985/2009
ΑχαΝομ 2010.414, Κ. Παπαδόπουλος «Αγωγές Εμπράγματου Δικαίου», 1992, σελ. 72, 84, παρ. 26
αρ. 2, παρ. 37 αρ. 2, Κεραμεύς/Κονδύλης/Νίκας «Ερμηνεία ΚΠολΔ», τ. I, υπό άρθρο 15, αρ. 3, σελ.
50-51). Ειδικότερα δε, κατά τη διάταξη του άρθρου 15 αριθ. 3 ΚΠολΔ [Εξαιρετική αρμοδιότητα
ειρηνοδικείου χωρίς διάκριση αξίας] στην αρμοδιότητα των ειρηνοδικείων υπάγονται ανεξάρτητα
από την αξία του αντικειμένου της διαφοράς, οι διαφορές που προκύπτουν από τις διατάξεις των
άρθρων 1003 έως 1009, 1018 έως 1020 και 1023 έως 1031 του Αστικού Κώδικα, καθώς και
εκείνες που αναφέρονται σε ζημίες που προκλήθηκαν από την παράβασή τους (ΑΠ 1668/1988 ΝοΒ
38.1969, ΕφΑθ 7997/1999 ΕλλΔνη 2001.450). Τέλος, η καθ’ ύλην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου
αποτελεί διαδικαστική προϋπόθεση της δίκης και εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, εάν
δε δεν είναι καθ’ ύλην αρμόδιο, αποφαίνεται περί τούτου και αυτεπαγγέλτως και ακολούθως
καθορίζει το αρμόδιο Δικαστήριο, στο οποίο και παραπέμπει προς εκδίκαση την υπόθεση,
σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 46 ΚΠολΔ.

 Με την υπό κρίση αγωγή τους οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι τυγχάνουν η μεν 1η πρώτη εξ αυτών
επικαρπώτρια, ο δε 2ος ψιλός κύριος ενός ακινήτου που βρίσκεται στην δημοτική κοινότητα
Αταλάντης του Δήμου Λοκρών Φθιώτιδας, όπως αυτό λεπτομερώς περιγράφεται κατά ακριβή
θέση, έκταση και όρια στο αγωγικό δικόγραφο, δυνάμει των επικαλούμενων σ’ αυτό τίτλων
κτήσεως, εντός του οποίου βρίσκεται ισόγεια κατοικία με υπόγειο. Ο,τι στις αρχές του έτους 2010
τοποθετήθηκε απέναντι από την κεντρική είσοδο του ακινήτου τους ένας κάδος απορριμμάτων
χρώματος πράσινου, ενώ περί τα τέλη του έτους 2012 - αρχές του έτους 2013 τοποθετήθηκε στο
ίδιο ως άνω σημείο και έτερος κάδος απορριμμάτων χρώματος μπλέ (ανακύκλωσης), ιδιοκτησίας
αμφότεροι του εναγομένου δήμου, οι οποίοι τους διαταράσσουν στην ενάσκηση του δικαιώματος
της κυριότητάς τους και παραβλάπτουν σημαντικά τη χρήση του ακινήτου τους, καθόσον
παραμένουν ανοικτοί τις περισσότερες ώρες του 24ωρου προκαλώντας δυσοσμία από τις μυρωδιές
των εναποτεθέντων εντός αυτών απορριμμάτων. Με βάση το ιστορικό αυτό ζητούν, με απόφαση
προσωρινά εκτελεστή, να υποχρεωθεί το εναγόμενο να επανατοποθετήσει με δική του δαπάνη
τους 2 επίδικους κάδους απορριμμάτων στον κοινόχρηστο χώρο της γειτονικής πλατείας
................, άλλως να το πράξουν οι ίδιοι με έξοδα του εναγομένου, να απαγορευθεί κάθε
μελλοντική διατάραξη της κυριότητάς τους με την απειλή χρηματικής ποινής 3.000 ευρώ και
προσωπικής κράτησης του νομίμου εκπροσώπου του εναγομένου διάρκειας 1 έτους και τέλος να
καταδικαστεί το εναγόμενο στη δικαστική τους δαπάνη. Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα η
αγωγή, αναρμοδίως καθ’ ύλην φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου,
καθόσον
με αυτήν κατάγεται προς διάγνωση διαφορά που ερείδεται στις διατάξεις των άρθρων 1003 και
1108 ΑΚ, η οποία, σύμφωνα με όσα διαλαμβάνονται στη μείζονα σκέψη της παρούσας, υπάγεται
στην εξαιρετική αρμοδιότητα του Ειρηνοδικείου (άρθρ. 15 αρ. 3 ΚΠολΔ). Κατ’ ακολουθίαν των
ανωτέρω, και εφόσον το παρόν Δικαστήριο δεν είναι καθ’ ύλην αρμόδιο να εκδικάσει την
κρινόμενη αγωγή πρέπει, κατ’ αυτεπάγγελτο έλεγχο (άρθρ. 46 ΚΠολΔ), να κηρύξει εαυτό
αναρμόδιο προς εκδίκαση της παρούσας υποθέσεως και να παραπέμψει την υπό κρίση αγωγή στο
καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιο Ειρηνοδικείο, και συγκεκριμένα στο Ειρηνοδικείο Αταλάντης
(άρθρα 15 αρ. 3, 29, 46 ΚΠολΔ).Τέλος, με δεδομένο ότι η απόφαση που παραπέμπει στο αρμόδιο
δικαστήριο είναι, κατά την κρατούσα γνώμη, οριστική (ΕφΘεσ 1514/1999 Αρμ. 1999.1580, ΕφΘεσ
4313/1995 ΕλλΔνη 1997.930) πρέπει οι ενάγοντες λόγω της ήττας τους και εν όψει του σχετικού
αιτήματος του εναγόμενου (άρθρ. 176, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), να καταδικαστούν στα δικαστικά
έξοδα του τελευταίου, περιοριζόμενα όμως όπως στο διατακτικό, κατ’ εφαρμογή του άρθρου
281
παρ. 2 Ν. 3463/2006.


