ΣτΕ 258/2014 Απαγόρευση κατασκευής ράμπας μικρών σκαφών σε εκτός σχεδίου περιοχές
Κατασκευή ράμπας πρόσβασης μικρών σκαφών στη θάλασσα επιτρέπεται μόνο σε οικισμούς και μάλιστα μόνο μίας, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του συγκεκριμένου οικισμού. Δεν δύναται να εγκριθεί κατασκευή ράμπας πρόσβασης στη θάλασσα σε εκτός σχεδίου περιοχές, οι οποίες δεν εμπίπτουν εντός ορίων οικισμών είτε προϋφισταμένων του 1923 είτε μεταγενεστέρων, με πληθυσμό μέχρι 2.000 κατοίκους, οι οποίοι έχουν νομίμως οριοθετηθεί.

Πρόεδρος: Κ. Μενουδάκος, Αντιπρόεδρος ΣτΕ
Εισηγητής: Θ. Αραβάνης, Πάρεδρος ΣτΕ
Δικηγόροι: Σ. Γασπαρινάτος, Θ. Στριλάκος, ΠάρεδροςΝΣΚΝ. Λυμπούσης


[…] 2. Επειδή με την απόφ. …/28.5.1999 του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής, η οποία εκδόθηκε κατ επίκληση του άρθ. 6 παρ. 22 Ν 2160/1993 (ΦΕΚ Α΄ 118), όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθ. 27 παρ. 4 Ν 2636/1998 (ΦΕΚ Α΄ 198), εγκρίθηκε αίτηση του Χ για την κατασκευή ράμπας πρόσβασης μικρών σκαφών, στο … χλμ. της παραλιακής Λεωφόρου Αθηνών - Σουνίου. Ο Δήμος Καλυβίων, στη διοικητική περιφέρεια του οποίου εμπίπτει η επίμαχη ράμπα και ο οποίος, σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη, είναι αρμόδιος για τη συντήρησή της, με το έγγραφο …/7.6.1999 γνώρισε στην Περιφέρεια Αττικής ότι διαφωνεί με την κατασκευή της ράμπας, διότι το σημείο της λεωφόρου, στο οποίο πρόκειται να κατασκευασθεί, είναι ακατάλληλο λόγω επικίνδυνης στροφής και δήλωσε ότι δεν αναλαμβάνει τη συντήρησή της ούτε φέρει ευθύνη «για οτιδήποτε συμβεί». Εν όψει τούτου, με την απόφαση …/10.6.1999 του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής ανακλήθηκε «προσωρινά» η ανωτέρω απόφαση …/1999, μέχρι να διαπιστωθεί η καταλληλότητα της θέσεως κατασκευής της ράμπας, με το δε …/11.6.1999 έγγραφο της Γενικής Δ/νσης Περιφέρειας ανεστάλησαν οι εργασίες κατασκευής και ορίσθηκε επιτροπή για να ερευνήσει το ζήτημα της καταλληλότητας του χώρου και να υποβάλει σχετική τεχνική έκθεση. Με το από 21.6.1999 πρακτικό της η Επιτροπή, κατόπιν αυτοψίας του χώρου, γνωμοδότησε ότι για λόγους κυκλοφοριακής ασφάλειας, πρέπει να επανατοποθετηθεί αμέσως επί της παραλιακής λεωφόρου στηθαίο ασφαλείας, που είχε αφαιρέσει ο προαναφερόμενος Χ ύστερα από έγγραφο της Δ/νσης ΔΕΣΕ της Περιφέρειας Αττικής, με το οποίο έγινε δεκτό σχετικό αίτημά του, να τηρούνται οι κανόνες του ΚΟΚ κατά την είσοδο και έξοδο των οχημάτων στον χώρο της ράμπας, η είσοδος να γίνεται μόνο από το ρεύμα κυκλοφορίας προς Σούνιο και όχι από το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και να τοποθετηθούν κατάλληλες πινακίδες σήμανσης. Κατόπιν τούτου με την απόφ. …/20.7.1999 του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής αφ΄ ενός ανακλήθηκε η ανωτέρω ανακλητική απόφαση, αφ΄ ετέρου δε τέθηκε σε ισχύ «ορθή επανάληψη» της …/28.5.1999 αποφάσεως περί εγκρίσεως κατασκευής της επίμαχης ράμπας, με τους όρους που αναφέρονται στο από 21.6.1999 πρακτικό της Επιτροπής. Εξ άλλου επί αιτήσεως ακυρώσεως (…/1999) ιδιοκτητών της περιοχής κατά της αρχικής εγκρίσεως κατασκευής της ράμπας (απόφ. …/28.5.1999 του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας) εκδόθηκε η απόφαση ΣτΕ 663/2004, με την οποία η δίκη κηρύχθηκε κατηργημένη λόγω εκλείψεως του αντικειμένου της και ειδικότερα, διότι με την απόφ. …/20.7.1999 του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας, με την οποία εγκρίθηκε εκ νέου, υπό όρους, η κατασκευής της επίμαχης ράμπας, αντικαταστάθηκε η προσβληθείσα πράξη. Στη συνέχεια, εν όψει διαπιστώσεως πλημμελούς λειτουργίας της ράμπας από τον Αστυνομικό Σταθμό Σαρωνίδας, η Δ/νση Ελέγχου Συντήρησης Έργων (ΔΕΣΕ) της Περιφέρειας Αττικής, με το έγγραφο …/12.7.2000 προς τη Δ/νση Αυτοδιοίκησης και Αποκέντρωσης της Περιφέρειας Αττικής, το οποίο εκδόθηκε κατόπιν αυτοψίας, ανέφερε ότι ο ανωτέρω Χ δεν τηρεί τους όρους της εγκρίσεως κατασκευής της ράμπας και ειδικότερα «έχει ανοικτά καθ΄ όλη τη διάρκεια της ημέρας τα επανατοποθετηθέντα στηθαία ασφαλείας, με συνέπεια τη σοβαρή πιθανότητα πρόκλησης τροχαίου ατυχήματος» και ζήτησε την ανάκληση της …/28.5.1999 πράξεως εγκρίσεως κατασκευής. Κατόπιν τούτου, με την απόφ. …/18.7.2000 του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής ανεστάλη η λειτουργία της ράμπας για τον ανωτέρω λόγο και εκλήθη ο παρεμβαίνων να προσκομίσει εντός προθεσμίας 10 ημερών στοιχεία περί συμμορφώσεώς του προς την εγκριτική απόφαση, ώστε κατόπιν και αυτοψίας από τη ΔΕΣΕ «… να αποφασιστεί η ανάκληση ή μη της …/28.5.1999 απόφασης …». Με το έγγραφο …/7.6.2001, το οποίο εκδόθηκε κατόπιν αυτοψίας, η ΔΕΣΕ γνώρισε στην Περιφέρεια Αττικής ότι πραγματοποίησε έλεγχο μόνο σε περίοδο, κατά την οποία παρατηρείται μικρός φόρτος κυκλοφορίας (φθινόπωρο - άνοιξη), ότι κατά την εν λόγω περίοδο τα τοποθετηθέντα στηθαία ασφαλείας επί της παραλιακής λεωφόρου λειτουργούσαν κανονικά, πληρούν δε κατ΄ αρχήν τους όρους ασφαλούς κυκλοφορίας, εφ΄ όσον γίνεται κανονική χρήση τους. Μετά την πάροδο τετραετίας από την έκδοση του εγγράφου αυτού εκδόθηκε η απόφαση …/7.3.2005 του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής, με την οποία ανακλήθηκε η ανωτέρω απόφαση περί αναστολής λειτουργίας της ράμπας και ορίσθηκε ότι: «Απαραίτητη προϋπόθεση για τη λειτουργία της ράμπας είναι τα κινητά στηθαία ασφαλείας να είναι κλειστά και να ανοίγουν μόνο για την είσοδο ή έξοδο των σκαφών», με την απόφ. δε …/17.5.2005 του ιδίου οργάνου επετράπη η συντήρηση της ράμπας από τον Χ. Με την κρινομένη αίτηση οι αιτούντες, φερόμενοι ως ιδιοκτήτες ακινήτων στην ευρύτερη περιοχή, όπου λειτουργεί η ράμπα, ζητούν την ακύρωση των δύο τελευταίων πράξεων. […]

