ΣτΕ 596/2014 ΕΠΟ σταθμού κινητής τηλεφωνίας - αιτιολογία
Δεν αιτιολογείται νομίμως πράξη έγκρισης περιβαλλοντικών όρων σταθμού κινητής τηλεφωνίας, αποκλειστικό αιτιολογικό έρεισμα της οποίας είναι η σημαντική απόσταση του σταθμού από κτήρια ευπαθών ομάδων πληθυσμού, χωρίς δηλ. να συνεκτιμώνται τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης περιοχής ή πράξη, με την οποία απορρίπτεται αίτημα εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων κατ΄ επίκληση αποκλειστικά της μικρής αποστάσεως του σταθμού από κτήρια της κατηγορίας αυτής.


Πρόεδρος: Χ. Ράμμος, Προεδρεύων Σύμβουλος της Επικρατείας
Εισηγητής: Ρ. Γιαννουλάτου, Πάρεδρος ΣτΕ
Δικηγόροι: Δ. Συκαράς, Δ. Κατωπόδης, Πάρεδρος ΝΣΚ

[…] 2. Επειδή με την αίτηση αυτή ζητείται η ακύρωση: α) της …/2005 (αριθ. πρωτ. …/27.4.2005) αποφάσεως του Νομάρχου Πειραιώς, με την οποίαν απερρίφθη αίτηση της αιτούσης εταιρείας περί εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων για την εγκατάσταση και λειτουργία σταθμού βάσεως κεραίας κινητής τηλεφωνίας επί της οδού … Δήμου Αγ. Ι. Ρέντη Ν. Αττικής και β) της …/22.7.2005 αποφάσεως του Γεν. Γραμματέως Περιφ. Αττικής, με την οποίαν απερρίφθη προσφυγή της αιτούσης κατά της ανωτέρω νομαρχιακής αποφάσεως.

