ΣτΕ 1945/2017 Σχεδιο πόλης, αρμοδιότητα Δημου, προταση τροποποίησης
Σχέδια πόλεων. Ο ΟΤΑ πρώτου βαθμού έχει μόνο γνωμοδοτική αρμοδιότητα, δυνάμενος να υποβάλει πρόταση για τροποποίηση εγκεκριμένου σχεδίου. Αν ακυρωθεί η άρνηση της Διοίκησης να άρει μη συντελεσμένη ρυμοτομική απαλλοτρίωση, ο Δήμος μπορεί μόνον να υποβάλει πρόταση για τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου με επανεπιβολή της ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης, στο αρμόδιο όργανο. Η πράξη του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς και οι πράξεις που αποφαίνονται επί της νομιμότητάς της, δεν έχουν εκτελεστό χαρακτήρα. Απορρίπτεται η αίτηση ακύρωσης ως απαράδεκτη.


 Αριθμός 1945/2017ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣΤΜΗΜΑ Ε΄

 Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 30 Σεπτεμβρίου 2015, με την εξής σύνθεση: Αικ. Σακελλαροπούλου, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύουσα, ελλείποντος Προέδρου του Τμήματος και σε αναπλήρωση των αρχαιοτέρων της Συμβούλων, που είχαν κώλυμα, Αντ. Ντέμσιας, Χρ. Ντουχάνης, Σύμβουλοι, Ρ. Γιαννουλάτου, Χρ. Λιάκουρας, Πάρεδροι. Γραμματέας η Ε. Οικονόμου.

 Για να δικάσει την από 12 Νοεμβρίου 2007 αίτηση:

 της .... χήρας .... , το γένος .... , κατοίκου Ναυπλίου (.........), η οποία παρέστη με τον δικηγόρο Νικόλαο Αγγελή (Α.Μ. 8915), που τον διόρισε με πληρεξούσιο,

 κατά των: 1) Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και ήδη Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο οποίος παρέστη με τη Γιολάντα Παπαρούνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και 2) Δήμου ... , ο οποίος παρέστη με την δικηγόρο Βασιλική Κορμπή (Α.Μ. 15477), που την διόρισε με απόφαση η Οικονομική του Επιτροπή.

 Με την αίτηση αυτή η αιτούσα επιδιώκει να ακυρωθούν: 1) η υπ` αριθμ. 259/19.12.2006 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου .., 2) η υπ` αριθμ. 6807/9.5.2007 απόφαση της Γενικής Γραμματέως Περιφέρειας Πελοποννήσου και 3) η υπ` αριθμ. 22/7/10.9.2007 απόφαση της Επιτροπής της Περιφέρειας Πελοποννήσου (του άρθρου 152 του Ν. 3463/2006).

 Οι πληρεξούσιοι των διαδίκων δήλωσαν, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 21 του Κανονισμού Λειτουργίας του Δικαστηρίου, ότι δεν θα αγορεύσουν.

 Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Παρέδρου Χρ. Λιάκουρα.

 Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου

 κ α ι

 Α φ ο ύ  μ ε λ έ τ η σ ε  τ α  σ χ ε τ ι κ ά  έ γ γ ρ α φ α

 Σ κ έ φ θ η κ ε  κ α τ ά  τ ο ν  Ν ό μ ο

 1. Επειδή για την άσκηση της υπό κρίση αίτησης έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (υπ’ αριθμ. ... και ../2007 ειδικά έντυπα παραβόλου).

 2. Επειδή, με την αίτηση αυτή, η οποία τιτλοφορείται ως «προσφυγή» και κατατέθηκε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ναυπλίου ζητείται η ακύρωση α) της 259/19.12.2006 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου .., με την οποία αποφασίσθηκε η επανεπιβολή αναγκαστικής απαλλοτρίωσης στο Ο.Τ...του υπάρχοντος σχεδίου πόλεως της πόλης του Ναυπλίου και η επίσπευση της σχετικής πράξης αναλογισμού, β) της 6807/9.5.2007 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Πελοποννήσου, με την οποία απορρίφθηκε η από 11.4.2007 προσφυγή της ήδη αιτούσας κατά της πρώτης προσβαλλόμενης απόφασης και γ) της 22/10.9.2007 απορριπτικής απόφασης της Επιτροπής του άρθρου 152 του ν. 3463/2006 της Περιφέρειας Πελοποννήσου προσφυγής της ανωτέρω κατά της προαναφερόμενης απόφασης του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Πελοποννήσου.

