Υπηρεσίες - Πολεοδομικό - Χωροταξικό Δίκαιο
ΣτΕ 1268/2019 παράνομη απόρριψη αιτησης για ανακληση νομ. αποφασεων οριοθετησης οικισμων Πηλίου

Σημαντική απόφαση  του ΣτΕ δίνει τις κατευθύνσεις για την οριοθέτηση οικισμών σε όλη την επικράτεια, ακυρώνει ως «ανεφάρμοστες» και «αντισυνταγματικές» τις οριοθετήσεις και τις επεκτάσεις ορίων οικισμών, που έχουν γίνει σε πολλές εκατοντάδες οικισμούς,  με πράξεις της διοίκησης (υπουργείου, νομαρχών κλπ) και αποφάσεις Δήμων και θέτει τις πολεοδομικές υπηρεσίες, προ αυξημένων ευθυνών για την έκδοση οικοδομικών αδειών, σε αυτές τις περιοχές.

Το συνολικό κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί μετά την καθαρογραφή της απόφασης. 

Πηγή: Νόμος & Φύση

ΣτΕ 685/2019 αντισυνταγματική η εξαίρεση οικιστικών πυκνώσεων από δασικούς χάρτες
  Αντιστυνταγματική η εξαίρεση οικιστικών πυκνώσεων από δασικούς χάρτες.
ΜονΕφετΑθην 212/2018 χρησικτησια σε δασος
Απόκτηση κυριότητας με παράγωγο και πρωτότυπο τρόπο. Αμφισβήτηση δικαιώματος κυριότητας. Σε περίπτωση διεκδικητικής ή αναγνωριστικής κυριότητας ακινήτου αγωγής, απαιτείται, για το ορισμένο αυτής, και ακριβής περιγραφή του επίδικου ακινήτου, δηλαδή, προσδιορισμός του κατά θέση, έκταση, ιδιότητα και όρια, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία ως προς την ταυτότητά του, διότι μόνον έτσι θα μπορέσει ο εναγόμενος να αμυνθεί και το δικαστήριο να τάξει τις δέουσες αποδείξεις. Οθωμανικά κτήματα. Υπό το καθεστώς του Αστικού Κώδικα δεν είναι δυνατή η απόκτηση κυριότητος σε δημόσιο δάσος με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία, καθώς αυτό είναι ανεπίδεκτο χρησικτησίας. ʼσκηση νομής διανοία κυρίου, προκειμένου για απόκτηση κυριότητας επί δημοσίων κτημάτων με έκτακτη χρησικτησία, συνιστούν οι εμφανείς υλικές ενέργειες επάνω σ` αυτό που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του, με τις οποίες εκδηλώνεται η βούληση του νομέα να το εξουσιάζει. Έκθεση πραγματογνωμοσύνης. Οι συνέπειες που προβλέπει το άρθρο 60 παρ. 1 του δασικού κώδικα, αφορούν μόνο σε δικαιοπραξίες και όχι στην κτήση κυριότητας με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας. Απορρίπτεται η έφεση.
ΠολΠρωτΑθην 255/2018 πυλωτή, σταθμευση, ιδιοκτητες, τρίτοι
Δεν είναι έγκυρη η καταρτιση δικαιοπραξίας με αντικείμενο την αποκλειστική χρήση θέσεων στάθμευσης σε πιλοτή σε τρίτους εφόσον αυτοί δεν έχουν στην κυριότητα τους αυτοτελή οριζόντια ιδιοκτησία στην πολυκατοικία. Αρνητική αγωγή. 
ΣτΕ 1308/2018 νόμιμη απόρριψη αιτησης για απαλλοτρίωση ή απευθείας εξαγορά ακινήτου σε αρχαιολογικό χώρο

-Η κρινόμενη αίτηση, κατά το μέρος που στρέφεται κατά της σιωπηρής αρνήσεως της Διοίκησης να ανακαλέσει τους κανονιστικός θεσπισθέντες με προεδρικό διάταγμα όρους και περιορισμούς δομήσεως και τις χρήσεις γης στην περιοχή, στην οποία περιλαμβάνονται τα ακίνητα των αιτούντων, ασκείται απαραδέκτως, δεδομένου ότι η παράλειψη της Διοίκησης να εκδώσει κανονιστική πράξη με την οποία να τροποποιεί ή ανακαλεί το εν λόγω κανονιστικό καθεστώς δεν συνιστά, κατ’ αρχήν, παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας προσβλητή με αίτηση ακυρώσεως, τούτο δε διότι η εκτίμηση της σκοπιμότητας για την έκδοση ή όχι κανονιστικής πράξεως και για τον χρόνο εκδόσεώς της ανήκει, στην ανέλεγκτη από τον ακυρωτικό δικαστή, κρίση της διοικητικής αρχής.

-Η αίτηση των αιτούντων, ως προς τα αιτήματα περί απαλλοτριώσεως ή καταβολής αποζημιώσεως, δεν ήταν πλήρης, διότι, αν και συνοδευόταν από τους τίτλους κτήσεως των ακινήτων των αιτούντων το από Μαρτίου 2006 τοπογραφικό διάγραμμα, Αγρονόμου-Τοπογράφου Μηχανικού, δεν περιείχε τα στοιχεία που ήταν αναγκαία κατά νόμον για την τεκμηρίωση των ανωτέρω αιτημάτων τους και, κατ’επέκταση, για τη δημιουργία υποχρεώσεως της Διοικήσεως να τα εξετάσει και να απαντήσει επ’ αυτών και ιδίως δε δεν περιείχε (α) αναφορά του πολεοδομικού καθεστώτος της περιοχής και των επιτρεπόμενων χρήσεων γης ή περιορισμών εκμεταλλεύσεως, καθώς και παράθεση του καθεστώτος, βάσει του οποίου δομούνται, κατά την άποψή τους τα ακίνητά τους, όπως ίσχυαν προ της επιβολής των απαγορεύσεων που θέσπισε το έτος 2003 η Διοίκηση για τα συγκεκριμένα ακίνητα, (β) αναφορά των προπαρασκευαστικών ενεργειών στις οποίες οι αιτούντες είχαν τυχόν προβεί προς εκμετάλλευση και, ιδίως, δόμηση των ακινήτων τους και (γ) στοιχεία περί της εκτιμώμενης εμπορικής αξίας των ακινήτων των αιτούντων. Τα στοιχεία δε αυτά έπρεπε να συνδέονται κατά τρόπο συγκεκριμένο με το αίτημα προς αποζημίωση ή απαλλοτρίωση και να το τεκμηριώνουν προσηκόντως. Με τα δεδομένα αυτά, η αίτηση των αιτούντων ήταν ατελής και, εν πάση περιπτώσει, ερείδετο σε εσφαλμένη προϋπόθεση ως προς τη θέση των ακινήτων, νομίμως δε απορρίφθηκε σιωπηρώς από τη Διοίκηση.

Πηγή : nomosphysis.org.gr
Στε 1121/2018 παράαση ισχύος οικοδομικής άδειας μη επιτροπόμενης από επιγενόμενο ΓΠΣ


 Οι επιτρεπόμενες με την οικοδομική άδεια εργασίες πρέπει, κατ’ αρχήν, να περατωθούν εντός των χρονικών ορίων της ισχύος της, ήτοι εντός τετραετίας από την έκδοσή της, μετά δε την πάροδο τετραετίας, δεν επιτρέπεται πλέον εκ του νόμου η εκτέλεση των προβλεπόμενων από την οικοδομική άδεια εργασιών, εκτός αν η οικοδομική άδεια αναθεωρηθεί για την παράταση της ισχύος της.

Επιτρέπεται, εξάλλου, και παράταση της εν λόγω τετραετίας για τους προβλεπόμενους λόγους με απόφαση του Νομάρχη που εκδίδεται με τις προϋποθέσεις του νόμου. Δηλαδή, αν, εντός της παραπάνω τετραετίας, διακοπούν οι οικοδομικές εργασίες για λόγους ανωτέρας βίας ή για λόγους που δεν οφείλονται στους ενδιαφερόμενους, επιτρέπεται να παραταθεί η χρονική ισχύς της άδειας από την άρση των ανωτέρω λόγων, συνεπώς, και μετά τη λήξη της ισχύος της άδειας, και για όσο χρονικό διάστημα οι λόγοι αυτοί υφίσταντο κατά τη διάρκεια της ανωτέρω τετραετίας, οπότε επιτρέπεται, περαιτέρω, και η αναθεώρηση της άδειας, μετά την παράταση της ισχύος της, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι, πάντως οι πράξεις παράτασης της χρονικής ισχύος και της αναθεώρησης της άδειας αφορούν εργασίες επιτρεπόμενες κατά το πολεοδομικό καθεστώς που ίσχυε κατά την αρχική έκδοσή τους.

Οικοδομικές άδειες που έχουν χορηγηθεί, χωρίς να έχει προηγουμένως θεσπισθεί αναστολή εκδόσεώς τους ενόψει τροποποίησης του Γενικού Πολεοδομικού σχεδίου εκτελούνται ως προς την επιτρεπόμενη από την άδεια χρήση όπως εκδόθηκαν. Σ’ αυτήν ειδικά την περίπτωση δεν μπορεί να παρεμβληθεί και να ορίσει το αντίθετο, με κανονιστική της διάταξη, η πράξη έγκρισης σχεδίου του πολεοδομικού σχεδιασμού, δηλαδή το Γ.Π.Σ. ή η πολεοδομική μελέτη. Οίκοθεν νοείται ότι υπάρχει εξ ορισμού ένα απώτατο μεταβατικό όριο ανοχής το καταλαμβάνει υφιστάμενες χρήσεις, πολλώ δε μάλλον και χρήσεις που θα εγκατασταθούν βάσει των οικοδομικών αδειών που χορηγήθηκαν. Το χρονικό αυτό όριο το ορίζει ο κανονιστικός νομοθέτης με την πράξη έγκρισης του Γ.Π.Σ. ή της πολεοδομικής μελέτης και το οποίο δεν μπορεί να είναι μικρότερο της πενταετίας από τον χρόνο έγκρισης του οικείου σχεδίου. Με αυτά τα χαρακτηριστικά, το σύστημα, και συγκεκριμένα το πλαίσιο που θέτει το άρθρο 26 του ν. 2831/2000, δεν αντιστρατεύεται τον ορθολογικό πολεοδομικό σχεδιασμό, διότι αφορά είτε σε νομικές είτε σε πραγματικές καταστάσεις που έχουν ήδη δημιουργηθεί με το υφιστάμενο καθεστώς και τις οποίες ο τυπικός νομοθέτης, ενεργώντας στο πλαίσιο των αρχών της ασφάλειας του δικαίου, θεμιτώς επιθυμεί, υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις, να κατοχυρώσει. Η έννοια, άλλωστε, αυτή της διάταξης στοιχεί και σε διαχρονική μέριμνα του νομοθέτη να μην ανατρέπονται πλήρως, με τήρηση, βεβαίως, παράλληλα και των αρχών του ορθολογικού πολεοδομικού σχεδιασμού, πραγματικές και νομικές καταστάσεις που έχουν δημιουργηθεί πριν από την, επιβαλλόμενη, τυχόν, με νέο Γ.Π.Σ., αλλαγή χρήσεων γης μιας περιοχής.

Ενόψει της πολυπλοκότητας της διάρκειας και του κόστους της διαδικασίας εκδόσεως και αναθεωρήσεως οικοδομικής αδείας, και μόνη η έκδοση και αναθεώρηση αυτής, έστω και χωρίς την έναρξη εκτελέσεως οικοδομικών εργασιών υπάγεται και αυτή στο προστατευτικό πεδίο των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της χρηστής διοίκησης και της εμπιστοσύνης, δεδομένου ότι η εκ των υστέρων αιφνιδιαστική ανατροπή των δεδομένων, στα οποία ο δικαιούχος στήριξε, με την έκδοση της οικοδομικής αδείας, συγκεκριμένα, αποτιμητά σε χρήμα, δικαιώματα, προσβάλλει τις αρχές αυτές. Ουδόλως δε αναιρείται ο πολεοδομικός σχεδιασμός στην περίπτωση αυτή, δεδομένου ότι ο πολεοδομικός νομοθέτης, που δεν σχεδιάζει εν κενώ, οφείλει κατά νόμο, να λάβει, αλλά και λαμβάνει εν τοις πράγμασι, υπόψη, τις νομίμως υφιστάμενες και προστατευτέες χρήσεις γης, προσαρμόζοντας αναλόγως, ή και αυστηροποιώντας, αν συντρέχει λόγος, τις λοιπές προβλέψεις του για την μελλοντική πολεοδομική κατάσταση της περιοχής, προκειμένου να επιτευχθεί, συνολικώς ορώμενο, το σκοπούμενο από τον συνταγματικό και τον κοινό νομοθέτη αποτέλεσμα του ορθολογικού πολεοδομικού σχεδιασμού.

Πρόεδρος: Αθ. Ράντος
Εισηγητής: Δ. Βασιλειάδης

Περίληψη Απόφασης από το nomosphysis.org.gr

ΣτΕ 2470/2018 νομιμος χαρακτηρισμος μονοπατιού ως μνημείου

-Τα ακίνητα μνημεία, που ανάγονται σε περίοδο μεταγενέστερη του 1830, αλλά προγενέστερη των εκάστοτε τελευταίων εκατό ετών, χαρακτηρίζονται ως μνημεία λόγω της αρχιτεκτονικής, πολεοδομικής, κοινίονικής, εθνολογικής, λαογραφικής, τεχνικής, βιομηχανικής ή εν γένει ιστορικής, καλλιτεχνικής ή επιστημονικής σημασίας τους, ο χαρακτηρισμός δε ακινήτου μνημείου είναι δυνατόν να αφορά και τον περιβάλλοντα χώρο ή στοιχεία αυτού. Κατά τον χαρακτηρισμό δεν εξετάζεται ούτε η έκταση των οικονομικών συνεπειών που μπορεί να προκληθούν στους ενδιαφερομένους ούτε η τυχόν επίδραση του χαρακτηρισμού στις νομικές σχέσεις μεταξύ ιδιωτών, αφού οι κρίσιμες διατάξεις αποβλέπουν στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, δηλαδή έννομου αγαθού, του οποίου η διαφύλαξη αποτελεί υποχρέωση της Διοίκησης κατά ρητή συνταγματική επιταγή.

-Η νομιμότητα των διοικητικών πράξεων που εκδίδονται κατ’ εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων ελέγχεται από τον ακυρωτικό δικαστή τόσο ως προς την πληρότητα της αιτιολογίας, όσο και ευθέως για την ορθή εφαρμογή του νόμου, εφόσον από τα στοιχεία του φακέλου διαπιστώνεται, με βάση και τα διδάγματα της κοινής πείρας, ότι συντρέχουν τα κριτήρια που προβλέπονται από το νόμο για τον χαρακτηρισμό. Για τον χαρακτηρισμό ακινήτου ως μνημείου δεν απαιτείται να συντρέχουν όλα τα κριτήρια που μνημονεύονται στην παραπάνω διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 περ. β του ν. 3028/2002, αλλά αρκεί η συνδρομή οποιουδήποτε από τα κριτήρια αυτά. Εφόσον υφίσταται η απαιτούμενη επιστημονική τεκμηρίωση, ως μνημείο μπορεί να χαρακτηρισθεί και το επιβεβαιωμένο, βάσει των υπαρχουσών υλικών μαρτυριών και λοιπών ενδείξεων και τεκμηρίων, ίχνος της συλλογικής ή ατομικής δραστηριότητας του ανθρώπου, το οποίο έχει καλυφθεί από μεταγενέστερες επεμβάσεις, ιδίως όταν τελεί σε
σχέση εγγύτητας και ενότητας με τις υπάρχουσες υλικές μαρτυρίες.

-Ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη εκδόθηκε κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 6 του ν. 3028/2002 διότι δεν επιτρέπεται ο χαρακτηρισμός των μη σωζόμενων ιχνών κατασκευών, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, δεδομένου ότι τα μέλη του ΚΣΝΜ έκριναν ότι από τις σωζόμενες, σε μεγάλα τμήματα, υλικές μαρτυρίες (λιθόστρωτα ή μη τμήματα του μονοπατιού 3, όδευση, αλώνια, βρύση), σε συνδυασμό και με τις διαπιστώσεις της αυτοψίας που πραγματοποίησε ο Αναπληρωτής Προϊστάμενος της ΥΝΜΕΤΕΔΕ, προκύπτουν τεκμηριωμένα η ύπαρξη του μονοπατιού, το οποίο διατηρείται κατά τμήματα, και η διαδρομή του κατά το παρελθόν στην περιοχή της Κάτω Βέργας. Το γεγονός δε ότι τμήμα του εν λόγω μονοπατιού 3 είχε καταστραφεί σε ορισμένες θέσεις από την κατασκευή αγωγού και κοινοτικής οδού, δεν καθιστά μη νόμιμη την προσβαλλομένη, δεδομένου ότι ο χαρακτηρισμός της διαδρομής ως μνημείου και ως προς τα μη σωζόμενα τμήματα του μονοπατιού, τα οποία όμως τελούσαν σε σχέση εγγύτητας με τα υφιστάμενα τμήματα, συνιστά μαρτυρία της διαδρομής του, η οποία συμβάλλει στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και ενισχύει, με τον τρόπο αυτό, την αυθεντικότητα των υπαρχουσών υλικών μαρτυριών ως προς την οργάνωση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής των κατοίκων της περιοχής στο απώτερο παρελθόν. Επομένως, ο ανωτέρω λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.

-Ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη δεν αιτιολογείται επαρκώς ως προς τον χαρακτηρισμό του επίμαχου μονοπατιού ως προγενέστερου των τελευταίων 100 ετών, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, δεδομένου ότι η αμφιβολία που είχε ανακύψει εξ αρχής ως προς τη χρονολόγηση του επίμαχου μονοπατιού αφορούσε αν αυτό ήταν προγενέστερο του 1830 και αν θα έπρεπε να χαρακτηριστεί ως αρχείο μνημείο, και όχι ως προς τον χαρακτηρισμού του ως μνημείου των εκάστοτε τελευταίων εκατό ετών

Περίληψη Αποφασης από nomosphysis.org.gr

ΣτΕ1774/2017 ανακληση εκθεσης αυτοψίας αυθαιρετης κατασκευης
Αυθαίρετα. Οι οριστικές αποφάσεις χαρακτηρισμού ή μη κατασκευής ως αυθαίρετης και κατεδαφιστέας ανακαλούνται από το όργανο που τις εξέδωσε για λόγους νομιμότητας. Πότε η πράξη, με την οποία εκδηλώνεται άρνηση της Διοίκησης να ανακαλέσει προηγούμενη εκτελεστή πράξη της, έχει εκτελεστό χαρακτήρα. Η επί της αιτήσεως θεραπείας ή της άτυπης ιεραρχικής προσφυγής εκδιδομένη πράξη έχει εκτελεστό χαρακτήρα εφόσον εκδοθεί ύστερα από νέα έρευνα επί του πραγματικού της υποθέσεως και όχι επί νομικών ζητημάτων, οπότε έχει βεβαιωτικό χαρακτήρα. Η απόφαση της Επιτροπής Εκδικάσεως Ενστάσεων Αυθαιρέτων, που εκδόθηκε επί αιτήσεως θεραπείας της εκκαλούσας κατά προηγούμενης αποφάσεως της Επιτροπής, χωρίς νέα έρευνα του πραγματικού της υποθέσεως ως προς το χρόνο κατασκευής των κτιρίων, στερείται εκτελεστότητας και προσβάλλεται απαράδεκτα με αίτηση ακύρωσης. Απορρίπτεται η έφεση.
ΣτΕ1548/2017 εκθεση αυτοψιας, αθωωτικές αποφάσεις
Πολεοδομία και επιβολή κυρώσεων για αυθαίρετες κατασκευές. Ο ιδιοκτήτης κτιρίου που έχει ανεγερθεί με το σύστημα της αντιπαροχής δυνάμει σύμβασης έργου έχει έννομο συμφέρον να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της απόφασης της Επιτροπής Κρίσεως ενστάσεων, κατά το μέρος που απαλλάσσει τον εργολάβο από την καταβολή των προστίμων. Μη νομίμως απορρίφθηκε η αίτηση ακυρώσεως του εκκαλούντος. Η έφεση ασκήθηκε παραδεκτά διότι για το ανωτέρω ζήτημα δεν υφίσταται νομολογία του ΣτΕ. Δεν αποκλείεται η λήψη υπόψη από το δικαστήριο στοιχείων μεταγενέστερων της εκκαλούμενης απόφασης, όπως δικαστικών αποφάσεων, με τις οποίες ανατρέπεται ή κλονίζεται η αιτιολογική βάση της προσβληθείσας πράξης. Ο εκκαλών προσκόμισε πριν από τη συζήτηση της έφεσης αθωωτικές αποφάσεις ποινικού δικαστηρίου, οι οποίες κλονίζουν την αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης της Επιτροπής. Μερικά δεκτές η έφεση και η αίτηση ακύρωσης.
ΕΙΣΗΓΗΣΗ-5ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ-ΟΙΚΟΙ ΑΝΟΧΗΣ-2018
Τα «Κόκκινα Φανάρια». Ζητήματα πολεοδομικού σχεδιασμού και θεσμικού πλαισίου στις ζώνες αγοραίου έρωτα: οίκοι ανοχής στον Δήμο Βόλου

Κατεβάστε την εισήγηση σε pdf

Κατεβάστε την παρουσίαση σε pdf
ΜονΠρωτΡοδ 463/2015 προσωπικότητα, ανεγερση οικοδομής, στέρηση θέας κ φωτισμού
 Ασφαλιστικά μέτρα. Προσωπικότητα. Ποια αγαθά προστατεύονται. Ανέγερση οικοδομής σε παράλιο χώρο. Προσβολή του κοινόχρηστου χαρακτήρα, αποστέρηση των αιτούντων επικαρπωτών όμορου ακινήτου της πρόσβασης στο χώρο αυτό, της θέας προς τη θάλασσα και του φωτισμού από τον ανοικτό και κοινόχρηστο χώρο της παραλίας. Διατάχθηκε απαγόρευση οικοδόμησης και απομάκρυνση των οικοδομικών υλικών.
ΣτΕ 3530/2017 επικινδυνες οικοδομες
ΣτΕ 3530/2017 (Τμ. Ε΄)
Πρόεδρος: Α. Θεοφιλοπούλου, Αντιπρόεδρος ΣτΕ
Εισηγητής: Μ. Τριπολιτσιώτη, Πάρεδρος ΣτΕ
Δικηγόροι: Ε. Γκαράνη, Πάρεδρος ΝΣΚ, Ε.-Μ. Μπίμπα

 Κατά τον έλεγχο των οικοδομών σύμφωνα με τις διατάξεις περί επικινδύνων οικοδομών και κατά την επιλογή των κατάλληλων μέσων αποτροπής του κινδύνου, τα ελεγχόμενα κτήρια πρέπει να εξετάζονται και να αξιολογούνται και από μορφολογική, αρχιτεκτονική, αισθητική και ιστορική άποψη, η δε σχετική περιγραφή και αξιολόγηση συνιστά ουσιώδες στοιχείο της αιτιολογίας των σχετικών εκθέσεων. Κατά γενική αρχή του διοικητικού δικαίου, η Διοίκηση δεν υποχρεούται κατ΄ αρχήν να ανακαλεί ούτε και τις παράνομες πράξεις της. Η άρνηση ανάκλησης έχει εκτελεστό χαρακτήρα, αν εκδηλωθεί ύστερα από νέα έρευνα του πραγματικού της υποθέσεως, αφού ληφθούν υπ΄ όψη νέα ουσιώδη στοιχεία.
ΣτΕ 665/2018 οδοί, καταργηση αγροτικής οδου, χωροταξικος σχεδιασμος
Οδοί. Η κατάργηση υφισταμένου και η δημιουργία νέου οδικού δικτύου συνιστά άσκηση αρμοδιότητας οιονεί πολεοδομικού σχεδιασμού και οι αναφυόμενες διαφορές υπάγονται στην ακυρωτική αρμοδιότητα του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ. Διαδικασία που πρέπει να τηρηθεί για την πραγματοποίηση έργων οδοποιίας που αφορούν οδούς εκτός σχεδίων πόλεων ή ορίων οικισμών και αγροτικές οδούς. Αποκλείεται η διάνοιξη, διαπλάτυνση και κατάργηση οδών βάσει εντετοπισμένων εκτιμήσεων με γνώμονα την εξυπηρέτηση τοπικής ανάγκης. Για τη δόμηση ακινήτων εκτός σχεδίου απαιτείται αυτά να έχουν πρόσωπο σε κοινόχρηστο χώρο νομίμως υφιστάμενο, μη προκύψαντα από ιδιωτική βούληση. Επιτρέπεται, κατ΄ εξαίρεση, η αναγνώριση από τη Διοίκηση κοινοχρήστων χώρων, κειμένων εκτός σχεδίου πόλεως, ως σχηματισθέντων από ιδιώτες προ της θέσεως σε ισχύ των απαγορευτικών διατάξεων του ΚΒΠΝ. Η ύπαρξη δημοτικής ή κοινοτικής ή αγροτικής οδού είναι ζήτημα πραγματικό και κρίνεται παρεμπιπτόντως από την αρμόδια για την έκδοση οικοδομικής άδειας πολεοδομική υπηρεσία. Ο Δήμος αναρμοδίως ενέκρινε την κατάργηση και τη δημιουργία αγροτικών οδών, διότι η σχετική αρμοδιότητα ασκείται με πράξη του αρμόδιου για τον πολεοδομικό και χωροταξικό σχεδιασμό κρατικού οργάνου. Αναρμοδίως ο Δήμος επελήφθη του ζητήματος της δημιουργίας κοινοχρήστων χώρων αγροτικών οδών με παραχώρηση ιδιωτικών εκτάσεων της αιτούσας και ορθά ακυρώθηκε η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με την προσβαλλόμενη πράξη της Επιτροπής. Απορρίπτεται η αίτηση ακύρωσης. Η υπόθεση παραπέμφθηκε στην επταμελή σύνθεση με την αρ. 4990/2014 απόφαση του ΣτΕ.
ΣτΕ 845/2018 Μη νομιμη καταργηση παλαιας κοινοτικης οδου
 Μη νομιμη καταργηση παλαιας κοινοτικης οδου
ΣτΕ 848/2018 Παρανομη αναγνωριση αγροτικης οδου σε εκτος σχεδιου περιοχη
 Παρανομη αναγνωριση αγροτικης οδου σε εκτος σχεδιου περιοχη
Εγκύκλιος Γενικός Δ/ντης Πολεοδομίας Υπουργείου Περιβάλλοντος

Απαιτούμενες εγκρίσεις αρμοδίων Υπηρεσιών και Συλλογικών Οργάνων των
άρθρων 40 και 41 του Ν.4495/2017 «Έλεγχος και προστασία του Δομημένου
Περιβάλλοντος και άλλες διατάξεις»

Με αφορμή ερωτήματα ή και διαμαρτυρίες φορέων και ιδιωτών μηχανικών σχετικά με τις εγκρίσεις «άλλων υπηρεσιών και διοικητικών οργάνων» / «αρμόδιων υπηρεσιών και συλλογικών οργάνων» που προβλέπονται στα εδάφια 1.β, 2.ι και 1.β των άρθρων αντιστοίχως 40 και 41 του Ν.4495/2017, όταν κατά το στάδιο υποβολής αιτημάτων χορήγησης οικοδομικών αδειών ή έγκρισης εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας η προσκόμισή τους ορίζεται ως υποχρεωτική από τους κατά περίπτωση ισχύοντες όρους δόμησης ή από άλλες κείμενες διατάξεις, επισημαίνονται για την ορθή εφαρμογή αυτών τα εξής:

Α. Αναφορικά με τα δικαιολογητικά άλλων Υπηρεσιών που τυχόν απαιτούνται από του όρους δόμησης της εκάστοτε περιοχής, οι Υ.ΔΟΜ., κατά τη διαδικασία χορήγησης ή θεώρησης όρων δόμησης και κατά τον έλεγχο της πληρότητας των υποβαλλομένων δικαιολογητικών για έκδοση οικοδομικής άδειας ή έγκριση εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας, οφείλουν να ζητούν αποκλειστικά και περιοριστικά, μόνον όσα δικαιολογητικά ή εγκρίσεις προβλέπονται για την εκάστοτε περιοχή από κανονιστικές πράξεις της Διοίκησης – όπως π.χ. Προεδρικά Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις ή και Αποφάσεις Νομάρχη που εξακολουθούν να ισχύουν – οι οποίες έχουν θεσμοθετηθεί για ειδικούς λόγους προστασίας του οικιστικού περιβάλλοντος ή της φυσιογνωμίας της περιοχής (π.χ. χαρακτηρισμού της περιοχής ως αρχαιολογικού χώρου, ιστορικού τόπου, παραδοσιακού οικισμού, παραδοσιακού τμήματος πόλης, μνημείου, διατηρητέου κτιρίου, ζώνης προστασίας, περιοχής φυσικού κάλλους κ.λ.π). Εξυπακούεται ότι η απαίτηση προσκόμισης εγκρίσεων η οποία προκύπτει από άλλες ειδικές διατάξεις σχετικές με τη χρήση, τη λειτουργία ή τη χωροθέτηση της προτεινόμενης εγκατάστασης (π.χ. ειδικό κτίριο, γειτνίαση με ρέμα, γραμμές υψηλής τάσης ή γειτνίαση με αεροδρόμιο κ.λ.π), ισχύει επιπροσθέτως αυτών που τυχόν επιβάλλονται από τις προαναφερθείσες κανονιστικές πράξεις της Διοίκησης.


Β. Πέραν των ανωτέρω δικαιολογητικών / εγκρίσεων δεν απαιτείται, ούτε ζητείται η προσκόμιση πρόσθετων δικαιολογητικών τα οποία δεν έχουν έρεισμα σε κανονιστικές διατάξεις που συνδέονται με την προς έκδοση διοικητική πράξη, τυχόν δε σχετική αλληλογραφία μεταξύ των Υ.ΔΟΜ. και άλλων Υπηρεσιών δεν λαμβάνεται υπ’ όψη, διότι δεν συνιστά από μόνη της κανονιστικό πλαίσιο εφαρμογής.

Παρακαλούμε για την από πλευράς των Υ.ΔΟΜ. τήρηση των ανωτέρω, με γνώμονα τις αρχές της χρηστής διοίκησης και την ανάγκη αποφυγής συγχύσεων και ταλαιπωρίας των πολιτών.


Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΚΑΝΑΣΟΥΛΗΣ

ΣτΕ 568/2018 Δεν επιτρεπεται η ανεγερση συγκροτηματος κατοικιων επι οικοπεδου σε παραδοσιακο οικισμο του Πηλιου
Η έκδοση οικοδομικής άδειας κατόπιν εγκρίσεως της ΕΠΑΕ αποτελεί σύνθετη διοικητική ενέργεια, κατά την οποία στην τελικώς εκδιδόμενη οικοδομική άδεια ενσωματώνεται και η έγκριση της ΕΠΑΕ, που χάνει την εκτελεστότητά της, ελεγχόμενη πλέον επ’ ευκαιρία προσβολής της οικοδομικής άδειας. Συνεπώς, στην προκείμενη περίπτωση, απαραδέκτως προσβάλλεται ευθέως εγκριτική πράξη της ΕΠΑΕ, η οποία ενσωματώθηκε στην προσβαλλόμενη οικοδομική άδεια. Ως συμπροσβαλλόμενες, εξάλλου, με την κρινόμενη αίτηση θεωρούνται οι εκδοθείσες, μετά την άσκηση της κρινόμενης αίτησης αναθεωρήσεις της προσβαλλόμενης οικοδομικής άδειας.


Από τις διατάξεις των διαδοχικώς ισχυσάντων διαταγμάτων περί προστασίας των οικισμών του Πηλίου προκύπτει ότι τα νέα κτίρια που ανειγείρονται εντός χαρακτηρισμένου παραδοσιακού οικισμού πρέπει να εντάσσονται στο οικιστικό περιβάλλον και ειδικότερα η ογκοπλαστική μορφή τους πρέπει να συνάδει με τα παραδοσιακά πρότυπα ως προς τη σύνθεση, την κλίμακα και τις αναλογίες των όγκων, σύμφωνα άλλωστε με γενικό κανόνα του πολεοδομικού δικαίου, κατά τον οποίο κάθε νέο κτίριο πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της αισθητικής και να εντάσσεται αρμονικά στο φυσικό και οικιστικό περιβάλλον.

Εξάλλου από τα διαδοχικά νομοθετήματα περί προστασίας του Πηλίου και τα στοιχεία του φακέλου συνάγεται ότι στους χαρακτηρισμένους παραδοσιακούς οικισμούς του Πηλίου το παραδοσιακό πρότυπο δόμησης συνίσταται στην ανέγερση σε κάθε ιδιοκτησία ενός κτιρίου κύριας κατοικίας και των τυχόν βοηθητικών κτιρίων αυτής (αποθήκη, παράσπιτο, φούρνος κ.λπ.), όχι δε περισσότερων αυτοτελών κτιρίων κατοικίας με το σύστημα της διηρημένης ιδιοκτησίας, το οποίο είναι ξένο και ασύμβατο με τα παραδοσιακά πρότυπα της περιοχής.

Τα διαδοχικώς ισχύσαντα ανώτατα όρια εκμετάλλευσης οικοπέδων, ανεξαρτήτως ποσοστού κάλυψης και συντελεστή δόμησης, ανταποκρίνονται σε πραγματική κατάσταση επικρατούσα στους παραδοσιακούς οικισμούς του Πηλίου, όπως προκύπτει από τα πρακτικά των οικείων συλλογικών γνωμοδοτικών οργάνων του Υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ (πρώην Δημοσίων Έργων), οι οποίες ερείδονται σε συστηματικές μελέτες «αναγνώρισης της πολεοδομικής και αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας» των οικισμών. Και ναι μεν προβλέπεται διάσπαση της οικοδομής όταν η κάλυψη υπερβαίνει τα 150 τ.μ., εξ αυτού όμως δεν συνάγεται ότι αυτό επιτρέπει την κατασκευή περισσότερων αυτοτελών κατοικιών στο ίδιο οικόπεδο (συγκροτημάτων κατοικιών), διότι, ερμηνευόμενο στο πλαίσιο του ειδικού καθεστώτος προστασίας των οικισμών του Πηλίου, αφορά προδήλως τη διάσπαση του όγκου μιας αυτοτελούς οικοδομής κατοικίας, η ανέγερση της οποίας επιτρέπεται από τις κείμενες διατάξεις , και όχι την ανέγερση περισσότερων αυτοτελών κατοικιών.