3. Επειδή όπως έχει κριθεί (βλ. ΣτΕ Ολ 4435/2010, 1264/2005) από τον συνδυασμό των διατάξεων του άρθ. 24Α παρ. 1 Ν 2075/1992 (ΦΕΚ Α΄ 129), όπως το άρθρο αυτό προσετέθη με το άρθ. 41 παρ. 2 Ν 2145/1993 (ΦΕΚ Α΄ 88), ετροποποιήθη με τα άρθ. 34 Ν 2166/1993 (ΦΕΚ Α΄ 137) και 5 Ν 2181/1994 (ΦΕΚ Α΄ 10) και διετηρήθη σε ισχύ με τα άρθ. πέμπτο παρ. 3 περ. Β΄ και έκτο Ν 2246/1994 (ΦΕΚ Α΄ 172) και του άρθ. 4 Ν 1650/1986 (ΦΕΚ Α΄ 160), όπως έχει ήδη αντικατασταθεί με το άρθ. 2 Ν 3010/2002 (ΦΕΚ Α΄ 91) καθώς και της κοινής υπουργικής αποφάσεως (ΚΥΑ) ΗΠ 15393/2332/5.8.2002 (ΦΕΚ Β΄ 1022), ερμηνευομένων υπό το πρίσμα του άρθ. 24 παρ. 1 Συντ. και των αρχών της προλήψεως και της προφυλάξεως, που απορρέουν από το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στον τομέα του περιβάλλοντος, προκύπτει ότι προκειμένου να χορηγηθεί άδεια εγκαταστάσεως κεραίας κινητής τηλεφωνίας, συντρέχει νόμιμη υποχρέωση προηγουμένης εκτιμήσεως των επιπτώσεων από την εγκατάσταση αυτή στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον, η εν λόγω δε εκτίμηση χωρεί κατά τη θεσπιζομένη με τις διατάξεις του Ν 1650/1986 διαδικασία, όπως αυτές εκάστοτε ισχύουν, καθώς και των κατ΄ εξουσιοδότηση του νόμου αυτού εκδιδομένων κανονιστικών πράξεων. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τον συνδυασμό των διατάξεων του άρθ. 1 παρ. 2 Ν 2801/2000 (ΦΕΚ Α΄ 46), υπό την ισχύ του οποίου εξεδόθη η προσβαλλομένη απόφαση, του άρθ. 3 παρ. 14 περ. κ΄ Ν 2867/2000 (ΦΕΚ Α΄ 273) και του άρθ. 31 παρ. 9, 10 και 18 Ν 3431/2006 (ΦΕΚ Α΄ 13), κατά την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων σταθμών κινητής τηλεφωνίας εξετάζεται, μεταξύ άλλων, το ζήτημα της αποστάσεως των σταθμών αυτών από κτίρια ευπαθών ομάδων πληθυσμού (σχολεία, βρεφονηπιακούς σταθμούς, νοσοκομεία, γηροκομεία κ.λπ.). Το ζήτημα όμως αυτό δεν εξετάζεται μεμονωμένως, δηλ. ως αποκλειστικός γνώμονας για το επιτρεπτό ή μη της λειτουργίας του σταθμού στη θέση, για την οποία πρόκειται, εφ΄ όσον ο νόμος δεν ορίζει ελάχιστη επιτρεπτή απόσταση των σταθμών από κτίρια αυτής της κατηγορίας, αλλά σε συνδυασμό με τις κάθε μορφής ιδιαιτερότητες της θέσεως, στην οποία πρόκειται να λειτουργήσει ο σταθμός και τις αναμενόμενες, εν όψει των χαρακτηριστικών της θέσεως αυτής, επιπτώσεις της λειτουργίας του στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον καθώς και τους τρόπους αντιμετωπίσεως των επιπτώσεων αυτών. Σχετική πρόβλεψη άλλωστε περιέχει ο ως άνω ήδη ισχύων Ν 3431/2006, ο οποίος δεν απαγορεύει άνευ ετέρου την εγκατάσταση κεραιών πλησίον κτιρίων ευπαθών ομάδων πληθυσμού, αλλά προβλέπει στις περιπτώσεις αυτές την τήρηση ορίων εκθέσεως στην ακτινοβολία μειωμένων εν σχέσει με τα συνήθη. Συνεπώς, πράξη εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων σταθμού κινητής τηλεφωνίας, αποκλειστικό αιτιολογικό έρεισμα της οποίας είναι η σημαντική απόστασή του από κτίρια ευπαθών ομάδων πληθυσμού, χωρίς δηλ. να συνεκτιμώνται τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης περιοχής ή πράξη, με την οποία απορρίπτεται αίτημα εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων κατ΄ επίκληση αποκλειστικώς και μόνον της μικρής αποστάσεως του σταθμού από κτίρια αυτής της κατηγορίας, δεν αιτιολογείται νομίμως (βλ. ΣτΕ 4425/2010, πρβλ. ΣτΕ 3178/2012).