 3. Επειδή, η υπόθεση με την 73/2013 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ναυπλίου ορθώς παραπέμφθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας λόγω αρμοδιότητας.

 4. Επειδή, στο Κεφάλαιο Ζ΄ του Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας (Κ.Β.Π.Ν.), ο οποίος κυρώθηκε με το άρθρο μόνο του π.δ. της 14-27.7.1999 (Δ΄ 580), με τίτλο «Σχεδιασμός πόλεων κατά το ν.δ. της 17.7.1923» (άρθρα 152-161), ορίζεται, στο άρθρο 152 ότι «1. (η οποία αποδίδει την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. της 17.7/16.8.1923) Το σχέδιο πόλης … πρέπει να εξασφαλίζει την ικανοποίηση των προβλεπομένων αναγκών του οικισμού και να συντάσσεται σύμφωνα με τους όρους που απαιτούνται από τους κανόνες της υγιεινής, της ασφάλειας, της οικονομίας και της αισθητικής. 2. … 6. (που αποδίδει την παρ. 1 του άρθρου 70 του ν.δ. της 17.7/16.8.1923) Ως σχέδια πόλεων … νοούνται όχι μόνο τα αρχικώς εγκρινόμενα νέα σχέδια, αλλά και κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους» και στην παρ. 1 του άρθρου 153 (με την οποία αποδίδεται η παρ. 1 του άρθρου 2 του ν.δ. της 17.7/16.8.1923) ότι «Τα … σχέδια καθορίζουν ανάλογα με τις προβλεπόμενες ανάγκες εκτός των άλλων: α) τις οδούς και πλατείες, τους κοινόχρηστους κήπους, πρασιές και άλση και γενικά τους κοινόχρηστους χώρους που είναι αναγκαίοι για κοινωφελείς σκοπούς, β) …». Περαιτέρω, ο ίδιος ως άνω Κώδικας ορίζει στο άρθρο 154, το οποίο αποδίδει, μεταξύ άλλων, το άρθρο 3 του ν.δ. της 17.7/16.8.1923, τα εξής: «1. Το σχέδιο πόλης πριν την έγκρισή του εκτίθεται με το σχετικό τοπογραφικό χάρτη στο δημαρχείο ή κοινοτικό κατάστημα επί δεκαπέντε ημέρες. … Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν μέσα στην προθεσμία αυτή να λάβουν γνώση των παραπάνω στοιχείων και να υποβάλουν έγγραφα στο δήμο ή την κοινότητα τυχόν ενστάσεις τους κατ’ αυτών, τις οποίες ο δήμος ή η κοινότητα είναι υποχρεωμένη να διαβιβάσει μαζί με την κατά την επόμενη παράγραφο γνωμοδότηση στην αρμόδια για την έγκριση κλπ. του σχεδίου αρχή. 2. Τα … σχέδια πόλεων … εγκρίνονται με π.δ/γμα που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων ή με άλλη πράξη της κατά περίπτωση αρμόδιας αρχής μετά προηγούμενη γνωμοδότηση του οικείου δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου και του ΣΧΟΠ. Η γνωμοδότηση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου είναι μόνο συμβουλευτική και η αρμόδια αρχή μπορεί σε κάθε περίπτωση μετά σύμφωνη γνώμη του ΣΧΟΠ να απορρίπτει ή και να τροποποιεί τα σχέδια που προτείνονται από τα δημοτικά και κοινοτικά συμβούλια. 3. Κάθε φορά που ζητείται γνωμοδότηση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου για την έγκριση κ.λπ. σχεδίου πρέπει αυτή να εκδίδεται και κοινοποιείται στην αρμόδια αρχή σε προθεσμία που ορίζεται κάθε φορά από τον Δημοτικό ή Κοινοτικό Κώδικα … ή από άλλη ειδική διάταξη. … Αν η προθεσμία αυτή παρέλθει άπρακτη, η αρμόδια αρχή μπορεί μετά σύμφωνη γνώμη του ΣΧΟΠ να προβαίνει στην έγκριση κ.λπ. του σχεδίου και χωρίς τη γνωμοδότηση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου … 4. Τα σχέδια ρυμοτομίας ή οι τροποποιήσεις τους που υποβάλλονται από τους δήμους ή τις κοινότητες στην αρμόδια αρχή για έγκριση, πρέπει να συνοδεύονται από τις τυχόν σχετικές ενστάσεις του κοινού με τις παρατηρήσεις των δήμων και κοινοτήτων γι’ αυτές …».