Οι επιβαλλόμενοι ειδικοί όροι και περιορισμοί δόμησης, καθώς και οι χρήσεις πρέπει να τελούν σε άμεση συνάρτηση με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και τη διατήρηση και ανάδειξη του ιδιαίτερου πολεοδομικού, αισθητικού ιστορικού λαογραφικού και αρχιτεκτονικού χαρακτήρα των παραδοσιακών οικισμών και να δικαιολογούνται ως προς την αναγκαιότητα επιβολής τους για την προστασία του χαρακτήρα αυτού, με συγκεκριμένους λόγους, που πρέπει να προκύπτουν από τα στοιχεία, στα οποία στηρίχθηκε η έκδοση του οικείου διατάγματος.

Εντός του παραδοσιακού οικισμού της ʼνω Γατζέας Πηλίου δεν επιτρέπεται η ανέγερση στο ίδιο οικόπεδο περισσότερων αυτοτελών κτιρίων κατοικίας με το σύστημα της διηρημένης ιδιοκτησίας(συγκρότημα κατοικιών). Η απαγόρευση δε αυτή συνάδει με τις επιταγές του άρθρου 24 του Συντάγματος, παρίσταται πρόσφορη και αναγκαία για την εξυπηρέτηση του επιδιωκόμενου σκοπού και δεν περιορίζει υπέρμετρα την ιδιοκτησία και την οικονομική ελευθερία, διότι δεν καθιστά αδόμητα τα οικόπεδα εντός των οικισμών, αλλά επιτρέπει την λελογισμένη εκμετάλλευσή τους, βάσει κανόνων και προτύπων που ίσχυαν ανέκαθεν στην προστατευόμενη περιοχή. Επομένως, η ρύθμιση αυτή δεν αντίκειται στο άρθρο 17 του Συντάγματος ούτε στο άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, ούτε παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας. Επομένως, μη νομίμως εκδόθηκαν η προσβαλλόμενη οικοδομική άδεια αναθεωρημένη, η οποία αφορά στην ανέγερση «συγκροτήματος κατοικιών» ήτοι επτά (7) ανεξάρτητων κτιρίων κατοικιών επί του ιδίου οικοπέδου, εντός του παραδοσιακού οικισμού της «ʼνω Γατζέας» στο Πήλιο Μαγνησίας.

Πηγή : Νομος και Φύση.

*Δεν αποτελεί το πλήρες κείμενο της απόφασης.

ΣτΕ 1945/2017 Σχεδιο πόλης, αρμοδιότητα Δημου, προταση τροποποίησης
Σχέδια πόλεων. Ο ΟΤΑ πρώτου βαθμού έχει μόνο γνωμοδοτική αρμοδιότητα, δυνάμενος να υποβάλει πρόταση για τροποποίηση εγκεκριμένου σχεδίου. Αν ακυρωθεί η άρνηση της Διοίκησης να άρει μη συντελεσμένη ρυμοτομική απαλλοτρίωση, ο Δήμος μπορεί μόνον να υποβάλει πρόταση για τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου με επανεπιβολή της ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης, στο αρμόδιο όργανο. Η πράξη του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς και οι πράξεις που αποφαίνονται επί της νομιμότητάς της, δεν έχουν εκτελεστό χαρακτήρα. Απορρίπτεται η αίτηση ακύρωσης ως απαράδεκτη.
ΕιρΑθην 135/2008 ασφαλιστικά νομής, ζώα, ηχορύπανση

Ασφαλιστικά μέτρα νομής. Διατάραξη της νομής του αιτούντος επί της οικίας του από τον σκύλο ιδιοκτησίας των καθών που διαμένουν στο ακριβώς απέναντι ακίνητο. Πρόκληση εκτεταμένης ηχορύπανσης από το ζώο αλλά και έντονης δυσοσμίας τον περιορισμό του στο εμπρόσθιο μπαλκόνι της οικίας των καθών. Εριστική συμπεριφορά των τελευταίων έναντι του αιτούντος. Πιθανολόγηση διατάραξης ψυχικής ηρεμίας του αιτούντος αλλά και της οικογένειας του και προσβολής της νομής του από τις ανωτέρω αιτίες. Συνδρομή επείγουσας περίπτωσης λόγω κινδύνου συγκρούσεων και διαπληκτισμών μεταξύ των διαδίκων. Δέχεται αίτηση.

Πηγή : ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ

ΑΠ 30/2016 (Γ) δημιουργια κοινοχρηστων χωρων. Ρυμοτομικό Σχέδιο. Τροποποίηση
Δημιουργία κοινοχρήστων χώρων. Έγκριση ρυμοτομικού σχεδίου συνοικισμού. Τροποποίηση ρυμοτομικού σχεδίου με μετατροπή ακινήτου σε κοινόχρηστο χώρο πρασίνου
ΑΠ 33/2016 Τμ. Γ΄ Εξαίρεση μη κοινοχρήστου οδού από εγκ. σχέδιο πόλεως - Προϋποθέσεις χαρακτηρισμού οδών ως κοινοχρήστων
Εξαίρεση μη κοινοχρήστου οδού από εγκεκριμένο σχέδιο πόλεως. Προϋποθέσεις χαρακτηρισμού οδών ως κοινοχρήστων
ΣτΕ 1870/2016 (Ε) εκθεση αυθαιρετου, νομικη φυση

Επιβολή προστίμων ανέγερσης και διατήρησης αυθαιρέτων κατασκευών. Νομοθετικό πλαίσιο για αυθαίρετες κατασκευές που ολοκληρώθηκαν μέχρι 31.12.2003 και η ύπαρξή τους διαπιστώθηκε μετά την έναρξη ισχύος της κυα 9732/2004 (5.3.2004) και για αυθαίρετες κατασκευές που ολοκληρώθηκαν μετά την 31.12.2003 και η ύπαρξή τους διαπιστώθηκε μετά την έναρξη ισχύος της κυα 9732/2004. Νομική φύση εκθέσεως αυτοψίας αυθαίρετης κατασκευής. Χρονολογία διοικητικών πράξεων
ΣτΕ 787/2016 (E) Αυθαίρετη κατασκευση σε κοινοχρηστο χωρο
Πολεοδομική λειτουργία κοινοχρήστων χώρων πρασίνου. Επιτρεπόμενες κατασκευές εντός αυτών. Χαρακτηρισμός αυθαιρέτων και κατεδαφιστέων κατασκευών ιδιοκτησίας Δήμου εντός κοινοχρήστου χώρου πρασίνου. Επιβολή προστίμων ανέγερσης και διατήρησης αυθαιρέτων. Η έκδοση πράξεως χαρακτηρισμού κτισμάτων και κατασκευών ως αυθαιρέτων και κατεδαφιστέων είναι υποχρεωτική για τη Διοίκηση και δεν επαφίεται στη διακριτική της ευχέρεια ούτε νοείται εν προκειμένω καταχρηστική άσκηση δικαιώματος της Διοικήσεως
Ν. 4483/2017 καταβολή οφειλών από προσκυρώσεις και ρυμοτομήσεις
ʼρθρο 67
Καταβολή οφειλών από προσκυρώσεις και ρυμοτομήσεις

 1. Η παρ. 11 του άρθρου 26 του ν. 1828/1989 (Α`2) αντικαθίσταται ως εξής:

 «11. Ο δήμος υποχρεούται να βεβαιώνει και να εισπράττει από τους υπόχρεους σε καταβολή αποζημίωσης, λόγω προσκύρωσης ή ρυμοτόμησης εκτάσεων, σε εφαρμογή του σχεδίου πόλεως, το ποσό που κατέβαλε για λογαριασμό τους στους δικαιούχους της αποζημίωσης. Η εξόφληση των οφειλών της παραγράφου αυτής γίνεται ατόκως σε ισόποσες μηνιαίες δόσεις, σε διάστημα μέχρι δεκαπέντε (15) ετών που ορίζεται με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Το ποσό της κάθε δόσης επιβαρύνεται, λόγω εκπρόθεσμης καταβολής, σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων. Σε περίπτωση εφάπαξ καταβολής ολόκληρου του ποσού της οφειλής παρέχεται έκπτωση είκοσι τοις εκατό (20%).».

 2. Οφειλές προς δήμους από την εφαρμογή της παρ. 11 του άρθρου 26 του ν. 1828/1989 που έχουν βεβαιωθεί μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, ανεξαρτήτως αν έγινε η όχι διακανονισμός της εξόφλησής τους σε δόσεις, απαλλάσσονται από το νόμιμο τόκο και από κάθε άλλη προσαύξηση. Οι τόκοι και οι λοιπές προσαυξήσεις που έχουν εισπραχθεί συμψηφίζονται στο κεφάλαιο της κύριας οφειλής. Για το συμψηφισμό γίνεται νέα βεβαίωση και διακανονισμός εξόφλησης, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της ίδιας παραγράφου, όπως τροποποιείται με το παρόν άρθρο και παύει κάθε διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης επί κινητών ή ακινήτων. Τόκοι που έχουν βεβαιωθεί αυτοτελώς, για δόσεις που έχουν εξοφληθεί άτοκα στο παρελθόν, διαγράφονται.
ΣτΕ 1392/2016 εκθεση αυτοψίας αυθαρετου - προηγουμενη ακρόαση
Έκθεση αυτοψίας αυθαίρετης κατασκευής συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη πραγματοπαγούς, μάλιστα, χαρακτήρα, η οποία αναφέρεται αποκλειστικώς και μόνον στην αυθαίρετη κατασκευή και όχι στον εκάστοτε ιδιοκτήτη, νομέα, κάτοχο ή κατασκευαστή της. Η κατ αυτής ασκηθείσα ένσταση συνιστά ενδικοφανή προσφυγή κατά την έννοια του άρθρου 45 παρ. 2 του ΠΔ 18/1989 και ως εκ τούτου, η έκθεση ενσωματωθείσα στη μεταγενεστέρως εκδοθείσα απόφαση της Επιτροπής Κρίσεως Αυθαιρέτων, απώλεσε κατ αυτόν τον τρόπο την εκτελεστότητά της. Η άσκηση του συνταγματικώς κατοχυρωμένου δικαιώματος της προηγούμενης ακρόασης αποβλέπει στην παροχή της δυνατότητας στον διοικούμενο, τον οποίον αφορά η δυσμενής διοικητική πράξη να προβάλλει συγκεκριμένους ισχυρισμούς ενώπιον του αρμοδίου διοικητικού οργάνου, ούτως ώστε να επηρεάσει τη λήψη από το όργανο αυτό της σχετικής απόφασης ύστερα από διαφορετική εμφάνιση ή εκτίμηση του πραγματικού υλικού, και τούτο, ανεξαρτήτως του αν παρέχεται στον διοικούμενο αυτό η δυνατότητα να ασκήσει ενδικοφανή προσφυγή κατά της διοικητικής πράξης. Εφόσον στη συγκεκριμένη περίπτωση η εκκαλούσα άσκησε την ενδικοφανή προσφυγή του άρθρου 4 του ΠΔ 267/1998 και προέβαλε τους κρίσιμους, κατ αυτήν, ισχυρισμούς που δεν προέβαλε πριν από την έκδοση της έκθεσης αυτοψίας, η μη τήρηση του τύπου της προηγούμενης ακρόασης κατά την διαδικασία έκδοσης της έκθεσης αυτοψίας καλύφθηκε.

ΣτΕ 87/2015 κριση Διοικησης με βαση προσφατα στοιχεια
-Εφόσον η δημοσιοποίηση της πράξης χαρακτηρισμού αφίσταται κατά πολύ του χρόνου της έκδοσής της, η ολοκλήρωση από τον ενδιαφερόμενο των διατυπώσεων που προβλέπονται στο νόμο για τη δημοσιότητα της πράξης χαρακτηρισμού, δεν κινεί την προθεσμία των δύο μηνών για την άσκηση αντιρρήσεων κατά της πράξης χαρακτηρισμού, καθώς απαιτείται, λόγω του διαδραμόντος χρόνου, η διαπίστωση από τον αρμόδιο δασάρχη της μορφής και του χαρακτήρα της έκτασης κατά τον χρόνο τήρησης των διατυπώσεων δημοσιότητας και, ως εκ τούτου, οι αντιρρήσεις παραδεκτώς ασκούνται, από την άποψη της προθεσμίας, εντός ευλόγου χρόνου από τη γνωστοποίηση της ολοκλήρωσης των εν λόγω διατυπώσεων.

-Ο λόγος ακυρώσεως, κατά τον οποίο η προσβαλλομένη είναι ακυρωτέα, διότι οι αιτούντες είχαν προβάλει ενώπιον της Επιτροπής ότι οι αντιρρήσεις του Διευθυντή Δασών Φωκίδας είχαν ασκηθεί χωρίς εξουσιοδότηση και ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε από την δευτεροβάθμια Ε.Ε.Δ.Α. με απλή μνεία των ανωτέρω αποφάσεων του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, δεδομένου ότι με τις αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα εξουσιοδοτήθηκαν οι Διευθυντές Δασών των νομών της Περιφέρειας να υπογράφουν, πλην άλλων, με εντολή του τις ενδικοφανείς προσφυγές ενώπιον των οικείων Επιτροπών Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων και, επομένως, για την απόρριψη του ανωτέρω ισχυρισμού των αιτούντων δεν απαιτείτο να διαλάβει η δευτεροβάθμια Ε.Ε.Δ.Α. ειδική αιτιολογία στην προσβαλλόμενη απόφασή της.

-Η δευτεροβάθμια Ε.Ε.Δ.Α. με την προσβαλλόμενη απόφασή της εκτίμησε τα στοιχεία του φακέλου καθώς και τα στοιχεία που είχαν προσκομίσει οι αιτούντες.

-Αιτιολογία, η οποία μπορεί κατά τα νόμο να στηρίζεται και σε αεροφωτογραφίες που εκτιμώνται από την Επιτροπή, επιβεβαιώνεται και από το πόρισμα της αυτοψίας που περιελήφθη στο έγγραφο του Δασάρχη ʼμφισσας προς τη Διεύθυνση Δασών Ν. Φωκίδας, είναι νόμιμη και ευρίσκει έρεισμα στα στοιχεία του φακέλου, δεν ήταν δε αναγκαία για τη νομιμότητα και πληρότητα της αιτιολογίας της δευτεροβάθμιας Ε.Ε.Δ.Α. η αντίκρουση της έκθεσης φωτοερμηνείας που είχαν προσκομίσει οι αιτούντες ή ο προσδιορισμός της ακριβούς θέσης της φυόμενης στην έκταση δασικής βλάστησης, προεχόντως, διότι η φυόμενη στην έκταση δασική βλάστηση προέκυψε, πέραν των άλλων, και από την αυτοψία του Δασάρχη ʼμφισσας, οι διαπιστώσεις της οποίας επιβεβαιώνονται και με το έγγραφο των απόψεων της Διοίκησης το οποίο, αν και είναι μεταγενέστερο της προσβαλλόμενης πράξης, λαμβάνεται παραδεκτώς υπόψη κατά το μέρος που αναφέρεται σε προγενέστερα της πράξης αυτής πραγματικά περιστατικά κατά το μέρος δηλαδή που παραπέμπει και στον ορθοφωτοχάρτη του έτους 1997.
Στε 3965/2015 οικόπεδο πρόσωπο σε οδό - αναγνωριση
Ένα γήπεδο θεωρείται ότι έχει πρόσωπο σε οδό που το καθιστά οικοδομήσιμο, όταν η οδός υφίσταται νομίμως και είναι ήδη διανοιγμένη, κατά τέτοιο, μάλιστα, τρόπο ώστε να είναι προσπελάσιμη και να εξασφαλίζει πράγματι επικοινωνία με το γήπεδο. Δεν επιτρέπεται να εξαρτάται η δομησιμότητα ενός γηπέδου από την παρεμπίπτουσα κρίση ενός διοικητικού οργάνου ως προς την ύπαρξη κοινόχρηστης οδού. Ενόψει του μη εντοπισμένου χαρακτήρα της πολεοδομικού περιεχομένου αρμοδιότητας αναγνώρισης δημοτικής ή κοινοτικής οδού, αυτή πρέπει να ασκείται με την έκδοση προεδρικού διατάγματος. Δεν προκύπτει αν η επίμαχη οδός έχει το χαρακτήρα δημοτικής ή κοινοτικής οδού και δεν είναι νόμιμη η προσβαλλόμενη οικοδομική άδεια. Εσφαλμένη αντίθετη κρίση της προσβαλλόμενης απόφασης. Η έφεση ασκήθηκε παραδεκτά λόγω αντίθετης νομολογίας του ΣτΕ. Δεκτές η έφεση και η αίτηση ακύρωσης.
ΣτΕ 56/2017 Παράνομες πράξεις κατηγοριοποίησης και οριοθέτησης οικισμών

-Η οριοθέτηση οικισμού με πληθυσμό έως 2000 κατοίκους αποτελεί ρύθμιση γενικού πολεοδομικού σχεδιασμού, η οποία τον υπάγει στο κανονιστικό πεδίο εφαρμογής των προαναφερθεισών ρυθμίσεων του άρθρου 5 του π.δ. από 24.4/3.5.1985 (Δ’ 181), ως προς την αρτιότητα, το ποσοστό κάλυψης, το συντελεστή δόμησης, το σύστημα δόμησης και το μέγιστο ύψος των κτηρίων. Επομένως, βάσει των κριθέντων με την απόφαση 3661/2005 της Ολομέλειας του Δικαστηρίου, η οριοθέτηση των εν λόγω οικισμών πρέπει να γίνεται με προεδρικό διάταγμα, αδιαφόρως αν περιλαμβάνει ή όχι και τον καθορισμό όρων και περιορισμών δόμησης. Η αναδημοσίευση των διαγραμμάτων στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως μαζί με τα κείμενα των μη νομίμως δημοσιευθεισών έως τότε αποφάσεων, προκειμένου αυτές να αποκτήσουν αναδρομική ισχύ που ανατρέχει στο χρόνο της αρχικής και μη νόμιμης δημοσίευσής τους στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, θεραπεύει μόνον το ανυπόστατο των πράξεων αυτών, λόγω της μη συνδημοσίευσης των οικείων διαγραμμάτων, και όχι άλλες τυχόν πλημμέλειες, όπως αυτή της αναρμοδιότητας.