5. Επειδή η απόφαση …/18.7.2000 του ΓΓΠ, με την οποία ανεστάλη επ΄ αόριστον η λειτουργία της ράμπας, ισοδυναμεί με ανάκληση της άδειας κατασκευής (πρβλ. ΣτΕ 4446/2010, 4451/2005, 1459/2000, 4652/1997 κ.ά.), δεδομένου μάλιστα ότι δεν επακολούθησε εντός ευλόγου χρόνου αντίθετη πράξη της διοικήσεως που να αίρει την αναστολή λειτουργίας, αφού ο παρεμβαίνων δεν προσκόμισε εντός δεκαημέρου ή έστω εντός ευλόγου χρόνου, στοιχεία αποδεικνύοντα την πλήρη συμμόρφωσή του προς την απόφαση περί εγκρίσεως κατασκευής της ράμπας, ενώ το πόρισμα της αυτοψίας της ΔΕΣΕ, το οποίο υπεβλήθη ένα περίπου έτος αργότερα, δεν ήταν πάντως πλήρες, διότι δεν κάλυπτε όλο το έτος και ιδίως την κρίσιμη καλοκαιρινή περίοδο, στην οποία κατά κοινή πείρα σημειώνεται αυξημένη κυκλοφοριακή κίνηση και χρήση της ράμπας, αλλά αφορούσε περίοδο μειωμένης κινήσεως οχημάτων και χρήσεως της ράμπας. Με τα δεδομένα αυτά, η πρώτη προσβαλλομένη πράξη, η οποία εκδόθηκε μετά την πάροδο χρονικού διαστήματος πλέον των τεσσάρων και ημίσεος ετών, με βάση νεώτερα στοιχεία περί της ασφάλειας της ράμπας και κατόπιν αυτοψίας της ΔΕΣΕ, χωρίς να έχει προηγηθεί πράξη του Γενικού Γραμματέα Περιφερείας για την άρση της ανωτέρω αναστολής που είχε επιβληθεί με απόφασή του, ισοδυναμεί με επαναχορήγηση της άδειας κατασκευής της ράμπας (πρβλ. ΣτΕ 4446/2010), ανεξαρτήτως του ζητήματος της πληρότητας ή του επίκαιρου των στοιχείων αυτών, το οποίο αφορά τη νομιμότητά της. Επομένως η πράξη αυτή είναι εκτελεστή και προσβάλλεται παραδεκτώς από την άποψη αυτή, είναι δε απορριπτέος ως αβάσιμος του αντιθέτου ισχυρισμός, που προβάλλεται με το από 10.6.2009 υπόμνημα του παρεμβαίνοντος, το οποίο κατατέθηκε μετά τη συζήτηση της υποθέσεως, εντός της σχετικής προθεσμίας που χορήγησε ο Πρόεδρος του Τμήματος. Παραδεκτώς επίσης προσβάλλεται από απόψεως εκτελεστότητας και η δεύτερη πράξη. […] [28]

8. Επειδή όπως έχει κριθεί (ΣτΕ 2436/2008), ανεξαρτήτως των λοιπών προϋποθέσεων που τυχόν απαιτούνται δυνάμει της νομοθεσίας περί προστασίας του αιγιαλού και της παραλίας, κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων του N 2160/1993, η κατασκευή «ράμπας πρόσβασης μικρών σκαφών στη θάλασσα» επιτρέπεται μόνο σε οικισμούς και μάλιστα μόνο μίας σε κάθε οικισμό, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του οικισμού. Κατά συνέπεια, δεν δύναται να εγκριθεί κατασκευή της κατά τα προαναφερόμενα «ράμπας πρόσβασης στη θάλασσα» σε εκτός σχεδίου περιοχές, οι οποίες δεν εμπίπτουν εντός των ορίων οικισμών είτε προϋφισταμένων του 1923 είτε μεταγενεστέρων, με πληθυσμό μέχρι 2.000 κατοίκους, οι οποίοι έχουν νομίμως οριοθετηθεί (βλ. σχετ. άρθ. 79 επ. και 99 επ. Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας - ΚΒΠΝ, που κυρώθηκε με το άρθ. πρώτο ΠΔ της 14-27.7.1999, ΦΕΚ Δ΄ 580).