 5. Επειδή, από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτουν τα εξής: Ο καθορισμός ακινήτων ως κοινοχρήστων χώρων με πράξη έγκρισης, αναθεώρησης, τροποποίησης ή επέκτασης ρυμοτομικού σχεδίου ισοδυναμεί με κήρυξη αναγκαστικής απαλλοτρίωσης των χώρων αυτών (ΣτΕ 603/2008 Ολομ., 5464/2012, 4452/2010, 3989/2008 κ.ά.). Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής ο οικείος οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού δεν έχει αποφασιστική αρμοδιότητα αλλά μόνο γνωμοδοτική αρμοδιότητα, δυνάμενος, πάντως, να υποβάλει πρόταση για τροποποίηση εγκεκριμένου σχεδίου. Το αυτό ισχύει και στην περίπτωση που ακυρωθεί με δικαστική απόφαση η άρνηση της Διοίκησης να άρει μη συντελεσμένη ρυμοτομική απαλλοτρίωση. Δηλαδή και στην περίπτωση αυτή ο οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού μπορεί μόνον να υποβάλει πρόταση, για σχετική τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου με επανεπιβολή της ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης, στο όργανο το οποίο, κατά τις διατάξεις της πολεοδομικής νομοθεσίας, έχει την αποφασιστική αρμοδιότητα να τροποποιήσει το σχέδιο (πρβλ. ΣτΕ 979/2015, 1673/2014, 1734/2012).

 6. Επειδή, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Με το από 2.5.1959 β.δ. «Περί τροποποιήσεως και επεκτάσεως του ρυμοτομικού σχεδίου Ναυπλίου και καθορισμού των όρων και περιορισμών δόμησης των οικοπέδων αυτού» επιβλήθηκε ρυμοτομική απαλλοτρίωση για τη δημιουργία κοινόχρηστου χώρου σε ακίνητο έκτασης 1.387, 35τ.μ., το οποίο φέρεται ότι ανήκει στην αιτούσα και βρίσκεται στο Ο.Τ.. της πόλης του Ναυπλίου. Στις 8.6.1967 συντάχθηκε πράξη αναλογισμού αποζημίωσης, η οποία, όμως, παρέμεινε έκτοτε σε εκκρεμότητα. Ακολούθως, με την ..../6.12.2002 αίτησή της προς τον Δήμο ... , η αιτούσα ζήτησε την άρση της απολλοτρίωσης. Η αίτηση αυτή, συνοδευόμενη από τη θετική γνωμοδότηση του Δήμου, απεστάλη στη Διεύθυνση ΧΩ.ΠΟ.ΠΕ της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αργολίδας, η οποία με την 4658/02/15.9.2003 απόφασή της, την απέρριψε. Κατά της πράξης αυτής ασκήθηκε από την ήδη αιτούσα προσφυγή, η οποία έγινε δεκτή με την 58/2006 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ναυπλίου και ακυρώθηκε η ανωτέρω πράξη, βεβαιώθηκε δε η άρση της επιβληθείσας απαλλοτρίωσης. Κατόπιν τούτου και αφού υποβλήθηκε από την αιτούσα η .../16.1.2006 αίτηση τροποποίησης του ρυμοτομικού σχεδίου, το Δημοτικό Συμβούλιο του καθού Δήμου, αποφάσισε με την πρώτη προσβαλλόμενη πράξη να επανεπιβάλλει την απαλλοτρίωση του επίμαχου ακινήτου, σύμφωνα με το υφιστάμενο σχέδιο, και να επισπεύσει την πράξη αναλογισμού. Κατά της πράξης αυτής ασκήθηκε από την αιτούσα η από 11.4.2007 προσφυγή ενώπιον του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Πελοποννήσου, η οποία, με την 6807/9.5.2007 απόφασή του απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι η ανωτέρω απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του καθού Δήμου, ως γνωμοδότηση είναι μη εκτελεστή πράξη , προσφυγή δε της αιτούσας κατά της πράξης αυτής απορρίφθηκε με την ίδια αιτιολογία με την 22/10.9.2007 απόφαση της Επιτροπής του άρθρου 152 του ν. 3463/2006 της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Κατά των ανωτέρω πράξεων ασκείται η κρινόμενη αίτηση.