-Οι προσβαλλόμενες πράξεις οριοθέτησης διαφόρων οικισμών- οι περισσότερες εκ των οποίων, άλλωστε, περιέχουν και καθορισμό όρων δόμησης- έπρεπε να περιβληθούν τον τύπο του προεδρικού διατάγματος και αναρμοδίως κατά το Σύνταγμα εκδόθηκαν αρχικώς από το Νομάρχη Ρεθύμνου και εστάλησαν, στη συνέχεια, προς δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με εντολή του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας. Το δε γεγονός ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις έχουν εφαρμοσθεί επί σειρά ετών, ότι αποκτήθηκαν εμπράγματα δικαιώματα επί ακινήτων κειμένων στους εν λόγω οικισμούς και εκδόθηκαν οικοδομικές άδειες από καλόπιστους τρίτους, που τελούσαν υπό την αντίληψη ότι πρόκειται για νομίμως οριοθετηθέντες οικισμούς, δεν καθιστά τις πράξεις αυτές νόμιμες.


Πρόεδρος: Αθ. Ράντος
Εισηγητής: Μ. Σωτηροπούλου

Πηγή : Νόμος και Φύση

ΣτΕ 2411/2016 παράνομη τροποποίηση ΓΠΣ Λάρισας

-Εξάλλου στο στο άρθρο 29 παρ.4 του ν.2831/2000 ( Α’ 140) , όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 10 του ν.3044/2002 ( ΑΊ97) ορίζεται ότι: « Όπου στις προηγούμενες παραγράφους προβλέπεταί τροποποίηση εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων και οικισμών, οι σχετικές πολεοδομικές ρυθμίσεις πρέπει: α) …β) να μην επιφέρουν αύξηση του ισχύοντος συντελεστή δόμησης ούτε αλλαγή των γενικών κατηγοριών χρήσεων της περιοχής, σύμφωνα με τις διατάξεις του από 23.2.1987 π.δ/τος (Δ Ί66), δυσμενέστερη για το φυσικό και δομημένο περιβάλλον …».

-Η επίμαχη τροποποίηση της χρήσης από αμιγή σε γενική κατοικία στηρίχθηκε μόνο στη σκέψη ότι το εν λόγω ΟΤ γειτνιάζει με τον κεντρικό οδικό άξονα της Περιφερειακής Τρικάλων και ότι για τη γειτονική ΠΕ 15 είχε ήδη θεσμοθετηθεί χρήση γενικής κατοικίας στα αντίστοιχα ΟΤ. Με τα δεδομένα αυτά, όπως βασίμως υποστηρίζουν και οι αιτούντες η πληττόμενη διάταξη του επίμαχου ΓΠΣ είναι μη νόμιμη, σύμφωνα με τα εκτεθέντα σε προηγούμενες σκέψεις, διότι συνεπάγεται μεταβολή επί το δυσμενέστερο του καθεστώτος χρήσεώς της χωρίς για τη μεταβολή αυτή να γίνεται επίκληση σκοπού δημόσιου συμφέροντος και χωρίς να εξετασθούν ειδικότερα οι επιπτώσεις της στην ποιότητα ζωής και στη λειτουργικότητα του οικισμού. Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή και η προσβαλλόμενη απόφαση του ΓΓΠ Θεσσαλίας να ακυρωθεί.

Πηγή : Νομος και Φύση


ΓΠΣ Βόλου και Συντελεστές Δόμησης - Απάντηση σε Δημοτική Αρχή

Στο δημοτικό συμβούλιο Βόλου της 23.1.2017 ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος έδωσε την εξής απάντηση

https://e-thessalia.gr/apopiite-kathe-efthynis-gia-ta-provlimata-pou-prokali-neo-g-p-s-volou-dimotiki-archi/ 

σε σχετική ερώτηση εξι δημοτικών συμβούλων, για το ζήτημα που προέκυψε με τους συντελεστές δόμησης, μετά την  έγκριση του ΓΠΣ Βόλου από τον Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης.

 Η δική μου απάντηση φιλοξενείται, μεταξύ άλλων και εδώ :

http://magnesianews.gr/arthra/i-alithia-pou-kryvoun-gia-to-gps-ke-tous-syntelestes-domisis.html

https://e-thessalia.gr/farsa-apantisis-tis-dimotikis-archis-tou-volou-gia-tous-syntelestes-domisis-emine-apragos-o-stavridis/

ΠολΠρωτΠατρ 583/2015 Ανοίγματα σε τοίχο. Κτιριοδομικός Κανονισμός. Προσβολή Προσωπικότητας
Διάνοιξη ανοίγματος σε εξωτερικό τοίχο οικοδομής κείμενης σε επαφή με γειτονικό ακίνητο. Κτιριοδομικός κανονισμός. Έννοια ανοιγμάτων. Προσβολή προσωπικότητας. ʼσκηση αγωγής με αίτημα το κλείσιμο του ανοίγματος (παραθύρου) από τον εναγόμενο. Κατά τόπο αρμοδιότητα του δικάζοντος δικαστηρίου με βάση τη γενική δωσιδικία του εναγομένου και όχι την αποκλειστική δωσιδικία του ακινήτου, καθώς η ένδικη αγωγή αφορούσε την κατά τις πολεοδομικές διατάξεις ενοχική αξίωση του κυρίου του ακινήτου που έχει κοινό όριο με το κτίσμα στον τοίχο του οποίου έγιναν παράνομα ανοίγματα να απαιτήσει το κλείσιμο των ανοιγμάτων αυτών και όχι την εμπράγματη αρνητική αγωγή. Δέχεται την αγωγή. 
Συνηγορος του Πολίτη και κεραίες κινητής τηλεφωνίας

Ο Συνήγορος του Πολίτη, με αφορμή σειρά αναφορών που σχετίζονται με την εγκατάσταση και λειτουργία κεραιών κινητής τηλεφωνίας, κατέγραψε τα κυριότερα ζητήματα που έχουν εντοπιστεί αναφορικά με τη νομιμότητα εγκατάστασης και λειτουργίας σταθμών βάσης κινητής τηλεφωνίας από πολεοδομικής απόψεως, τη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης και τη διαδικασία ηλεκτροδότησης των συστημάτων και απέστειλε σχετικό έγγραφο προς το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων.

 Βλ. το σύνολο του εγγράφου εδώ :

http://www.synigoros.gr/resources/20170116-eggrafo-stp.pdf

ΣτΕ 797/2015 αναιτιολογητος χαρακτηρισμός κτισματος ως επικινδυνα ετοιμορροπου

Η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης παρίσταται ανεπαρκής δεδομένου ότι δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία του φακέλου, τα οποία να δικαιολογούν τη λήψη του ακραίου μέτρου της κατεδάφισης του επίμαχου κτιρίου, στην δε προσκομισθείσα από τους ήδη αιτούντες στο Δικαστήριο τεχνική έκθεση ιδιώτη πολιτικού μηχανικού περιγράφεται η εν γένει καλή στατική συμπεριφορά του επίμαχου κτιρίου και η αντοχή του στο χρόνο, βεβαιώνεται δε ότι είναι απολύτως επισκευάσιμο. Εξάλλου, ενόψει της ομοφωνίας της Επιτροπής σχετικά με το χαρακτηρισμό του επίμαχου κτίσματος δε δόθηκε η δυνατότητα, τόσο στον αρχικό ιδιοκτήτη του κτιρίου όσο και στους κληρονόμους του, να ασκήσουν ένσταση κατά της προσβαλλόμενης πράξης προσκομίζοντας κατά τον κρίσιμο χρόνο, στοιχεία, πρόσφορα να αμφισβητήσουν την εν λόγω κρίση

Πηγή : Νομος και Φύση

ΣτΕ 1857/2016 Νόμιμη Οικοδομική ʼδεια για μεζονέτες και πισίνα σε ακάλυπτο οικοπέδου

-Το τοπογραφικό διάγραμμα αποτελεί ένα από τα δικαιολογητικά που υποβάλλονται για τη χορήγηση οικοδομικής άδειας, το οποίο, μάλιστα, συγκαταλέγεται μεταξύ των στοιχείων που πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση αυτή εξαρχής και είναι τμήμα της αρχιτεκτονικής μελέτης της άδειας που πρόκειται να εκδοθεί, αποτελεί δε, ως εκ τούτου, αντικείμενο πλήρους και διεξοδικού ελέγχου εκ μέρους εξουσιοδοτημένων υπαλλήλων της αρμόδιας πολεοδομικής αρχής, καθώς και νέου ελέγχου πριν υπογραφεί η οικοδομική άδεια. Η πιστότητα του υποβαλλομένου με την αίτηση τοπογραφικού διαγράμματος, το οποίο, κατά κανόνα, συνδέεται άρρηκτα με εμπράγματα δικαιώματα επί του γηπέδου του ενδιαφερομένου για την ανέγερση της οικοδομής ή τρίτων, καθώς και με την έκταση και τα όρια του οικοπέδου, αποτελεί ουσιώδες στοιχείο για την έκδοση οικοδομικής άδειας.

-Κατά την ανέγερση οικοδομής, οι τυχόν επιτρεπόμενες από τον νόμο επεμβάσεις επί της φυσικής στάθμης του εδάφους στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου, από τις οποίες είναι ενδεχόμενο να επηρεάζεται και το τελικό νόμιμο ύψος της οικοδομής, επιτρέπονται μόνον αν είναι αναγκαίες για την προσαρμογή του κτιρίου στο έδαφος, όχι δε και στην αντίστροφη περίπτωση, δηλαδή για την προσαρμογή του εδάφους στις διαστάσεις και τα λοιπά τεχνικά χαρακτηριστικά που επιθυμεί να προσδώσει στο κτίριο ο κατασκευαστής του. Αντίθετη, ερμηνευτική εκδοχή θα επέτρεπε στον κατασκευαστή του κτιρίου να αναδιαμορφώσει εκείνος, ανάλογα με τον τρόπο κατασκευής που επιλέγει, ουσιώδεις όρους δόμησης του κτιρίου, καταστρατηγώντας, έτσι, τις αντίστοιχες προβλέψεις του πολεοδομικού νομοθέτη, που θεσπίσθηκαν για την εξασφάλιση των καλύτερων δυνατών όρων διαβίωσης στην περιοχή.

-Η κλίση του εδάφους, η οποία, κατά τα προβληθέντα, καθιστούσε μη νόμιμη την προσβληθείσα οικοδομική άδεια και την αναθεώρησή της, αφορούσε το όλο ΟΤ, το δε αρνητικό υψόμετρο στο απώτατο αντιδιαμετρικό σημείο του εν λόγω οικοδομικού τετραγώνου, που ευρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από την ιδιοκτησία του εφεσιβλήτου κατά τρόπο ώστε μεταξύ της ιδιοκτησίας αυτής και του ως άνω αντιδαιμετρικού σημείου να παρεμβάλλονται και δύο εκτεταμένες ιδιοκτησίες τρίτων, ουδόλως αποδεικνύει ότι υπήρχε κλίση ειδικώς στο τμήμα του οικοδομικού τετραγώνου όπου εντοπίζεται η ιδιοκτησία του εφεσιβλήτου, τούτο δε ανεξάρτητα του κατά πόσον η κλίση αυτή θα μπορούσε να αποδειχθεί από μόνο το προσκομισθέν από τον εκκαλούντα διάγραμμα, το οποίο δεν προκύπτει ότι έχει ελεγχθεί από οποιαδήποτε πολεοδομική ή άλλη αρχή. Οι λόγοι ακυρώσεως του εκκαλούντος, σύμφωνα με τους οποίους οι προσβληθείσες με την αίτηση ακυρώσεως πράξεις έπρεπε να ακυρωθούν διότι η αποτύπωση των υψομέτρων στις τέσσερις κορυφές του οικοπέδου του εφεσιβλήτου στα υποβληθέντα τοπογραφικά διαγράμματα δεν ήταν ακριβής, ήταν αβάσιμοι και ορθώς απορρίφθηκαν από το διοικητικό εφετείο.

-Από κανένα κανόνα υπέρτερης των εφαρμοσθεισών διατάξεων ισχύος δεν απαγορεύεται η ανέγερση κτισμάτων μεγαλυτέρου ύψους αυτών που έχουν ήδη ανεγερθεί σε όμορες ιδιοκτησίες ούτε η διαμόρφωση της οριστικής στάθμης του εδάφους σε μεγαλύτερο ύψος αυτού που έχει διαμορφωθεί ομοίως σε όμορες ιδιοκτησίες.

-Δεν είναι κρίσιμος ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώθηκε η οριστική στάθμη του φυσικού εδάφους στο οικόπεδο του εκκαλούντος και, ειδικότερα, δεν είναι κρίσιμη η μορφή των επεμβάσεων στο φυσικό έδαφος προκειμένου να διαμορφωθεί η οριστική του στάθμη, ούτε αν η φυσική στάθμη παρέμεινε όπως είχε διότι δεν έλαβαν χώρα επεμβάσεις που θα διαφοροποιούσαν τη φυσική στάθμη από την οριστική. Συνεπώς, το διοικητικό εφετείο νομίμως δεν ερεύνησε περαιτέρω το ζήτημα αυτό, αφού κρίσιμη είναι η οριστική στάθμη του εδάφους και ο τρόπος διαμόρφωσής της στο οικόπεδο όπου υλοποιείται η προσβληθείσα οικοδομική άδεια, και όχι σε άλλα οικόπεδα, ακόμη και παρακείμενα.

Πρόεδρος: Ν. Ρόζος
Εισηγητής: Χρ. Ντουχάνης

Πηγή : www.nomosphysis.org.gr 
ΣτΕ 1867/2016 Χαρακτηρισμός ISOBOX και Στεγάστρων ως αυθαιρέτων

Ως τεχνικό έργο για την κατασκευή του οποίου απαιτείται οικοδομική άδεια νοούνται και τα κτίσματα από κόντρα πλακέ ή λαμαρίνα, η κολώνα στήριξης καλωδίων, και η υπέργεια δεξαμενή πετρελαίου, διότι ανεξαρτήτως του ότι δεν έχουν θεμελίωση, είναι πακτωμένα στο έδαφος και δεδομένου του όγκου, του βάρους και των υλικών τους προσιδιάζουν προς την έννοια της κατασκευής που βρίσκεται σε ακινησία.

Στις δομικές κατασκευές για τις οποίες απαιτείται άδεια περιλαμβάνονται και οι προσωρινοί χώροι αποθήκευσης υλικών ή αποδυτηρίων και ενδιαίτησης ατόμων, ανεξάρτητα αν είναι πακτωμένοι στο έδαφος ή μπορεί να μετακινηθούν καθώς και κάθε άλλη εγκατάσταση όπως αντλίες ή δεξαμενές καυσίμων. Η κρίση αυτή του δικάσαντος είναι νόμιμη, δοθέντος και ότι κατά το άρθρο 22 του ΓΟΚ 1985 κατασκευή, για την οποία απαιτείται οικοδομική άδεια, είναι κάθε κατασκευή που αποτελείται από τεχνικά έργα και εγκαταστάσεις και η οποία προορίζεται, πλην άλλων, για την παραμονή ανθρώπων ή την αποθήκευση ή την τοποθέτηση πραγμάτων.


Πηγή : www.nomosphysis.org.gr 
ΣτΕ 273/2016 Χαρακτηρισμος οδου απο οργανα Ο.Τ.Α

Ο χαρακτηρισμός οδού ως κοινοτικής και η αναγνώριση της κοινοχρηστίας επί αυτής δεν ανατίθεται, κατά τις κείμενες διατάξεις, στην αρμοδιότητα των οργάνων των οικείων Ο.Τ.Α, με την πρόβλεψη ειδικής διοικητικής διαδικασίας, αλλά συνιστά πραγματικό ζήτημα, η οριστική επίλυση του οποίου, σε περίπτωση εγέρσεως σχετικής αμφισβήτησης, ανήκει στα πολιτικά δικαστήρια. Συνεπώς, οι πράξεις αυτές στερούνται εκτελεστού χαρακτήρα. Η υπό κρίση αίτηση στρεφόμενη κατά μη εκτελεστών πράξεων, είναι απορριπτέα στο σύνολο της ως απαράδεκτη.