4. Επειδή όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου της υποθέσεως, με την …/12.11.2004 αίτησή της προς τη Νομαρχία Πειραιώς, συνοδευομένη από φάκελο περιβαλλοντικής εκθέσεως, η αιτούσα εταιρεία εζήτησε να της χορηγηθεί έγκριση περιβαλλοντικών όρων, για την εγκατάσταση και λειτουργία σταθμού βάσεως κεραίας κινητής τηλεφωνίας επί της οδού … Δήμου Αγ. Ι. Ρέντη Ν. Αττικής. Η αίτηση αυτή απερρίφθη με την πρώτη προσβαλλομένη απόφαση, με την αιτιολογία ότι: «[σ]ε ακτίνα 300 μ. από τη θέση εγκατάστασης της κεραίας βρίσκονται τα … και … σχολεία και επίσης 3 κέντρα νεότητας». Προσφυγή της αιτούσης κατά της ανωτέρω νομαρχιακής αποφάσεως απερρίφθη με τη δεύτερη προσβαλλομένη …/22.7.2005 απόφαση του Γενικού Γραμματέως Περιφερείας Αττικής, με την οποίαν έγινε δεκτό, ότι εν όψει της αρχής της προφυλάξεως, αιτιολογημένως ο Νομάρχης Πειραιώς αρνήθηκε την έγκριση περιβαλλοντικών όρων για την εγκατάσταση της επιδίκου κεραίας, εφ΄ όσον σε απόσταση μικρότερη των 300 μ. από τη θέση εγκαταστάσεως αυτής υπάρχουν δημοτικά σχολεία και τρία κέντρα νεότητος. Η αιτιολογία όμως της πρώτης προσβαλλομένης νομαρχιακής αποφάσεως, η οποία επεκυρώθη με τη δεύτερη προσβαλλομένη απόφαση του Γεν. Γραμματέως Περιφ. Αττικής, παρίσταται κατά τον βασίμως προβαλλόμενο μοναδικό λόγο ακυρώσεως μη νόμιμη. Και τούτο, διότι κατά τα γενόμενα δεκτά στην τετάρτη σκέψη, δεν αποτελεί προϊόν ουσιαστικής εκτιμήσεως της υποβληθείσης μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αλλά συνήχθη αποκλειστικώς και μόνο βάσει του στοιχείου της αποστάσεως του σταθμού εγκαταστάσεως της κεραίας από τα ως άνω, αναφερόμενα στην απόφαση κτίρια ευπαθών ομάδων του πληθυσμού και μάλιστα εκκινώντας από την αντίληψη ότι η εγκατάσταση σταθμών κινητής τηλεφωνίας είναι άνευ άλλου τινός απηγορευμένη. Η αντίληψη όμως αυτή δεν ευρίσκει έρεισμα στον νόμο, ο οποίος όπως ήδη εξετέθη, ναι μεν επιβάλλει να λαμβάνεται υπ΄ όψιν κατά τη διαδικασία εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων η απόσταση σταθμών κινητής τηλεφωνίας από τα εν λόγω κτίρια, πάντοτε όμως σε συνδυασμό με τη χορηγηθείσα άδεια, την ιδιαιτερότητα της θέσεως του σταθμού καθώς και το περιεχόμενο της υποβληθείσης μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η οποία αποτελεί και τη βάση υποβολής του σχετικού αιτήματος από τον ενδιαφερόμενο. Υπό τα δεδομένα δε αυτά, μη νομίμως εν συνεχεία απερρίφθη με τη δεύτερη προσβαλλομένη απόφαση του Γεν. Γραμματέως Περιφ. Αττικής, η προσφυγή της αιτούσης κατά της πρώτης προσβαλλομένης νομαρχιακής αποφάσεως.

5. Επειδή κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινομένη αίτηση.

Δέχεται την αίτηση
Νομικά Νέα
02-09-19
Αίτηση προσωρινής διακοπής λειτουργίας σταθμών κινητής τηλεφωνίας και απομάκρυνσης εγκατεστημένων κεραιών και μηχανημάτων. Εκπομπή επικίνδυνης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από βάσεις κινητής τηλεφωνίας. Απαράδεκτο το αίτημα περί απειλής προσωπικής κράτησης, εφόσον δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένου προσώπου. Ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων προφύλαξης όταν υπάρχουν επαρκείς λόγοι να θεωρείται ότι η εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας δημιουργεί κινδύνους ανεπανόρθωτης σωματικής και ψυχικής βλάβης. Αρχές αναλογικότητας και οικονομικής ελευθερίας. Δεκτή.




02-09-19

Σημαντική απόφαση  του ΣτΕ δίνει τις κατευθύνσεις για την οριοθέτηση οικισμών σε όλη την επικράτεια, ακυρώνει ως «ανεφάρμοστες» και «αντισυνταγματικές» τις οριοθετήσεις και τις επεκτάσεις ορίων οικισμών, που έχουν γίνει σε πολλές εκατοντάδες οικισμούς,  με πράξεις της διοίκησης (υπουργείου, νομαρχών κλπ) και αποφάσεις Δήμων και θέτει τις πολεοδομικές υπηρεσίες, προ αυξημένων ευθυνών για την έκδοση οικοδομικών αδειών, σε αυτές τις περιοχές.

Το συνολικό κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί μετά την καθαρογραφή της απόφασης. 