 7. Επειδή, η .../19.12.2006 πράξη του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου ...... συνιστά απλή γνωμοδότηση που εντάσσεται στη διαδικασία τροποποίησης του σχεδίου πόλεως και δεν έχει εκτελεστό χαρακτήρα, εφόσον δεν επάγεται αυτοτελείς έννομες συνέπειες στο πεδίο των πολεοδομικών ρυθμίσεων (πρβλ. ΣτΕ 1673/2014, 4742/2012, 589/2012, 4540/2009, 3902/2008, 1133/ 2008, 1103/2006, 3045/2004, 2214/2002 κ.ά.). Εξάλλου, οι ανωτέρω εκτεθείσες διατάξεις της πολεοδομικής νομοθεσίας δεν παρέχουν αρμοδιότητα στους δήμους και ειδικότερα στο οικείο δημοτικό συμβούλιο να προβαίνουν στην άρση και επανεπιβολή ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης, τέτοια δε αρμοδιότητα δεν προβλέπεται ούτε από τις διατάξεις του ισχύοντος εν προκειμένω Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα (πρβλ. ΣτΕ 1673/2014, 1734/2012), ούτε από κάποια άλλη διάταξη της κείμενης νομοθεσίας. Εφόσον, επομένως, η πράξη αυτή αποτελεί απλή γνωμοδότηση, στερείται ομοίως εκτελεστού χαρακτήρα τόσο η 6807/9.5.2007 ρητή απόρριψη από τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Πελοποννήσου της προσφυγής που είχε ασκήσει ο αιτών κατά της 259/2006 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου ..., όσο και η απόφαση 22/10.9.2007 της Επιτροπής του άρθρου 152 του ν. 3463/2006, διότι αποφαίνονται επί της νομιμότητας μη εκτελεστής πράξης, απορρίπτουν δε τις ανωτέρω ασκηθείσες προσφυγές ακριβώς για αυτόν το λόγο (ΣτΕ 1673/2014, 589/2012, 1133/2008, 2131/ 2006, 475/2006, 167/2004 κ.ά.).

 8. Επειδή, κατόπιν τούτων, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

 Δ ι ά  τ α ύ τ α

 Απορρίπτει την αίτηση.

 Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου.

 Επιβάλλει στον αιτούντα τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου και του Δήμου ... , η οποία ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων εξήντα (460) ευρώ για τον καθένα από αυτούς.

 Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 12 Οκτωβρίου 2015

 Η Προεδρεύουσα Σύμβουλος                                  Η Γραμματέας

 Αικ. Σακελλαροπούλου                                            Ε. Οικονόμου

 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 21ης Ιουλίου 2017.

 Η Πρόεδρος                                                                 Η Γραμματέας

 του Α΄ Τμήματος Διακοπών

 Αικ. Σακελλαροπούλου                                                       Κ. Γκιώκα

Νομικά Νέα
02-09-19
Αίτηση προσωρινής διακοπής λειτουργίας σταθμών κινητής τηλεφωνίας και απομάκρυνσης εγκατεστημένων κεραιών και μηχανημάτων. Εκπομπή επικίνδυνης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από βάσεις κινητής τηλεφωνίας. Απαράδεκτο το αίτημα περί απειλής προσωπικής κράτησης, εφόσον δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένου προσώπου. Ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων προφύλαξης όταν υπάρχουν επαρκείς λόγοι να θεωρείται ότι η εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας δημιουργεί κινδύνους ανεπανόρθωτης σωματικής και ψυχικής βλάβης. Αρχές αναλογικότητας και οικονομικής ελευθερίας. Δεκτή.




02-09-19

Σημαντική απόφαση  του ΣτΕ δίνει τις κατευθύνσεις για την οριοθέτηση οικισμών σε όλη την επικράτεια, ακυρώνει ως «ανεφάρμοστες» και «αντισυνταγματικές» τις οριοθετήσεις και τις επεκτάσεις ορίων οικισμών, που έχουν γίνει σε πολλές εκατοντάδες οικισμούς,  με πράξεις της διοίκησης (υπουργείου, νομαρχών κλπ) και αποφάσεις Δήμων και θέτει τις πολεοδομικές υπηρεσίες, προ αυξημένων ευθυνών για την έκδοση οικοδομικών αδειών, σε αυτές τις περιοχές.