ΣτΕ 574/2016 Κτίριο επικινδύνως ετοιμόρροπο και κατεδαφιστέο

Νομίμως ο Δήμος Ελασσόνας κατέθεσε ένσταση κατά του πρωτοκόλλου του υπαλλήλου του Πολεοδομικού Γραφείου, με το οποίο το επίδικο κτίσμα της αιτούσης δεν εχαρακτηρίσθη ως κοινώς ετοιμόρροπο, εφ’όσον προέβαλε ότι, δια της διατηρήσεως αυτού, τίθεται ζήτημα ασφαλείας των διερχόμενων πολιτών.
Ο δε περί του αντιθέτου λόγος ακυρώσεως, με τον οποίο η αιτούσα ισχυρίζεται ότι ο Δήμος Ελασσόνας δεν ενομιμοποιείτο στην άσκηση ενστάσεως διότι οι «ενδιαφερόμενοι» κατά το ως άνω άρθρο, δυνάμενοι να ασκήσουν την ένσταση αυτήν, νοούνται μόνον ο θιγόμενος ιδιοκτήτης, οι ένοικοι ή οι γείτονες του κτιρίου για το οποίο γεννάται ζήτημα ασφαλείας όχι όμως και τρίτοι μη έχοντες άμεση σχέση με το κτίριο αυτό, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Προ της εκδόσεως της προσβαλλόμενης «τελικής» αναθεωρητικής εκθέσεως, με την οποία το κτίσμα, ιδιοκτησίας της αιτούσης εχαρακτηρίσθη ως «επικίνδυνο και κατεδαφιστέο, λόγω μη δυνατότητος επισκευής αυτού, το αρμόδιο για την διαπίστωση της επικινδυνότητος αυτού Πολεοδομικό Γραφείο ώφειλε να καλέσει την αιτούσα, για να συμμετάσχει στην ενώπιόν του διαδικασία για την προστασία των συμφερόντων της, δεδομένου, άλλωστε, και του ότι η τηρηθείσα υπό της Διοικήσεως διαδικασία χαρακτηρισμού του επίδικου κτιρίου ως κοινώς ετοιμορρόπου, δεν επέβαλλε, όπως προκύπτει από τα προπαραταθέντα στοιχεία του φακέλου, την άμεση λήψη του δυσμενούς μέτρου της κατεδαφίσεως για την αποτροπή οιουδήποτε κινδύνου και, επομένως, την όλως κατ’εξαίρεση, μη κλήση αυτής στην σχετική διαδικασία.
ΣτΕ 787/2016 Αυθαιρετες κατασκευες δημου σε κοινοχρηστο χωρο πρασινου

Η πολεοδομική λειτουργία των κοινόχρηστων χώρων πρασίνου, χώρων τεχνητώς δημιουργηθέντος υποκατάστατου φυσικού περιβάλλοντος, συνίσταται προεχόντως στην αναψυχή των επισκεπτών τους, συνεπεία της κατά την προσωρινή παραμονή τους επαφής τους με το περιβάλλον αυτό. Εντός αυτών, συνεπώς, επιτρέπονται μόνο κατασκευές απαραίτητες για την επιτέλεση της ανωτέρω λειτουργίας τους, δηλαδή οι μη κτιριακές, οι διευκολύνουσες την επαφή με το φυσικό περιβάλλον, οι δε κτιριακές όλως κατ’εξαίρεση και σε ελάχιστο ποσοστό της εκτάσεώς τους. Τούτο δε παρέπεται ότι κατασκευές, κτιριακές ή μη, εντός κοινόχρηστων χώρων πρασίνου, οι οποίες δεν προορίζονται για την επιτέλεση της κατά των ανωτέρω πολεοδομικής λειτουργίας, είναι αυθαίρετες και κατεδαφιστέες.


Στην έκθεση αυτοψίας οι επίδικες κατασκευές περιγράφονται ως «κτίσματα και στέγαστρα σε κοινόχρηστο χώρο με χρήση αποθηκών, χώρων στάθμευσης οχημάτων του Δήμου, χώρων εργασίας προσωπικού και ιατρείου», η δε περιγραφή αυτή δεν κλονίζεται από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου. Συνεπώς πρόκειται για μη επιτρεπόμενες κατ’ εξαίρεση κατασκευές εντός κοινόχρηστου χώρου, οι οποίες για το λόγο αυτό είναι αυθαίρετες και κατεδαφιστέες, ανεξαρτήτως εάν είναι κτιριακές ή μη, όπως νομίμως, αν και με διαφορετική εν μέρει αιτιολογία, κρίθηκε με την εκκαλούμενη, τούτου δε έπεται ότι περί του αντιθέτου προβαλλόμενοι με τον σχετικό λόγο εφέσεως ισχυρισμοί του Δήμου είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Ανεξαρτήτως εάν χωρεί καταρχήν αναστολή κατεδάφισης αυθαίρετης κατασκευής εντός κοινόχρηστου χώρου κατά τις διατάξεις του ν. 1337/1983, προκειμένου να κριθεί η δυνατότητα εξαίρεσης αυτής από την κατεδάφιση, πρέπει να υποβληθεί από τον ενδιαφερόμενο ενώπιον της Διοικήσεως σχετικό αίτημα, χωρίς να υφίσταται εκ του νόμου υποχρέωση της Διοίκησης να προβεί αυτεπαγγέλτως σε εξέταση της δυνατότητας αυτής.

Ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου ουδείς ισχυρισμός είχε προβληθεί σχετικά με την φύση του χώρου ως άλσους και δασικής/αναδασωτέας εκτάσεως, προκειμένου να υποχρεούται το ακυρωτικό δικαστήριο να ελέγξει και αυτεπαγγέλτως το ζήτημα του εφαρμοστέου εν προκειμένω νομοθετικού καθεστώτος και του βάσει αυτού αρμοδίου προς έκδοση της προσβαλλόμενης πράξεως οργάνου. Αντιθέτως, μάλιστα, στο δικόγραφο της αιτήσεως ακυρώσεώς του ο Δήμος αναφέρει, ότι αν και στο σχέδιο πόλεως του 1924 ο επίμαχος χώρος χαρακτηριζόταν ως άλσος, στο ισχύον ρυμοτομικό σχέδιο χαρακτηρίζεται ως αστικό πράσινο/ ελεύθερος χώρος. Ενόψει αυτών, ο σχετικός ισχυρισμός περί παράλειψης του ακυρωτικού δικαστηρίου να προβεί σε αυτεπάγγελτο έλεγχο της αναρμοδιότητας του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη πράξη οργάνου, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
ΣτΕ 936/2016 αυθαίρετες κατασκευές εντός αιγιαλού
 Αυθαίρετα κτίσματα, αναγειρόμενα εν μέρει ή εν όλω εντός του αιγιαλού ή της παραλίας ή εντός της θάλασσας, κατεδαφίζονται υποχρεωτικώς. Αποτελεί υποχρέωση της Διοίκησης η έκδοση των σχετικών πρωτοκόλλων, με τα οποία επιβάλλεται η κατεδάφιση των αυθαίρετων κτισμάτων που ανεγείρονται εντός του αιγιαλού ανεξαρτήτως του χρόνου κατασκευής τους και του μονίμου ή μη χαρακτήρα τους. Το πρωτόκολλο κατεδάφισης είναι πράξη πραγματοπαγής και, συνεπώς, η έκδοσή του δεν προϋποθέτει υπαιτιότητα εκείνων που έχουν ανεγείρει τα κατεδαφιστέα κτίσματα.

-Το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση οι αιτούντες κλήθηκαν να κατεδαφίσουν τις αυθαίρετες κατασκευές εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την κοινοποίηση των πρωτοκόλλων κατά τα λοιπά, κατά το μέρος, δηλαδή, που με αυτά διατάσσεται η απομάκρυνση των αυθαίρετων κατασκευών εντός του αιγιαλού. Οι αιτούντες δεν προβάλλουν ισχυρισμούς σχετικούς με το κατά πόσον η πλημμέλεια αυτή επέδρασε στην έννομη κατάστασή τους, αφού, άλλωστε, η Κτηματική Υπηρεσία Νομού Αιτωλοακαρνανίας κινήθηκε για την κατεδάφιση των αυθαίρετων οικίσκων.

-Τυχόν εκμίσθωση στους αιτούντες των χώρων με τις επ’ αυτών πελάδες από το Ελληνικό Δημόσιο για ορισμένο χρονικό διάστημα δεν καθιστά ανεφάρμοστες τις διατάξεις περί κατεδάφισης αυθαίρετων κατασκευών εντός του αιγιαλού, πολύ δε περισσότερο όταν τα σχετικά πρωτόκολλα εκδίδονται μετά την πάροδο του χρόνου διάρκειας της μίσθωσης, κατά τον οποίο οι αιτούντες κάνουν χρήση των οικίσκων αυθαιρέτως, όπως εν προκειμένω.
ΣτΕ 1352/2016 Σταθμός βάσης για κεραία κινητής τηλεφωνίας
Από μόνη τη διατύπωση από τον αιτούντα Δήμο αρνητικής γνώμης αναφορικώς με την έγκριση της σχετικής μελέτης για την επίμαχη κεραία και την ανάρτηση της προσβαλλόμενης πράξης στο διαδίκτυο, δεν μπορεί να συναχθεί τεκμήριο πλήρους γνώσης της απόφασης εκ μέρους του αιτούντος Δήμου σε χρόνο που να καθιστά την κρινόμενη αίτηση εκπρόθεσμη, ενόψει και του χρόνου που μεσολάβησε ως την κατάθεση της κρινόμενης αίτησης καθώς και του γεγονότος ότι δεν έλαβαν χώρα εργασίες για την τοποθέτηση της επίμαχης κεραίας μέχρι την άσκηση της αιτήσεως.

-Η εξέταση, εναλλακτικών λύσεων, συμπεριλαμβανομένης της μηδενικής, για την επιλογή της θέσης ορισμένης εγκατάστασης κατά το στάδιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης οφείλει να διενεργείται και κατά συνεκτίμηση της φύσης και του αντικειμένου της συγκεκριμένης εγκατάστασης, καθώς και του κατά πόσον αυτή εντάσσεται σε ήδη υφιστάμενο δίκτυο όμοιων ή παρεμφερών εγκαταστάσεων ή δραστηριοτήτων, οι οποίες έχουν χωροθετηθεί και κατασκευασθεί για την εξυπηρέτηση του ίδιου σκοπού, η δε μεταξύ τους χωρική σχέση οφείλει να τελεί σε συνάρτηση και να υπαγορεύεται από τα δεδομένα της επιστήμης.

-Αν και στην ΜΠΕ του επίδικου Σ/Β δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε άλλες θέσεις στις οποίες θα μπορούσε να εγκατασταθεί ο επίδικος σταθμός εκτίθεται για ποιο λόγο επιβάλλεται η εγκατάσταση της κεραίας στη συγκεκριμένη θέση. Συνεπώς, όσα περί του αντιθέτου προβάλλει ο αιτών Δήμος σχετικά με την μη εξέταση εναλλακτικών λύσεων ως προς τη θέση της επίδικης εγκατάστασης είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.

-Το ζήτημα της απόστασης των σταθμών κινητής τηλεφωνίας από κτίρια ευπαθών ομάδων πληθυσμού εξετάζεται κατά την έγκριση των σχετικών περιβαλλοντικών όρων, όχι όμως μεμονωμένως, δηλαδή ως αποκλειστικός γνώμονας για το επιτρεπτό ή μη της λειτουργίας του σταθμού στη θέση για την οποία πρόκειται, αλλά συνεκτιμώμενο με τα λοιπά στοιχεία της περιβαλλοντικής μελέτης, αφού δεν απαγορεύεται άνευ ετέρου η εγκατάσταση κεραιών πλησίον χώρων συνάθροισης ευπαθών ομάδων πληθυσμού, ούτε ορίζεται ελάχιστη επιτρεπτή απόσταση των σταθμών κινητής τηλεφωνίας από τέτοιους χώρους αλλά προβλέπεται η τήρηση μειωμένων ορίων έκθεσης στην ακτινοβολία σε σχέση με τα γενικώς οριζόμενα. Για τον επίμαχο σταθμό εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι ύστερα από συνεκτίμηση των επιπτώσεων σε ευπαθείς ομάδες πληθυσμού, κατά την οικεία διαδικασία που θεσπίζεται από τη νομοθεσία σε εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της προφύλαξης, οι δε περί του αντιθέτου ισχυρισμοί του αιτούντος Δήμου είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.
ΣτΕ 207/2016 παράνομη εν μέρει αναθεώρηση επέκταση του ΓΠΣ Μυτιλήνης
– Η επίδικη ρύθμιση, όπως τελικώς, σύμφωνα με την ανωτέρω πράξη του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Β. Αιγαίου, εγκρίθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση στα επιμέρους προσβαλλόμενα κεφάλαια αυτής, είναι πλημμελής, διότι απέκλινε από τη γνωμοδότηση του Περιφερειακού ΣΧΟΠ, χωρίς η απόκλιση αυτή να δικαιολογείται ειδικώς, στηριζόμενη σε συγκεκριμένα πολεοδομικά, περιβαλλοντικά ή αναπτυξιακά κριτήρια, παρά μόνο με την αόριστη επίκληση της προστασίας της τοπικής οικονομίας και των γενικών αναπτυξιακών στόχων της περιοχής. ʼλλωστε, από κανένα στοιχείο του φακέλου δεν τεκμηριώνεται η ύπαρξη συγκεκριμένων πολεοδομικών ή άλλων λόγων, ένεκα των οποίων κατέστη επιβεβλημένη η μεταβολή του αρχικού σχεδιασμού ως προς τις παρεκκλίσεις, το επιτρεπόμενο όριο κατάτμησης και την αύξηση της οικιστικής πυκνότητας στις επίδικες περιοχές.

– Πρέπει, επομένως, και ενόψει των κατευθύνσεων, που δίδονται στο Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, ως προς το δραστικό περιορισμό της εκτός σχεδίου δόμησης και την υιοθέτηση της αρχής της «συμπαγούς πόλης», να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος αυτής που αφορά τη διατήρηση παρεκκλίσεων και το επιτρεπόμενο όριο κατάτμησης στις ανωτέρω ζώνες καθώς και τη συνολική επιφάνεια ορόφων κατοικιών στην περιαστική ζώνη προστασίας φυσιογνωμίας των οικισμών- μέσης προστασίας.
ΣτΕ 369/2016 παράνομη κύρωση μεμονωμένης πράξης εφαρμογής για την παραλία Καλυβίων

Κατ’αντίθεση προς τα οριζόμενα στο προαναφερθέν διάταγμα εγκρίσεως της πολεοδομικής μελέτης, σύμφωνα με το οποίο άρτια είναι μόνο τα οικόπεδα που έχουν ελάχιστο εμβαδόν 600, 00 τ.μ. και ελάχιστο πρόσωπο δέκα μέτρα, με την προσβαλλόμενη πράξη εφαρμογής δημιουργούνται, πρωτογενώς, κατά παρέκκλιση άρτια οικόπεδα, δυνάμει διατάξεων που είναι αντισυνταγματικές, η επίδικη πράξη εφαρμογής δεν είναι νόμιμη και για το λόγο αυτό, που προβάλλεται παραδεκτώς, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση.

Πηγή : Νόμος και Φύση

ΣτΕ 1353/2016 καθορισμός οριογραμμής παλαιού αιγιαλού
Η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως, ως προς την διαπίστωση της υπάρξεως παλαιού αιγιαλού στην συγκεκριμένη περιοχή, η οποία ερείδεται αποκλειστικώς στην δημιουργηθείσα αμφιβολία ως προς την πραγματική έκταση των υφισταμένων, για την επίμαχη περιοχή, αρχικών συμβολαίων, χωρίς περαιτέρω έρευνα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της εκτάσεως, κλονίζεται, πάντως, από τις διαπιστώσεις τεχνικής εκθέσεως των υπαλλήλων της Κτηματικής Υπηρεσίας Αιτωλοακαρνανίας, με την οποία, κατόπιν ελέγχου των υφιστάμενων και προσαχθέντων για την περιοχή τίτλων και εφαρμογής αυτών, οι ως άνω υπάλληλοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι τίτλοι αυτοί, οι οποίοι ανάγονται στο έτος 1880 (για τα 80 παλαιά στρέμματα) και στο έτος 1889 (για τα παραχωρηθέντα από το Υπουργείο Οικονομικών 100 βασιλικά στρέμματα), επιβεβαιώνουν την ύπαρξη διακατοχικών πράξεων ιδιωτών επί εκτάσεως, εμβαδού 228,60 στρεμμάτων, καταλαμβανομένης από την καθορισθείσα με την προσβαλλομένη απόφαση οριογραμμή του παλαιού αιγιαλού.
ΣτΕ 1354/2016 Περιβαλλοντικό πρόστιμο λόγω ρύπανσης του Ασωπού


Η κύρωση η οποία επιβάλλεται για τη ρύπανση ή υποβάθμιση του περιβάλλοντος κατόπιν ελέγχου των αρμόδιων οργάνων είναι ενιαία, έστω και εάν οι παραβάσεις που διαπιστώθηκαν με τον έλεγχο είναι περισσότερες. Ως εκ τούτου, η αρμοδιότητα για την επιβολή του προστίμου κρίνεται από το συνολικό ύψος του ποσού στο οποίο ανέρχεται το πρόστιμο και όχι από τα ποσά που επιμετρώνται στις επιμέρους παραβάσεις. Συνεπώς, αρμοδίως επιβλήθηκε το πρόστιμο από τον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και ο περί του αντιθέτου λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

-Η απόφαση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων εκδίδεται κατόπιν αιτήσεως συγκεκριμένου φυσικού ή νομικού προσώπου, στο όνομα του προσώπου αυτού ως φορέα της δραστηριότητας ή του έργου, ο οποίος φέρει τις υποχρεώσεις και δεσμεύσεις που ορίζονται στην απόφαση έγκρισης. Συνεπώς, σε περίπτωση μεταβολής του προσώπου του φορέα απαιτείται η τροποποίηση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων. Ορθώς επομένως, έκρινε το δικάσαν εφετείο ότι, εφόσον κατά τον κρίσιμο χρόνο του ελέγχου η αναιρεσείουσα δεν είχε προβεί στις απαραίτειτες ενέργειες για την τροποποίηση της αποφάσεως έγκρισης περιβαλλοντικών όρων που διέθετε η απορροφηθείσα από αυτήν εταιρία, νομίμως της καταλογίστηκε η συγκεκριμένη παράβαση.