9. Επειδή στο από Ιανουαρίου 1995 τοπογραφικό διάγραμμα, που υπεβλήθη από τον παρεμβαίνοντα για τη λήψη αδείας κατασκευής της ράμπας, η τοποθεσία, στην οποία κατασκευάσθηκε η επίδικη ράμπα μνημονεύεται ως «εκτός σχεδίου και εκτός ζώνης πόλης Καλυβίων». Εξ άλλου, όπως αναφέρεται στο …/2.6.2009 έγγραφο του Τμήματος Πολεοδομίας Δήμου Μαρκοπούλου προς το Δικαστήριο, η περιοχή στο … χιλιόμετρο της παραλιακής λεωφόρου Βάρης - Σουνίου, μεταξύ της λεωφόρου και της θάλασσας, όπου έχει κατασκευασθεί η επίμαχη ράμπα, «βρίσκεται εκτός σχεδίου πόλεως, εκτός οικισμού προ του έτους 1923». Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η επίδικη θέση δεν ευρίσκεται σε περιοχή εντός σχεδίου ή εντός ορίων οικισμού προϋφισταμένου του 1923, δεν προβάλλεται δε ούτε προκύπτει ότι ευρίσκεται εντός οικισμού μεταγενεστέρου του 1923 με πληθυσμό μέχρι 2.000 κατοίκους, ο οποίος έχει νομίμως οριοθετηθεί, όλοι δε περί του αντιθέτου προβαλλόμενοι με το από 10.6.2009 υπόμνημα του παρεμβαίνοντος ισχυρισμοί είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Για τον λόγο αυτό, που εξετάζεται αυτεπαγγέλτως, διότι αφορά τη νόμιμη βάση των προσβαλλομένων πράξεων, η πρώτη προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι νόμιμη και πρέπει να ακυρωθεί, κατ΄ ακολουθίαν δε ακυρωτέα είναι και η δεύτερη απόφαση, η οποία προϋποθέτει την πρώτη. Επομένως πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση ως προς τους αιτούντες, ως προς τους οποίους ασκείται παραδεκτώς και να απορριφθεί η παρέμβαση, κατόπιν δε τούτου αποβαίνει αλυσιτελής η έρευνα των λοιπών λόγων ακυρώσεως.

Απορρίπτει την αίτηση
Νομικά Νέα
02-09-19
Αίτηση προσωρινής διακοπής λειτουργίας σταθμών κινητής τηλεφωνίας και απομάκρυνσης εγκατεστημένων κεραιών και μηχανημάτων. Εκπομπή επικίνδυνης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από βάσεις κινητής τηλεφωνίας. Απαράδεκτο το αίτημα περί απειλής προσωπικής κράτησης, εφόσον δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένου προσώπου. Ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων προφύλαξης όταν υπάρχουν επαρκείς λόγοι να θεωρείται ότι η εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας δημιουργεί κινδύνους ανεπανόρθωτης σωματικής και ψυχικής βλάβης. Αρχές αναλογικότητας και οικονομικής ελευθερίας. Δεκτή.




02-09-19

Σημαντική απόφαση  του ΣτΕ δίνει τις κατευθύνσεις για την οριοθέτηση οικισμών σε όλη την επικράτεια, ακυρώνει ως «ανεφάρμοστες» και «αντισυνταγματικές» τις οριοθετήσεις και τις επεκτάσεις ορίων οικισμών, που έχουν γίνει σε πολλές εκατοντάδες οικισμούς,  με πράξεις της διοίκησης (υπουργείου, νομαρχών κλπ) και αποφάσεις Δήμων και θέτει τις πολεοδομικές υπηρεσίες, προ αυξημένων ευθυνών για την έκδοση οικοδομικών αδειών, σε αυτές τις περιοχές.

Το συνολικό κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί μετά την καθαρογραφή της απόφασης. 