Το συνολικό κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί μετά την καθαρογραφή της απόφασης. 

Πηγή: Νόμος & Φύση



13-06-19
 Η τοποθέτηση κεραιών κινητής τηλεφωνίας στο μισθωμένο χώρο δώματος πολυκατοικίας, παραβιάζει τον κανονισμό της πολυκατοικίας που θέτει περιορισμούς και απαγορεύσεις φέρουσες το χαρακτήρα δουλείας που αντιτάσσονται και κατά τρίτων – μισθωτών. Αναγνωρίζει τους ενάγοντες δικαιούχους πραγματικής δουλείας με περιεχόμενο την απαγόρευση της χρήσης του δουλεύοντος ως επαγγελματικού χώρου και την απαγόρευση χρήσης που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των ενοίκων της πολυκατοικίας. Υποχρεώνει τις εναγόμενες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας να άρουν την προσβολή, διατάσσει διακοπή λειτουργίας των σταθμών βάσης και καθαίρεση κεραίας κινητής τηλεφωνίας. Η προσβολή του δικαιώματος δουλείας συνιστά αδικοπραξία – επιδίκαση ηθικής βλάβης στους ενάγοντες.


13-06-19
Οικονομική ελευθερία – Δικαίωμα στην υγεία – Απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος – Ανίσχυρη διάταξη νόμου περί εξαίρεσης από την απαγόρευση με την καταβολή οικονομικού ανταλλάγματος (τέλους)

Lawspot.gr


04-06-19
  Αντιστυνταγματική η εξαίρεση οικιστικών πυκνώσεων από δασικούς χάρτες.


03-06-19
Δεν είναι έγκυρη η καταρτιση δικαιοπραξίας με αντικείμενο την αποκλειστική χρήση θέσεων στάθμευσης σε πιλοτή σε τρίτους εφόσον αυτοί δεν έχουν στην κυριότητα τους αυτοτελή οριζόντια ιδιοκτησία στην πολυκατοικία. Αρνητική αγωγή. 


03-06-19
Προστασία προσωπικών Δεδομένων. Έννοια αρχείου Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα κατά τον Ν. 2472/1997. Περιπτώσεις όπου κατ εξαίρεση και κατόπιν άδειας της αρμοδίας αρχής επιτρέπεται η χρήση προσωπικών δεδομένων άνευ συγκατάθεσης του δικαιούχου αυτών. Τέτοια περίπτωση συνιστά όταν τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται και επεξεργάζονται είναι τα απολύτως απαραίτητα, αναγκαία και πρόσφορα για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου κατ` αναλογική εφαρμογή της νομοθεσίας για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δικηγόρους στα πλαίσια παροχής νομικών υπηρεσιών προς τους εντολείς τους δεν απαιτείται άδεια της αρχής ενώ οι τελευταίοι δεσμεύονται από το επαγγελματικό τους απόρρητο να μην διαβιβάζουν ή κοινοποιούν αυτά σε τρίτους καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη τους. Τυχόν παράνομη χρήση προσωπικών δεδομένων επιφέρει ποινικές κυρώσεις κατά του υπαιτίου αλλά και αστική ευθύνη προς αποζημίωση του παθόντος. Αντισυνταγματική η νομοθετική πρόβλεψη ελάχιστου ποσού επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης επί παράνομης χρήσης προσωπικών δεδομένων. Ορθώς το εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση λόγω επιδίκασης υπέρογκου ποσού χρηματικής ικανοποίησης ένεκα ηθικής βλάβης υπέρ των αναιρεσιβλήτων και εν συνεχεία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή τους καθότι ο αναιρεσείων ορθώς έλαβε αντίγραφο ποινικής απόφασης που περιείχε προσωπικά δεδομένα τους ως δικηγόρος του πολιτικώς ενάγοντος στην δεδομένη δίκη αλλά εσφαλμένα χρησιμοποίησε αυτή άνευ αδείας της αρμόδιας αρχής σε προσωπική του υπόθεση και καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη του. Απορρίπτει αναίρεση κατά της υπ` αριθμ. 22/ΕΡ-ΔΙ/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας.


linkedin twitter
 
 
site created and hosted by