-Πρόστιμο επιβάλλεται όχι μόνον για παραβάσεις του ν. 1650/1986 ή άλλων κατ’ εξουσιοδότησή του εκδιδόμενων νομοθετημάτων, αλλά και σε κάθε περίπτωση που φυσικά ή νομικά πρόσωπα προκαλούν οποιαδήποτε ρύπανση ή άλλη υποβάθμιση του περιβάλλοντος ή παραβιάζουν διατάξεις που έχουν τεθεί για την προστασία του περιβάλλοντος, όπως εν προκειμένω, με την παράλειψη της αναιρεσείουσας εταιρείας να λάβει την απαιτούμενη από το νόμο άδεια για τη διάθεση υγρών αποβλήτων. Η διαπιστωθείσα κατά τον έλεγχο ανεξέλεγκτη διάθεση υγρών αποβλήτων, μέσω του δικτύου ομβρίων υδάτων απευθείας σε ανοικτό ρέμα με τελικό αποδέκτη τον Ασωπό ποταμό, συνιστά αυτοτελή πράξη ρύπανσης και υποβάθμισης του περιβάλλοντος σε σχέση με την ανωτέρω έλλειψη της διοικητικής άδειας διάθεσης υγρών αποβλήτων. Συνεπώς, οι κρίσεις της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης είναι ορθές.

-Η αναιρεσείουσα ουδέποτε έλαβε άδεια χρήσης ύδατος από τις γεωτρήσεις που βρίσκονταν εντός του αυτοκινήτου της ούτε κατά τις διατάξεις του ν. 1739/1987 ούτε βέβαια του νεώτερου 3199/2003. Σε περίπτωση ρύπανσης ή υποβάθμισης των υδάτων αλλά και όταν παραβιάζονται οι διατάξεις του νόμου, συνεπώς και η διάταξη που προβλέπει τη χορήγηση άδειας για τη χρήση νερού, επιβάλλεται στους παραβάτες πρόστιμο, ύστερα από έλεγχο και διαπίστωση της παράβασης που μπορεί να γίνει και από τα κλιμάκια Ελέγχων Ποιότητας Περιβάλλοντος, που προβλέπονται στο ν. 1650/1986, στην περίπτωση δε αυτή το πρόστιμο επιβάλλεται με απόφαση του Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

-Η αναιρεσείουσα εταιρεία κατά την ημέρα της αυτοψίας διέθετε ανεξέλεγκτα υγρά απόβλητα, μέσω του δικτύου ομβρίων υδάτων απευθείας σε ανοικτό ρέμα με τελικό αποδέκτη τον Ασωπό ποταμό, η δε μονάδα επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων της δραστηριότητας της ανοδίωσης βρέθηκε εκτός λειτουργίας. Συνεπώς, η αναιρεσιβαλλομένη ορθώς έκρινε ότι στοιχειοθετήθηκαν οι αντίστοιχες παραβάσεις ρύπανσης και υποβάθμισης του περιβάλλοντος.

Η αναιρεσείουσα εταιρεία δεν απέστειλε στοιχεία που της ζητήθηκαν σχετικά με τη διαχείριση της ιλύος που παράγεται από τη μονάδα επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων της μονάδας ανοδίωσης. Συνεπώς, η αναιρεσιβαλλομένη ορθώς έκρινε ότι στοιχειοθετήθηκε η εν λόγω παράβαση.

Με την προσφυγή της ενώπιον δικάσαντος εφετείου η αναιρεσείουσα δεν είχε προβάλει ισχυρισμούς ότι πληρούσε τις προϋποθέσεις απαλλαγής από άδεια επεξεργασίας των επικίνδυνων αποβλήτων. Ειδικότερα, δεν είχε ισχυριστεί ότι προβαίνει σε αξιοποίηση ή επεξεργασία των αποβλήτων κατά την παραγωγική διαδικασία ή σε προσωρινή αποθήκευση αυτών, ισχυρίστηκε δε ότι συλλέγει τα απόβλητά της. Συνεπώς, η κρίση της αναιρεσιβαλλομένης ότι η αναιρεσείουσα υπέπεσε στην αποδιδόμενη σε αυτήν παράβαση, διότι δεν προέβη στις απαιτούμενες ενέργειες για τον εφοδιασμό της με την προβλεπόμενη άδεια για τη λειτουργία της επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων της δραστηριότητας της ανοδίωσης και διότι δεν υπάγεται στις προβλεπόμενες εξαιρέσεις ούτε ισχυρίζεται ότι υπάγεται σε αυτές, είναι ορθή
ΣτΕ 1392/2016 Έκθεση αυτοψίας αυθαίρετων κατασκευών ξενοδοχείου
Όταν βάσει της συγκεκριμένης ειδικής νομοθεσίας που διέπει την έκδοση δυσμενούς διοικητικής πράξης προβλέπονται, πέραν της αρχικής προηγουμένης ακροάσεως, και ένα ή περισσότερα στάδια ενδικοφανούς διαδικασίας ενώπιον ανωτέρων οργάνων η μη τήρηση του προβλεπόμενου τύπου της προηγούμενης ακρόασης κατά την διαδικασία έκδοσης της αρχικής πράξης καλύπτεται, εφόσον ο ενδιαφερόμενος ασκήσει την ή τις ενδικοφανείς προσφυγές και προβάλει τους κρίσιμους, κατ’ αυτόν, ισχυρισμούς που δεν προέβαλε πριν την έκδοση της αρχικής πράξεως. Στην περίπτωση, μάλιστα αυτή, θα πρέπει να θεωρηθεί ως εκτελεστή διοικητική πράξη η τελικώς εκδιδομένη, μετά την άσκηση από τον ενδιαφερόμενο της ή των ενδικοφανών προσφυγών, διότι ως οριστική διοικητική πράξη είναι η τελικώς εκδιδομένη μετά την εξάντληση της ενδικοφανούς διαδικασίας. Συνεπώς, εφόσον στη συγκεκριμένη περίπτωση η εκκαλούσα άσκησε την ενδικοφανή προσφυγή του άρθρου 4 του π.δ. 267/1998 και προέβαλε πριν την έκδοση της έκθεσης αυτοψίας, η μη τήρηση του τύπου της προηγούμενης ακρόασης κατά την διαδικασία έκδοσης της έκθεσης αυτοψίας καλύφθηκε. Ορθώς, επομένως, έστω και με άλλη αιτιολογία, απορρίφθηκε ο περί του αντιθέτου λόγος ακυρώσεως, είναι δε απορριπτέος και ο αντίστοιχος λόγος εφέσεως.

Πηγή : Νόμος κ Φύση

ΣτΕ 1418/2016 Έλεγχος ιδιοκτησιακού καθεστώτος ακινήτου ενόψει έκδοσης οικοδομικής άδειας
Εφόσον εγείρονται σοβαρές αμφισβητήσεις ή αμφιβολίες ως προς την έκταση ή την κυριότητα του οικοπέδου ή γηπέδου, για το οποίο ζητείται να χορηγηθεί οικοδομική άδεια, ή ως προς την ύπαρξη εμπραγμάτων εν γένει δικαιωμάτων που επηρεάζουν τη δόμηση του ακινήτου, η αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία, προκειμένου να κρίνει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις χορήγησης της οικοδομικής άδειας, έχει υποχρέωση να εξετάσει και να κρίνει παρεμπιπτόντως το ζήτημα αυτό, του οποίου, πάντως, η τελική επίλυση ανήκει στα πολιτικά δικαστήρια. Αναλόγως δε του πορίσματος της παρεμπίπτουσας αυτής έρευνας, η πολεοδομική υπηρεσία οφείλει, εφόσον συντρέχουν και οι λοιπές νόμιμες προϋποθέσεις, να εκδώσει την άδεια ή να αρνηθεί τη χορήγησή της, μπορεί δε να προβεί και στην ανάκληση χορηγηθείσας άδειας. Εξάλλου, η ίδια υποχρέωση ανακύπτει, κατ’ αρχήν, για την αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία και όταν σοβαρές αμφισβητήσεις ή οικοπέδου ή γηπέδου ή ως προς την ύπαρξη εμπραγμάτων εν γένει δικαιωμάτων που επηρεάζουν τη δόμηση του ακινήτου, ανακύπτουν και μετά την έκδοση της οικοδομικής άδειας, έστω κι αν δεν είχαν εγερθεί πριν από την έκδοσή της.

-Από τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιολογίες της εκκαλουμένης προκύπτει ότι το δικάσαν έκρινε ότι στην προκειμένη περίπτωση κατά τη χορήγηση της οικοδομικής άδειας δεν πραγματοποιήθηκε νομίμως παρεμπίπτων έλεγχος του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του οικοπέδου, στηρίχθηκε δε το Διοικητικό Εφετείο Ιωαννίνων μόνο στις αμφισβητήσεις που είχαν εγείρει οι εφεσίβλητοι, και μάλιστα η πρώτη εξ αυτών μετά την έκδοση της οικοδομικής άδειας, χωρίς δηλαδή να επικαλείται στην προσβαλλόμενη απόφασή του τίτλους ιδιοκτησίας που είχαν προσκομίσει πρωτοδίκως οι εφεσίβλητοι, αλλά και χωρίς να προκύπτει ότι έλαβε υπόψη τις αιτήσεις και δηλώσεις των εφεσιβλήτων για την εξαγορά των αυθαιρέτως κατεχομένων από αυτούς παραποτάμιων εκτάσεων. Ακόμη, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτει ότι ο παρεμπίπτων έλεγχος του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του επίμαχου ακινήτου εκ μέρους της πολεοδομικής υπηρεσίας στηρίχθηκε σε έγγραφα, τίτλους και παραχωρητήρια δημοσίων ακινήτων που είχε προσκομίσει το Δημόσιο για την έκδοση της ακυρωθείσας άδειας. Κατά συνέπεια, δεν αρκούσαν για να θεμελιώσουν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το δικάσαν οι ευνοϊκές για άλλους ενδιαφερόμενους αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων τις οποίες είχαν επικαλεστεί οι εφεσίβλητοι πρωτοδίκως, προεχόντως, διότι αυτές αφορούσαν άλλη έκταση και όχι εκτάσεις για τις οποίες ήγειραν αξιώσεις οι εφεσίβλητοι.
ΣτΕ 1437/2016 Αυθαίρετη εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας
Η χορήγηση της πολεοδομικής εγκρίσεως προϋποθέτει αφ’ ενός την χορήγηση άδειας από τον Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών ή από την ΕΕΤΤ και αφ’ ετέρου για την εγκατάσταση κεραίας ακίνητης τηλεφωνίας την έκδοση αποφάσεως εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων, δεδομένου, άλλωστε, ότι με την πρώτη από τις πράξεις αυτές προσδιορίζεται η θέση στην οποία επιτρέπεται η εγκατάσταση της κεραίας, ενώ με τη δεύτερη ορίζονται, κατ’ εκτίμηση και αξιολόγηση της σχετικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων ή της περιβαλλοντικής εκθέσεως, οι όροι υπό τους οποίους επιτρέπεται η εγκατάσταση της κεραίας, οι όροι δε αυτοί ενδέχεται να αφορούν ή να επηρεάζουν, πλην άλλων, το είδος και την διαμόρφωση και των δομικών κατασκευών. Εξ άλλου, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, η νομιμοποίηση αυθαιρέτων δομικών κατασκευών κεραίας κατ’ επίκληση των διατάξεων της παρ. 5 του άρθρου 24α του ν. 2075/1992 και των επιτρεπομένων από τις διατάξεις αυτές δομικών κατασκευών, σε συνδυασμό προς τις προαναφερθείσες διατάξεις του άρθρου 22 του Γ.Ο.Κ., χωρεί υπό τις αυτές προϋποθέσεις, ήτοι, εφ’ όσον έχουν εκδοθεί η άδεια του ανωτέρω Υπουργού ή της Ε.Ε.Τ.Τ. και η απόφαση εγκρίσεως των περιβαλλοντικών όρων.

-Για το χαρακτηρισμό της εγκαταστάσεως της επιμάχου κεραίας ως αυθαιρέτου και κατεδαφιστέας και την επιβολή των κατά τον νόμο προστίμων με έκθεση αυτοψίας, αρκούσε η διαπίστωση ότι η κεραία είχε τοποθετηθεί χωρίς να έχει προηγουμένως εκδοθεί η αναγκαία προς τούτο έγκριση δομικών κατασκευών, μη απαιτούμενης κρίσεως περί του αν παραβιάζονται ουσιαστικές πολεοδομικές διατάξεις, αφ’ ετέρου δε, η κατά το άρθρο 22 του Γ.Ο.Κ./1985 νομιμοποίηση των άνευ αδείας δομικών κατασκευών για την εγκατάσταση της εν λόγω κεραίας προϋπέθετε την ύπαρξη εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων, την οποία δε διέθετε η επίμαχη εγκατάσταση. Υπό τα δεδομένα αυτά, η προσβληθείσα ενώπιον του δικάσαντος δικαστηρίου απόφαση της ως άνω Επιτροπής αιτιολογείται νομίμως και επαρκώς, η δε περί του αντιθέτου κρίση της εκκαλουμένης αποφάσεως παρίσταται πλημμελής, κατά τον βασίμως προβαλλόμενο λόγο εφέσεως. Εξ άλλου, η μνεία στο κατατεθέν μετά τη συζήτηση της υποθέσεως υπόμνημα και η προσκομιδή υπό της εφεσιβλήτου εταιρείας της μετέπειτα εκδοθείσης αποφάσεως του Περιφερειάρχου Αττικής, περί εγκρίσεως των περιβαλλοντικών όρων της εγκαταστάσεως της επιδίκου κεραίας, ουδεμίαν ασκεί επιρροή επί του αντικειμένου της παρούσης δίκης, δεδομένου ότι, πάντως η επίδικη εγκατάσταση δεν διέθετε έγκριση δομικών κατασκευών.

*Συναφής η ΣτΕ 4380/2016
ΣτΕ 1419/2016 Απόρριψη Αίτησης για επανακαθορισμό ορίων παλαιού αιγιαλού

Πρόεδρος: Αγγ. Θεοφιλοπούλου
Εισηγητής: Α. Σκούφαλος

Εφ’ όσον ζητείται από ενδιαφερόμενο ο επανακαθορισμός αιγιαλού, παλαιού αιγιαλού ή παραλίας, που έχουν καθορισθεί κατά το παρελθόν εσφαλμένως, κατά την άποψή του, η Διοίκηση οφείλει να επιλαμβάνεται του αιτήματος, υπό την προϋπόθεση ότι ο ενδιαφερόμενος προσκομίζει συγκεκριμένα κρίσιμα στοιχεία για την απόδειξη σφάλματος κατά τον αρχικό καθορισμό. Η κρίση της Διοίκησης για τη διαμόρφωση παλαιού αιγιαλού και για τον χρόνο δημιουργίας του πρέπει να είναι αιτιολογημένη και να στηρίζεται σε ενδείξεις τεκμηριωμένες επιστημονικά ή σε άλλα αποδεικτικά στοιχεία, εξαιρουμένων, υπό το ισχύον νομοθετικό καθεστώς, των μαρτυρικών καταθέσεων. Εάν η νέα χερσαία ζώνη έχει δημιουργηθεί, στο σύνολό της, πριν από το έτος 1884 και, στην έκταση μεταξύ του σημερινού και του παλαιού αιγιαλού, υπάρχουν πράξεις νομής και κατοχής ιδιωτών πριν από το έτος αυτό, δεν μπορεί να καθορισθεί οριογραμμή παλαιού αιγιαλού και να δημιουργηθεί με τον τρόπο αυτό δημόσια κτήση. Εάν δε τμήμα μόνον της νέας χερσαίας ζώνης έχει δημιουργηθεί πριν από το έτος 1884 και, στο τμήμα αυτό του παλαιού αιγιαλού, υπάρχουν πράξεις νομής και κατοχής ιδιωτών πριν από το έτος αυτό, η οριογραμμή παλαιού αιγιαλού δεν μπορεί να καθορισθεί με τρόπο που να περιλαμβάνει και το ως άνω τμήμα. Εάν όμως δεν υπάρχουν πράξεις νομής και κατοχής ιδιωτών έως το έτος 1884, τότε ο χρόνος αυτός δεν αποτελεί κρίσιμο, κατά το νόμο, στοιχείο για τον καθορισμό της οριογραμμής του παλαιού αιγιαλού, και, συνεπώς, δεν απαιτείται να προσδιορίζεται επακριβώς στην αιτιολογία της σχετικής διοικητικής πράξης η χρονολογία δημιουργίας του παλαιού αιγιαλού.