                                             ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

 ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων.

 ΚΗΡΥΣΣΕΙ εαυτό καθ’ ύλην αναρμόδιο για την εκδίκαση της υπό κρίση αγωγής.

 ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την αγωγή στο καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο που είναι το
Ειρηνοδικείο Αταλάντης.

 ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ στους ενάγοντες τα δικαστικά έξοδα του εναγομένου, τα οποία ορίζει μειωμένα στο
ποσό των εκατόν πενήντα (150) ευρώ.

 Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Λαμία στις 29.04.2015.



 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                                 Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ


 Δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, χωρίς την
παρουσία των διαδίκων ή των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, στις 05.05.2015.



 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                                 Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Νομικά Νέα
02-09-19
Αίτηση προσωρινής διακοπής λειτουργίας σταθμών κινητής τηλεφωνίας και απομάκρυνσης εγκατεστημένων κεραιών και μηχανημάτων. Εκπομπή επικίνδυνης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από βάσεις κινητής τηλεφωνίας. Απαράδεκτο το αίτημα περί απειλής προσωπικής κράτησης, εφόσον δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένου προσώπου. Ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων προφύλαξης όταν υπάρχουν επαρκείς λόγοι να θεωρείται ότι η εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας δημιουργεί κινδύνους ανεπανόρθωτης σωματικής και ψυχικής βλάβης. Αρχές αναλογικότητας και οικονομικής ελευθερίας. Δεκτή.




02-09-19

Σημαντική απόφαση  του ΣτΕ δίνει τις κατευθύνσεις για την οριοθέτηση οικισμών σε όλη την επικράτεια, ακυρώνει ως «ανεφάρμοστες» και «αντισυνταγματικές» τις οριοθετήσεις και τις επεκτάσεις ορίων οικισμών, που έχουν γίνει σε πολλές εκατοντάδες οικισμούς,  με πράξεις της διοίκησης (υπουργείου, νομαρχών κλπ) και αποφάσεις Δήμων και θέτει τις πολεοδομικές υπηρεσίες, προ αυξημένων ευθυνών για την έκδοση οικοδομικών αδειών, σε αυτές τις περιοχές.