Πηγή: Νόμος & Φύση



13-06-19
 Η τοποθέτηση κεραιών κινητής τηλεφωνίας στο μισθωμένο χώρο δώματος πολυκατοικίας, παραβιάζει τον κανονισμό της πολυκατοικίας που θέτει περιορισμούς και απαγορεύσεις φέρουσες το χαρακτήρα δουλείας που αντιτάσσονται και κατά τρίτων – μισθωτών. Αναγνωρίζει τους ενάγοντες δικαιούχους πραγματικής δουλείας με περιεχόμενο την απαγόρευση της χρήσης του δουλεύοντος ως επαγγελματικού χώρου και την απαγόρευση χρήσης που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των ενοίκων της πολυκατοικίας. Υποχρεώνει τις εναγόμενες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας να άρουν την προσβολή, διατάσσει διακοπή λειτουργίας των σταθμών βάσης και καθαίρεση κεραίας κινητής τηλεφωνίας. Η προσβολή του δικαιώματος δουλείας συνιστά αδικοπραξία – επιδίκαση ηθικής βλάβης στους ενάγοντες.


13-06-19
Οικονομική ελευθερία – Δικαίωμα στην υγεία – Απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος – Ανίσχυρη διάταξη νόμου περί εξαίρεσης από την απαγόρευση με την καταβολή οικονομικού ανταλλάγματος (τέλους)

Lawspot.gr


04-06-19
  Αντιστυνταγματική η εξαίρεση οικιστικών πυκνώσεων από δασικούς χάρτες.


03-06-19
Δεν είναι έγκυρη η καταρτιση δικαιοπραξίας με αντικείμενο την αποκλειστική χρήση θέσεων στάθμευσης σε πιλοτή σε τρίτους εφόσον αυτοί δεν έχουν στην κυριότητα τους αυτοτελή οριζόντια ιδιοκτησία στην πολυκατοικία. Αρνητική αγωγή. 


03-06-19
Προστασία προσωπικών Δεδομένων. Έννοια αρχείου Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα κατά τον Ν. 2472/1997. Περιπτώσεις όπου κατ εξαίρεση και κατόπιν άδειας της αρμοδίας αρχής επιτρέπεται η χρήση προσωπικών δεδομένων άνευ συγκατάθεσης του δικαιούχου αυτών. Τέτοια περίπτωση συνιστά όταν τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται και επεξεργάζονται είναι τα απολύτως απαραίτητα, αναγκαία και πρόσφορα για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου κατ` αναλογική εφαρμογή της νομοθεσίας για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δικηγόρους στα πλαίσια παροχής νομικών υπηρεσιών προς τους εντολείς τους δεν απαιτείται άδεια της αρχής ενώ οι τελευταίοι δεσμεύονται από το επαγγελματικό τους απόρρητο να μην διαβιβάζουν ή κοινοποιούν αυτά σε τρίτους καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη τους. Τυχόν παράνομη χρήση προσωπικών δεδομένων επιφέρει ποινικές κυρώσεις κατά του υπαιτίου αλλά και αστική ευθύνη προς αποζημίωση του παθόντος. Αντισυνταγματική η νομοθετική πρόβλεψη ελάχιστου ποσού επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης επί παράνομης χρήσης προσωπικών δεδομένων. Ορθώς το εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση λόγω επιδίκασης υπέρογκου ποσού χρηματικής ικανοποίησης ένεκα ηθικής βλάβης υπέρ των αναιρεσιβλήτων και εν συνεχεία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή τους καθότι ο αναιρεσείων ορθώς έλαβε αντίγραφο ποινικής απόφασης που περιείχε προσωπικά δεδομένα τους ως δικηγόρος του πολιτικώς ενάγοντος στην δεδομένη δίκη αλλά εσφαλμένα χρησιμοποίησε αυτή άνευ αδείας της αρμόδιας αρχής σε προσωπική του υπόθεση και καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη του. Απορρίπτει αναίρεση κατά της υπ` αριθμ. 22/ΕΡ-ΔΙ/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας.


linkedin twitter
 
 
site created and hosted by