Πηγή : Νόμος και Φύση
ΣτΕ 720/2015 σχέδια πόλεων, αιτηση ακυρωσης, προθεσμία γνώσης
Σχέδια πόλεων. Αποτελούν ατομικές διοικητικές πράξεις γενικού περιεχομένου κατά το μέρος που ορίζουν τους οικοδομήσιμους, τους κοινόχρηστους και τους κοινωφελείς χώρους. Προθεσμία άσκησης αίτησης ακύρωσης και έναρξη αυτής. Αν η τροποποίηση εντοπισμένη, η προθεσμία αρχίζει από την κοινοποίησή της στον ιδιοκτήτη του θιγόμενου ακινήτου ή από την εκ μέρους του γνώση αυτής. Η παράλειψη κοινοποίησης της πρότασης του οικείου ΟΤΑ για εντοπισμένη ρυμοτομική τροποποίηση στον θιγόμενο ιδιοκτήτη καλύπτεται μόνο με την υποβολή ενστάσεως από αυτόν. Αν, μετά την τήρηση των ανωτέρω διατυπώσεων, επέλθουν ουσιώδεις τροποποιήσεις στο προτεινόμενο σχέδιο, απαιτείται η εκ νέου τήρηση των διατυπώσεων. Πότε η Διοίκηση απαλλάσσεται από την υποχρέωση επανάληψης της διαδικασίας. Δεν τηρήθηκαν οι τασσόμενες διατυπώσεις δημοσιότητας. Απαράδεκτοι οι πρόσθετοι λόγοι ακυρώσεως, διότι δεν συντρέχει δεσμός ομοδικίας ούτε λόγος χωρισμού του εισαγωγικού δικογράφου της δίκης. Δεκτή η αίτηση ακύρωσης.
ΣτΕ 720/2015 σχέδια πόλεων, αιτηση ακυρωσης, προθεσμία γνώσης
Σχέδια πόλεων. Αποτελούν ατομικές διοικητικές πράξεις γενικού περιεχομένου κατά το μέρος που ορίζουν τους οικοδομήσιμους, τους κοινόχρηστους και τους κοινωφελείς χώρους. Προθεσμία άσκησης αίτησης ακύρωσης και έναρξη αυτής. Αν η τροποποίηση εντοπισμένη, η προθεσμία αρχίζει από την κοινοποίησή της στον ιδιοκτήτη του θιγόμενου ακινήτου ή από την εκ μέρους του γνώση αυτής. Η παράλειψη κοινοποίησης της πρότασης του οικείου ΟΤΑ για εντοπισμένη ρυμοτομική τροποποίηση στον θιγόμενο ιδιοκτήτη καλύπτεται μόνο με την υποβολή ενστάσεως από αυτόν. Αν, μετά την τήρηση των ανωτέρω διατυπώσεων, επέλθουν ουσιώδεις τροποποιήσεις στο προτεινόμενο σχέδιο, απαιτείται η εκ νέου τήρηση των διατυπώσεων. Πότε η Διοίκηση απαλλάσσεται από την υποχρέωση επανάληψης της διαδικασίας. Δεν τηρήθηκαν οι τασσόμενες διατυπώσεις δημοσιότητας. Απαράδεκτοι οι πρόσθετοι λόγοι ακυρώσεως, διότι δεν συντρέχει δεσμός ομοδικίας ούτε λόγος χωρισμού του εισαγωγικού δικογράφου της δίκης. Δεκτή η αίτηση ακύρωσης.
ΣτΕ 4763/2014 Ανάκληση Πολεοδομικής Μελέτης
Εάν έχει εκδοθεί απόφαση έγκρισης πολεοδομικής μελέτης από άλλο, πλην του Προέδρου της Δημοκρατίας, όργανο της διοίκησης, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 10 παρ. 1 του Ν 3044/2002 που αντίκεινται στο Σύνταγμα, εφόσον υποβληθεί στην Διοίκηση, εντός ευλόγου χρόνου, αίτημα για την ανάκληση της απόφασης αυτής, από πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον, η διοίκηση είναι υποχρεωμένη να επανεξετάσει τη νομιμότητα της αναρμοδίως εκδοθείσας πράξης και να προχωρήσει στην ανάκλησή της, να ρυθμίσει δε εκ νέου το πολεοδομικό καθεστώς της περιοχής με την έκδοση διατάγματος. Με την προερχόμενη από το αρμόδιο όργανο νέα πράξη είναι δυνατόν είτε να επαναληφθούν οι πολεοδομικές ρυθμίσεις της ανακαλουμένης πράξεως, εφόσον η διοίκηση κρίνει ότι δεν πάσχουν ως προς την ουσιαστική τους νομιμότητα, είτε να τροποποιηθούν οι ρυθμίσεις αυτές είτε, τέλος, να μην ενταχθεί στο σχέδιο ορισμένη περιοχή, εφόσον κριθεί αρμοδίως ότι συντρέχουν λόγοι που απαγορεύουν την ένταξή της. Κατά την έκδοση της νέας πράξης λαμβάνονται υπόψη και συνεκτιμώνται, εξ άλλου, η ανάγκη προστασίας καλοπίστως αποκτηθέντων δικαιωμάτων τρίτων, ενόψει και του διαρρεύσαντος από την έκδοση της αρχικής πράξεως χρόνου, και αντιμετωπίζονται τα σχετικά ζητήματα με κάθε πρόσφορο μέσο, όπως με τη θέσπιση μεταβατικών διατάξεων.
ΣτΕ 3944/2015, Τμ. Ε΄ Αιγιαλοί, παραχώρηση σε ΟΤΑ
Η παραχώρηση δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας στους πρωτοβάθμιους ΟΤΑ για την άσκηση δραστηριοτήτων, κατ’ αρχήν, ήπιων και συμβατών με τον προορισμό των στοιχείων αυτών του φυσικού περιβάλλοντος ως κοινοχρήστων, πρέπει να γίνεται μεμονωμένα και κατά περίπτωση. Ενόψει της σημασίας του παράκτιου χώρου ως στοιχείου του φυσικού περιβάλλοντος, η έγκριση των Υπουργών Οικονομικών και Εσωτερικών για την περαιτέρω μεταβίβαση σε τρίτους του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας εκ μέρους των ΟΤΑ ως παραχωρησιούχων, χορηγείται κατά περίπτωση, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του νομοθέτη για την προστασία των παράκτιων οικοσυστημάτων.
ΣτΕ 3231/2014 διακοπή συνδεσης σε αυθαίρετο ανεξαρτητως δυνατότητας νομιμόποιησης
 Εφ΄ όσον ένα κτίσμα έχει κριθεί αυθαίρετο και κατεδαφιστέο και δεν έχει νομιμοποιηθεί ή εξαιρεθεί από την κατεδάφιση κατά τις οικείες διατάξεις, η πολεοδομική αρχή υποχρεούται να διακόψει άνευ ετέρου τυχόν γενομένη σύνδεσή του με τα δίκτυα κοινής ωφελείας, δεν ασκεί δε επιρροή το ζήτημα, αν το συγκεκριμένο κτίσμα μπορούσε να νομιμοποιηθεί ή να εξαιρεθεί από την κατεδάφιση ή αν αντιθέτως αποκλείεται η νομιμοποίησή του. Κατ΄ άρθρο 9 παρ. 1 ν. 1512/1985, εφ΄ όσον είναι τεχνικώς ανέφικτο ή δυσχερές να διακοπεί η σύνδεση με τα δίκτυα κοινής ωφέλειας μόνον του αυθαιρέτου τμήματος οικοδομής για λόγους σχετικούς με τον τρόπο κατασκευής και τη διάταξη του τμήματος αυτού στο ακίνητο, η διακοπή μπορεί να επεκτείνεται και σε τμήματα που καλύπτονται από την οικοδομική άδεια, απόκειται δε στον ιδιοκτήτη της οικοδομής ή σε πρόσωπο που νομιμοποιείται προς τούτο, να επισπεύσει την κατεδάφιση του αυθαιρέτου τμήματος, έτσι ώστε να αποκατασταθεί η σύνδεση του νόμιμου τμήματος ή να μεριμνήσει για τη διαμόρφωση των τεχνικών προϋποθέσεων, ώστε η διακοπή να περιορισθεί μόνο στο αυθαίρετο τμήμα της οικοδομής μέχρι την κατεδάφισή του.
ΣτΕ 975/2015 Περιβαλλοντικη ευθύνη. Προστασία φυσικού περιβάλλοντος
Προστασία περιβάλλοντος. Η παράλειψη της Διοικήσεως προς λήψη των αναγκαίων προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων συνιστά παράλειψη οφειλομένης ενεργείας υποκειμένη σε αίτηση ακύρωσης στο ΣτΕ. Ενέργειες στις οποίες οφείλει να προβεί η Ε.Υ.Ε.Π. αν διαπιστώσει περιβαλλοντική ζημία, κατά το π.δ. 148/2009. Υποχρέωση ενημέρωσης εντός ευλόγου χρόνου του αιτούντος σχετικά με την απόφαση αποδοχής ή απόρριψης της αίτησης του άρθρου 13, άλλως στοιχειοθετείται παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας. Μέτρα αποκαταστάσεως περιβαλλοντικής ζημίας που λαμβάνει η αρμόδια αρχή. Η ΕΥΕΠ δεν απάντησε επί της αίτησης και συντρέχει παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας. Δεν απαιτείτο συσχέτιση της περιβαλλοντικής ζημίας με συγκεκριμένο φορέα. Η δυσχέρεια εντοπισμού των υπευθύνων ρυπάνσεως δεν συνιστά αναγκαίως ρύπανση διάχυτου χαρακτήρα. Σε περίπτωση περιβαλλοντικής ζημίας προερχόμενης από πλείονες δραστηριότητες δεν απαιτείται ο επιμερισμός της σε κάθε μεμονωμένη δραστηριότητα. Η αίτηση ακύρωσης ασκήθηκε από τον αιτούντα Δήμο με έννομο συμφέρον, ανεξάρτητα τυχόν παράβασης εκ μέρους του διατάξεων της οικείας νομοθεσίας. Δεκτή η αίτηση ακύρωσης. Όμοια με την αριθ. 976/2015 απόφαση ΣτΕ.
ΣτΕ Ολ 2152/2015 αναπλαση ιστορικου κεντρου Αθηνα
2152/2015 ΣΤΕ (ΟΛΟΜ)
Προστασία περιβάλλοντος και ανάπλαση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας. Αίτηση ακύρωση της 170784/2014 απόφασης του ΥΠΕΚΑ, με την οποία εγκρίθηκαν περιβαλλοντικοί όροι για το έργο «Ανάπλαση της οδού Πανεπιστημίου και επέκταση του τραμ με συναφείς κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στο πλαίσιο της Ανασυγκρότησης του κέντρου της Αθήνας με άξονα την οδό Πανεπιστημίου». Οι αιτούντες ασκούν την αίτηση ακυρώσεως με έννομο συμφέρον. Αντίθετη μειοψηφία. Με έννομο συμφέρον παρεμβαίνει υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης πράξης το Κοινωφελές Ίδρυμα που χρηματοδότησε και δώρισε στο Δημόσιο τις απαιτούμενες για την υλοποίηση του προγράμματος μελέτες. Η προσβαλλόμενη ΕΠΟ, εκδοθείσα βάσει του προϊσχύσαντος Ρ.Σ.Α. (ν. 1515/1985), παράγει αμέσως τα έννομα αποτελέσματά της. Μόνη η έκδοση του ν. 4277/2014 και η θέση σε ισχύ του νέου Ρ.Σ.Α. δεν επηρεάζουν το αντικείμενο της δίκης. Μη νομίμως ο σχεδιασμός της επιχειρούμενης παρέμβασης αποτελεί αντικείμενο της έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων επέκτασης του τραμ, και μάλιστα με τη θέση και έγκριση στόχων, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός που να τους προβλέπει. Ο σχεδιασμός που ενσωματώνει η προσβαλλόμενη ρύθμιση είναι εν μέρει αντίθετος με αυτόν του Ρ.Σ.Α., δηλαδή σχεδιασμού υπερκειμένου επιπέδου, καθώς και με το ισχύον Γ.Π.Σ. του Δήμου Αθηναίων. Δεκτή η αίτηση ακύρωσης. Η αίτηση εισήχθη στην Ολομέλεια με πράξη του Προέδρου του ΣτΕ.
AΠ 683/2015 (ποιν) οικοι ανοχης, περιορισμοί, εννοια σχολείου
Εκδιδόμενα με αμοιβή πρόσωπα και περιορισμοί στην εγκατάστασή τους. Νόμος 2734/1999. Απαγόρευση γειτνίασης οίκων ανοχής με σχολεία. Εννοια σχολείων. Στην έννοια των σχολείων περιλαμβάνονται τα κάθε είδους σχολεία, δηλαδή και εκείνα στα οποία διδάσκεται μουσική ή
χορός, έστω κι αν δεν ονομάζονται ρητώς "σχολεία", αλλά φέρουν άλλα ονόματα (π.χ. ωδείο, σχολή χορού, χορευτικό εργαστήρι κλπ.). Καταδίκη για το ως άνω αδίκημα. Ποινική ευθύνη νομίμου εκπροσώπου ιδιοκτήτριας εταιρείας (Α.Ε. με αντικείμενο επενδύσεις ακινήτων), ο οποίος εκμίσθωσε
το ακίνητο σε μία εκ των κατηγορουμένων για να το χρησιμοποιήσει ως οίκο ανοχής. Υπαρξη εξωραϊστικού πολιτιστικού συλλόγου (χορευτικό εργαστήρι) σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων από το ακίνητο. Ποινική Δικονομία. Αναίρεση. Λόγοι. Εσφαλμένη ερμηνεία. Ορθή και
αιτιολογημένη η απόφαση. Απορρίπτει αναίρεση.
ΣτΕ 3944/2015 ακυρωση ΚΥΑ παραχωρησης χρησης αιγιαλου παραλίας σε ΟΤΑ
Ακύρωση ΚΥΑ με την οποία παραχωρείται με αντάλλαγμα το δικαίωμα απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης & παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών & πλεύσιμων ποταμών στους ΟΤΑ.
ΑΠ 11/2015 χρησικτησία επί δημοσίου κτήματος
Εκτακτη χρησικτησία επί ακινήτου του Ελληνικού Δημοσίου. Προϋποθέσεις. Αδιατάρακτη νομή μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν. 3127/2003. Η κοινοποίηση από το Ελληνικό Δημόσιο της απόφασηςτης Επιτροπής Δημοσίων Κτημάτων περί καθορισμού αποζημίωσης αυθαίρετης χρήσης, συνιστά διατάραξη της νομής. Ο ασκών επί τριάντα χρόνια νομή καλόπιστα δεν αποκτά κυριότητα με έκτακτη χρησικτησία αν του κοινοποιήθηκε τέτοια απόφαση λίγο πριν την έναρξη ισχύος του Ν. 3127/2003.
Εγκύκλιος Υπουργείου Περιβάλλοντος Καταστήματα Υγειονομικού Ενδιαφέροντος σε περιοχές αμιγής κατοικίας

 Εγκύκλιος 50666/23.11.2015

Προς Δ/σεις Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμών (ΠΕΧΩΣΧ) των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων (για ενημέρωση των ΥΔΟΜ χωρικής αρμοδιότητας τους)

ΘΕΜΑ: Σχετικά με τα Καταστήματα Υγειονομικού Ενδιαφέροντος (ΚΥΕ) και τις  αρμοδιότητες των πρωτοβάθμιων ΟΤΑ για τις άδειες ΚΥΕ στις περιοχές αμιγούς κατοικίας

Το ακριβές κείμενο διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του Υπουργείου : 

 http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=GEviL32nGyg%3d&tabid=777&language=el-GR


ΣτΕ 100/2015 Τμ. Ε΄ Ανάρτηση διαφημιστικών πινακίδων σε διατηρητέες προσόψεις μνημειακού συγκροτήματος

Ανάρτηση Διαφημηστικών πινακίδων σε διατηρητέες προσόψεις μνημειακού συγκροτήματος στο κέντρο της Αθήνας.