Το συνολικό κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί μετά την καθαρογραφή της απόφασης. 

Πηγή: Νόμος & Φύση



13-06-19
 Η τοποθέτηση κεραιών κινητής τηλεφωνίας στο μισθωμένο χώρο δώματος πολυκατοικίας, παραβιάζει τον κανονισμό της πολυκατοικίας που θέτει περιορισμούς και απαγορεύσεις φέρουσες το χαρακτήρα δουλείας που αντιτάσσονται και κατά τρίτων – μισθωτών. Αναγνωρίζει τους ενάγοντες δικαιούχους πραγματικής δουλείας με περιεχόμενο την απαγόρευση της χρήσης του δουλεύοντος ως επαγγελματικού χώρου και την απαγόρευση χρήσης που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των ενοίκων της πολυκατοικίας. Υποχρεώνει τις εναγόμενες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας να άρουν την προσβολή, διατάσσει διακοπή λειτουργίας των σταθμών βάσης και καθαίρεση κεραίας κινητής τηλεφωνίας. Η προσβολή του δικαιώματος δουλείας συνιστά αδικοπραξία – επιδίκαση ηθικής βλάβης στους ενάγοντες.


13-06-19
Οικονομική ελευθερία – Δικαίωμα στην υγεία – Απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος – Ανίσχυρη διάταξη νόμου περί εξαίρεσης από την απαγόρευση με την καταβολή οικονομικού ανταλλάγματος (τέλους)

Lawspot.gr


04-06-19
  Αντιστυνταγματική η εξαίρεση οικιστικών πυκνώσεων από δασικούς χάρτες.


03-06-19
Δεν είναι έγκυρη η καταρτιση δικαιοπραξίας με αντικείμενο την αποκλειστική χρήση θέσεων στάθμευσης σε πιλοτή σε τρίτους εφόσον αυτοί δεν έχουν στην κυριότητα τους αυτοτελή οριζόντια ιδιοκτησία στην πολυκατοικία. Αρνητική αγωγή. 


03-06-19
Προστασία προσωπικών Δεδομένων. Έννοια αρχείου Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα κατά τον Ν. 2472/1997. Περιπτώσεις όπου κατ εξαίρεση και κατόπιν άδειας της αρμοδίας αρχής επιτρέπεται η χρήση προσωπικών δεδομένων άνευ συγκατάθεσης του δικαιούχου αυτών. Τέτοια περίπτωση συνιστά όταν τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται και επεξεργάζονται είναι τα απολύτως απαραίτητα, αναγκαία και πρόσφορα για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου κατ` αναλογική εφαρμογή της νομοθεσίας για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δικηγόρους στα πλαίσια παροχής νομικών υπηρεσιών προς τους εντολείς τους δεν απαιτείται άδεια της αρχής ενώ οι τελευταίοι δεσμεύονται από το επαγγελματικό τους απόρρητο να μην διαβιβάζουν ή κοινοποιούν αυτά σε τρίτους καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη τους. Τυχόν παράνομη χρήση προσωπικών δεδομένων επιφέρει ποινικές κυρώσεις κατά του υπαιτίου αλλά και αστική ευθύνη προς αποζημίωση του παθόντος. Αντισυνταγματική η νομοθετική πρόβλεψη ελάχιστου ποσού επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης επί παράνομης χρήσης προσωπικών δεδομένων. Ορθώς το εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση λόγω επιδίκασης υπέρογκου ποσού χρηματικής ικανοποίησης ένεκα ηθικής βλάβης υπέρ των αναιρεσιβλήτων και εν συνεχεία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή τους καθότι ο αναιρεσείων ορθώς έλαβε αντίγραφο ποινικής απόφασης που περιείχε προσωπικά δεδομένα τους ως δικηγόρος του πολιτικώς ενάγοντος στην δεδομένη δίκη αλλά εσφαλμένα χρησιμοποίησε αυτή άνευ αδείας της αρμόδιας αρχής σε προσωπική του υπόθεση και καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη του. Απορρίπτει αναίρεση κατά της υπ` αριθμ. 22/ΕΡ-ΔΙ/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας.


linkedin twitter
 
 
site created and hosted by