Πηγή: Νόμος & Φύση



13-06-19
 Η τοποθέτηση κεραιών κινητής τηλεφωνίας στο μισθωμένο χώρο δώματος πολυκατοικίας, παραβιάζει τον κανονισμό της πολυκατοικίας που θέτει περιορισμούς και απαγορεύσεις φέρουσες το χαρακτήρα δουλείας που αντιτάσσονται και κατά τρίτων – μισθωτών. Αναγνωρίζει τους ενάγοντες δικαιούχους πραγματικής δουλείας με περιεχόμενο την απαγόρευση της χρήσης του δουλεύοντος ως επαγγελματικού χώρου και την απαγόρευση χρήσης που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των ενοίκων της πολυκατοικίας. Υποχρεώνει τις εναγόμενες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας να άρουν την προσβολή, διατάσσει διακοπή λειτουργίας των σταθμών βάσης και καθαίρεση κεραίας κινητής τηλεφωνίας. Η προσβολή του δικαιώματος δουλείας συνιστά αδικοπραξία – επιδίκαση ηθικής βλάβης στους ενάγοντες.


13-06-19
Οικονομική ελευθερία – Δικαίωμα στην υγεία – Απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος – Ανίσχυρη διάταξη νόμου περί εξαίρεσης από την απαγόρευση με την καταβολή οικονομικού ανταλλάγματος (τέλους)

Lawspot.gr


04-06-19
  Αντιστυνταγματική η εξαίρεση οικιστικών πυκνώσεων από δασικούς χάρτες.


03-06-19
Δεν είναι έγκυρη η καταρτιση δικαιοπραξίας με αντικείμενο την αποκλειστική χρήση θέσεων στάθμευσης σε πιλοτή σε τρίτους εφόσον αυτοί δεν έχουν στην κυριότητα τους αυτοτελή οριζόντια ιδιοκτησία στην πολυκατοικία. Αρνητική αγωγή. 


03-06-19
Προστασία προσωπικών Δεδομένων. Έννοια αρχείου Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα κατά τον Ν. 2472/1997. Περιπτώσεις όπου κατ εξαίρεση και κατόπιν άδειας της αρμοδίας αρχής επιτρέπεται η χρήση προσωπικών δεδομένων άνευ συγκατάθεσης του δικαιούχου αυτών. Τέτοια περίπτωση συνιστά όταν τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται και επεξεργάζονται είναι τα απολύτως απαραίτητα, αναγκαία και πρόσφορα για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου κατ` αναλογική εφαρμογή της νομοθεσίας για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δικηγόρους στα πλαίσια παροχής νομικών υπηρεσιών προς τους εντολείς τους δεν απαιτείται άδεια της αρχής ενώ οι τελευταίοι δεσμεύονται από το επαγγελματικό τους απόρρητο να μην διαβιβάζουν ή κοινοποιούν αυτά σε τρίτους καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη τους. Τυχόν παράνομη χρήση προσωπικών δεδομένων επιφέρει ποινικές κυρώσεις κατά του υπαιτίου αλλά και αστική ευθύνη προς αποζημίωση του παθόντος. Αντισυνταγματική η νομοθετική πρόβλεψη ελάχιστου ποσού επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης επί παράνομης χρήσης προσωπικών δεδομένων. Ορθώς το εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση λόγω επιδίκασης υπέρογκου ποσού χρηματικής ικανοποίησης ένεκα ηθικής βλάβης υπέρ των αναιρεσιβλήτων και εν συνεχεία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή τους καθότι ο αναιρεσείων ορθώς έλαβε αντίγραφο ποινικής απόφασης που περιείχε προσωπικά δεδομένα τους ως δικηγόρος του πολιτικώς ενάγοντος στην δεδομένη δίκη αλλά εσφαλμένα χρησιμοποίησε αυτή άνευ αδείας της αρμόδιας αρχής σε προσωπική του υπόθεση και καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη του. Απορρίπτει αναίρεση κατά της υπ` αριθμ. 22/ΕΡ-ΔΙ/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας.


linkedin twitter
 
 
site created and hosted by