Εγκύκλιος Υπουργείου Περιβάλλοντος Δ/ση Προστασίας Δασών προς Αποκεντρωμένες Διοικήσεις 130150/5234/1.10.2015
Ενέργειες επί δικαστικών αποφάσεων που αναφέρονται στη μη νόμιμη σύνθεση της Επιτροπής Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων, λόγω της συμμετοχής δικαστικού σε αυτές

Ολόκληρο το κείμενο διαθέσιμο εδώ :
https://dasarxeio.files.wordpress.com/2015/01/130150_5234.pdf 
ΣτΕ 3037/2015 Τμ. Ε΄ Απαγόρευση συμμετοχής δικαστικού λειτουργού σε Επιτροπές Επίλυσης Δασικών Αμφισβητήσεων
ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΣΤΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΑΣΙΚΩΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΩΝ (ΕΕΔΑ). Ο αναθεωρητικός συνταγματικός νομοθέτης απαγορεύει πλέον, από 1.1.2002, την ανάθεση διοικητικών καθηκόντων σε δικαστικούς λειτουργούς με σκοπό την ενίσχυση της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας τους. Εξαίρεση από τη γενική αυτή απαγόρευση, η οποία όμως είναι για τον λόγο αυτό στενά ερμηνευτέα, προβλέπεται από την παρ. 2 του άρθρου 89 του Συντάγματος, προκειμένου για τη συμμετοχή δικαστικών λειτουργών σε συμβούλια ή επιτροπές πειθαρχικού, ελεγκτικού ή δικαιοδοτικού χαρακτήρα. Οι επιτροπές του άρθρου 10 παρ. 3 του ν. 998/1979 δεν συνιστούν συμβούλια ή επιτροπές ελεγκτικού ή δικαιοδοτικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 89 παρ. 2 του Συντάγματος, δεδομένου ότι η αρμοδιότητά τους, όπως ορίζεται στη διάταξη αυτή του ν. 998/1979 και στο άρθρο 14 του ιδίου νόμου, δεν έχει ως αντικείμενο την άσκηση οικονομικού ή δημοσιονομικού ελέγχου ούτε συνάπτεται με θέματα οικονομικού ή δημοσιονομικού χαρακτήρα. Οι επιτροπές αυτές δεν έχουν δικαιοδοτικό χαρακτήρα, διότι αποφαίνονται επί ενδικοφανών προσφυγών κατά διοικητικών πράξεων με βάση τη διαγραφομένη στον νόμο διοικητική διαδικασία που δεν έχει στοιχεία, τα οποία προσιδιάζουν σε εκτέλεση δικαιοδοτικού έργου και σε άσκηση αρμοδιότητας δικαιοδοτικού οργάνου, όπως η δημοσιότητα των συνεδριάσεων και η υποχρέωση εξασφάλισης της κατ΄ αντιμωλία συζητήσεως. Επομένως, η συγκρότηση των ως άνω επιτροπών με τη συμμετοχή δικαστικού λειτουργού δεν είναι νόμιμη, ως αντίθετη προς τις ανωτέρω συνταγματικές διατάξεις. Ήδη, εξ άλλου, δεν προβλέπεται συμμετοχή δικαστικού λειτουργού στις Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων του άρθρου 18 του ν. 3889/2010, στις οποίες έχει ανατεθεί η εξέταση των αντιρρήσεων κατά του περιεχομένου δασικού χάρτη που αναρτήθηκε. Κατά δε το άρθρο 100 παρ. 5 του Συντάγματος, δεν συντρέχει ανάγκη παραπομπής στην Ολομέλεια του ζητήματος της αντισυνταγματικότητας των προαναφερθεισών διατάξεων του ν. 998/1979, καθ΄ ο μέρος αφορούν τη συμμετοχή δικαστικού λειτουργού ως προέδρου στις επιτροπές επίλυσης δασικών αμφισβητήσεων, δεδομένου ότι πρόκειται αναμφιβόλως για το ίδιο κατ΄ ουσίαν νομικό ζήτημα με το ήδη επιλυθέν με την απόφαση 3503/2009 της Ολομέλειας του Δικαστηρίου περί της συμμετοχής δικαστικού λειτουργού ως προέδρου στην Ειδική Επιτροπή του άρθρου 152 του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα. Οι αποφάσεις των επιτροπών επίλυσης δασικών αμφισβητήσεων δημοσιεύονται, όπως και η πράξη χαρακτηρισμού εκτάσεων κατ΄ άρθρο 14 του ν. 998/1979, η δε δίμηνη προθεσμία για την άσκηση προσφυγής ενώπιον της δευτεροβάθμιας ΕΕΔΑ κατ΄ αποφάσεως της πρωτοβάθμιας ΕΕΔΑ αρχίζει από τη δημοσίευση της αποφάσεως κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 14 του ν. 998/1979.
Εγκυκλιος για την αυτοδικαιη αρση απαλλοτριωσης χωρίς δικαστική απόφαση
Με την υπ’αρ. 41896/12.10.2015 εγκύκλιο της Γεν.Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Κλιματικής Ενέργειας (εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 3 του Ν 4315/2014 (ΦΕΚ 269/Α/2014) σχετικά με τις προϋποθέσεις αυτοδίκαιης άρσης απαλλοτρίωσης) ορίζονται οι τρεις προϋποθέσεις για την αυτοδίκαιη άρση της απαλλοτρίωσης από τη διοίκηση χωρίς την προσκόμιση σχετικής δικαστiκής απόφασης.
ΣτΕ 258/2014 Απαγόρευση κατασκευής ράμπας μικρών σκαφών σε εκτός σχεδίου περιοχές
Κατασκευή ράμπας πρόσβασης μικρών σκαφών στη θάλασσα επιτρέπεται μόνο σε οικισμούς και μάλιστα μόνο μίας, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του συγκεκριμένου οικισμού. Δεν δύναται να εγκριθεί κατασκευή ράμπας πρόσβασης στη θάλασσα σε εκτός σχεδίου περιοχές, οι οποίες δεν εμπίπτουν εντός ορίων οικισμών είτε προϋφισταμένων του 1923 είτε μεταγενεστέρων, με πληθυσμό μέχρι 2.000 κατοίκους, οι οποίοι έχουν νομίμως οριοθετηθεί.
ΓνμδΝΣΚ 144/2014 Νομοθετικό καθεστώς που διέπει την πράξη χαρακτηρισμού ακινήτων ως διατηρητέων
ΓνμδΝΣΚ 144/2014 Νομοθετικό καθεστώς που διέπει την πράξη χαρακτηρισμού ακινήτων ως διατηρητέων
ΣτΕ 266/2014 Ανάκληση ρυμοτομικών απαλλοτριώσεων - Τροποποίηση σχεδίου πόλεως - Έννοια ευλόγου χρόνου
Από το άρθ. 11 ΚΑΑΑ δεν προβλέπεται αυτοδίκαιη ανάκληση ρυμοτομικών απαλλοτριώσεων μετά την άπρακτη πάροδο ορισμένου χρονικού διαστήματος από την κήρυξή τους. Και αυτές όμως οι αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, εφ΄ όσον μετά την κήρυξή τους διατηρούνται χωρίς να πραγματοποιείται η συντέλεσή τους επί μακρό χρονικό διάστημα, το οποίο υπερβαίνει τα εύλογα όρια, αποτελούν νομικό και οικονομικό βάρος της ιδιοκτησίας, το οποίο είναι αντίθετο προς τη συνταγματική προστασία της. Στις περιπτώσεις αυτές, όπως και στις περιπτώσεις ρυμοτομικού βάρους, το οποίο συνεπάγεται ο χαρακτηρισμός ακινήτου ως χώρου κοινωφελών χρήσεων, ανακύπτει υποχρέωση της Διοικήσεως να τροποποιήσει το σχέδιο με σκοπό την άρση της αναγκαστικής απαλλοτριώσεως ή του ρυμοτομικού βάρους, να άρει την αναγκαστική απαλλοτρίωση ή το ρυμοτομικό βάρος, η υποχρέωση δε αυτή δεν αναιρείται από το γεγονός, ότι για την άρση απαιτείται τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου, για την οποία ο νόμος προβλέπει τήρηση ορισμένων διατυπώσεων. Εφ΄ όσον η νομική έννοια του ευλόγου χρόνου εξειδικεύεται μέσω των πραγματικών δεδομένων, ζήτημα νομολογιακού προηγουμένου κατ΄ άρθ. 53 παρ. 3 ΠΔ 18/1989 μπορεί να τεθεί, μόνον αν έχει επιλυθεί από το δικαστήριο υπόθεση υπό τα ίδια ή ουσιωδώς παρεμφερή πραγματικά περιστατικά, διότι μόνο στην περίπτωση αυτή μπορεί να θεωρηθεί ότι πρόκειται για το ίδιο νομικό ζήτημα. Προκειμένου να κριθεί, αν η διατήρηση των επιμάχων ρυμοτομικών επιβαρύνσεων υπερβαίνει τα κατά το Σύνταγμα ανεκτά χρονικά όρια, νομίμως συνεκτιμήθηκε ότι οι αναιρεσείοντες όχι μόνο δεν είχαν επιδιώξει την άρση των επιβαρύνσεων, αλλ΄ αντιθέτως έχουν προβεί σε ενέργειες που προϋποθέτουν διατήρησή τους.
ΣτΕ 714/2014 Καθορισμός οριογραμμής - Αρμοδιότητα

Θεσπίζεται ειδική διοικητική διαδικασία για τον κατά δέσμια αρμοδιότητα καθορισμό οριογραμμής αιγιαλού ως φυσικού φαινομένου, ήτοι της μεγίστης συνήθους αναβάσεως των κυμάτων σε δεδομένη χερσαία ζώνη, με την έκδοση σχετικής πράξεως, διαπιστωτικής της υφισταμένης πραγματικής καταστάσεως. Η διαπίστωση αυτή δύναται να γίνει με οιοδήποτε πρόσφορο μέσο, όπως η αυτοψία των μελών του αρμοδίου διοικητικού οργάνου. Για τη δημιουργία παραλίας πρέπει να διαπιστώνεται από τη Διοίκηση, κατά τρόπο σαφή και αιτιολογημένο, η ανάγκη δημιουργίας ζώνης παραλίας για τους σκοπούς του νόμου και ιδίως για την ευχερή και άνετη πρόσβαση στον αιγιαλό και στη θάλασσα, εν όψει της φύσεως της συνεχομένης προς τον αιγιαλό ξηράς και της αδυναμίας να εξυπηρετηθούν από τον αιγιαλό οι σκοποί αυτοί του νόμου. Η ανάγκη δε δημιουργίας παραλίας δύναται να προκύπτει και μόνον από τα στοιχεία του φακέλου, όπως από το τοπογραφικό διάγραμμα και τη μορφολογία της περιοχής, στα οποία είναι δυνατόν να στηριχθεί ευθέως το Δικαστήριο κατά τον ακυρωτικό έλεγχο της σχετικής διοικητικής πράξεως. Η αρμοδιότητα επικύρωσης ορίων αιγιαλού και παραλίας, η οποία κατ΄ άρθ. 3 παρ. 1 ΑΝ 2344/1940 ανήκε στον Υπουργό Οικονομικών και είχε μεταβιβασθεί στον νομάρχη ως κρατικό περιφερειακό όργανο προ της συστάσεως των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων με τις διατάξεις του Ν 2503/1997, ανήκει και πάλι στον ανωτέρω Υπουργό.
ΣτΕ 591/2014 Χαρακτηρισμός κτηρίου ως διατηρητέου μνημείου
Τα μνημεία, ως μαρτυρίες του ανθρωπίνου βίου αποτελούν αναγκαίο παράγοντα για τη διαμόρφωση και διατήρηση της ιστορικής μνήμης και των συλλογικών ταυτοτήτων και για τη διασφάλιση χάριν των επερχομένων γενεών της ιστορικής συνεχείας και παραδόσεως, συμβάλλουν δε στην ποιότητα ζωής και συνιστούν ουσιώδες στοιχείο της πολιτιστικής κληρονομίας, η προστασία της οποίας αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας και ευθύνη και δικαίωμα καθ΄ ενός. Ακίνητα μνημεία αναγόμενα στην περίοδο των εκάστοτε τελευταίων 100 ετών χαρακτηρίζονται ως μνημεία λόγω της ιδιαιτέρας σημασίας τους, η οποία μπορεί να είναι αρχιτεκτονική ή ιστορική. Η νομιμότητα διοικητικών πράξεων, που εκδίδονται κατ΄ εφαρμογή των σχετικών διατάξεων ελέγχεται από τον ακυρωτικό δικαστή ως προς την πληρότητα της αιτιολογίας και ευθέως για την ορθή εφαρμογή του νόμου, εφ΄ όσον από τα στοιχεία του φακέλου διαπιστώνεται, με βάση και τα διδάγματα της κοινής πείρας, ότι συντρέχουν τα προβλεπόμενα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό.
ΣτΕ 596/2014 ΕΠΟ σταθμού κινητής τηλεφωνίας - αιτιολογία
Δεν αιτιολογείται νομίμως πράξη έγκρισης περιβαλλοντικών όρων σταθμού κινητής τηλεφωνίας, αποκλειστικό αιτιολογικό έρεισμα της οποίας είναι η σημαντική απόσταση του σταθμού από κτήρια ευπαθών ομάδων πληθυσμού, χωρίς δηλ. να συνεκτιμώνται τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης περιοχής ή πράξη, με την οποία απορρίπτεται αίτημα εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων κατ΄ επίκληση αποκλειστικά της μικρής αποστάσεως του σταθμού από κτήρια της κατηγορίας αυτής.
ΣτΕ 717/2014 Εγκατάσταση κεραιών σε περιοχές ειδ. προστασίας
Για την εγκατάσταση κεραίας σταθμού ραδιοεπικοινωνίας στην ξηρά απαιτείται λήψη αδείας από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) και έγκριση των απαραίτητων για την τοποθέτηση των κεραιών δομικών κατασκευών από την αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία, η οποία ισοδυναμεί με οικοδομική άδεια. Οι προϋποθέσεις έγκρισης των εν λόγω δομικών κατασκευών διαφοροποιούνται για περιοχές εντός και εκτός σχεδίου πόλεως, ειδικά δε για κατασκευές σε περιοχές ειδικής προστασίας, εντός ή εκτός σχεδίου, απαιτείται και σύμφωνη γνώμη των κατά περίπτωση αρμοδίων υπηρεσιών ή και της ΕΠΑΕ. Διαφορές από αρνητική γνωμοδότηση της ΕΠΑΕ παραμένουν στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας.
ΣτΕ 414/2014 Αναδάσωση - Διαρκεια Δίκης - Ικανοποίηση
Με τις διατάξεις των άρθ. 53 έως 58 Ν 4055/2012 θεσμοθετήθηκε ως νέο ένδικο βοήθημα η αίτηση για δίκαιη ικανοποίηση λόγω υπερβάσεως της εύλογης διάρκειας της διοικητικής δίκης, η οποία ασκείται ανά βαθμό δικαιοδοσίας και από κάθε διάδικο και στρέφεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου. Αντικείμενο της αιτήσεως είναι η δίκαιη ικανοποίηση των διαδίκων με την επιδίκαση ευλόγου χρηματικού ποσού για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστησαν λόγω προσβολής του δικαιώματος σε ταχεία απονομή της διοικητικής δικαιοσύνης. Εν μέρει δεκτή η υπό κρίση αίτηση επιδίκασης υπέρ της αιτούσας χρηματικού ποσού ως δίκαιης ικανοποίησης για την ηθική βλάβη, που υπέστη λόγω υπερβάσεως της εύλογης διάρκειας δίκης, η οποία άρχισε με την εκ μέρους της κατάθεση αιτήσεως ακυρώσεως κατ΄ αποφάσεως, με την οποία είχε κηρυχθεί αναδασωτέα έκταση, φερoμένης ιδιοκτησίας της και διήρκεσε εννέα έτη και τρεις μήνες για έναν βαθμό δικαιοδοσίας. Το Δικαστήριο έκρινε εν προκειμένω ότι υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος της αιτούσας σε ταχεία απονομή της δικαιοσύνης, λαμβανομένης ωστόσο υπ΄ όψη της προκύπτουσας από τα διαθέσιμα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής πτώσης του βιοτικού επιπέδου στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, η οποία είναι απότοκη του σοβαρότατου κλονισμού της δημοσιονομικής ισορροπίας του ελληνικού Κράτου, περιόρισε την επιδικασθείσα στην αιτούσα δίκαιη ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη στο ποσό των 3.600 ευρώ, αντί του ποσού των 300.000 ευρώ, που ζητούσε η αιτούσα με την αίτησή της.
ΣτΕ 587/2014 Δαση, αιτιολογία αποφάσεων Δασάρχη, Επιτροπή, Αυτοψία

Η απόφαση του δασάρχη και των οικείων Επιτροπών σχετικά με τον χαρακτήρα εκτάσεως ως δάσους ή δασικής πρέπει να είναι ειδικώς αιτιολογημένη, με την περιγραφή της μορφολογίας του εδάφους, του είδους, της συνθέσεως, της πυκνότητας και των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών της βλαστήσεως, η αιτιολογία δε αυτή μπορεί να συμπληρώνεται και από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου. Κρίσιμη για τη συγκρότηση της έννοιας του δάσους και της δασικής εκτάσεως είναι η οργανική ενότητα της δασικής βλαστήσεως (δενδρώδους ή θαμνώδους), η οποία προσδίδει στην έκταση την ιδιαίτερή της ταυτότητα ως δασικού οικοσυστήματος. Η ενότητα αυτή δύναται να συνάγεται από τα χαρακτηριστικά της άγριας ξυλώδους βλαστήσεως, τα οποία περιγράφονται στα στοιχεία του φακέλου. Εφ΄ όσον υπάρχει η οργανική αυτή ενότητα, υφίσταται η αντικειμενική προϋπόθεση της έννοιας του δάσους ή της δασικής εκτάσεως, τεκμαίρεται δε ως αυτονόητη και αυταπόδεικτη η συνυπάρχουσα θεμελιώδης λειτουργία κάθε δασικού οικοσυστήματος, που συμβάλλει στην ισορροπία του φυσικού περιβάλλοντος. Το άρθ. 14 παρ. 3 Ν 998/1979 παρέχει μεν την ευχέρεια στην Επιτροπή να διενεργήσει αυτοψία προς διαμόρφωση ασφαλέστερης κρίσεως περί της υφισταμένης καταστάσεως εκτάσεως, δεν επιβάλλει όμως και μάλιστα με ποινή απαραδέκτου της διαδικασίας, τη σύνταξη ιδιαίτερης εκθέσεως αυτοψίας, το πόρισμα της οποίας επομένως επιτρεπτώς ενσωματώνεται στην απόφαση της Επιτροπής, η οποία υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο ως προς την πληρότητα της αιτιολογίας.
ΣτΕ 720/2014 Αντισυντ/τα διατάξεων άρθ. 3 Ν 998/1979
Το άρθ. 14 Ν 998/1979 θεσπίζει ειδική ενδικοφανή διαδικασία για τον χαρακτηρισμό εκτάσεως ως δασικής ή μη, με σκοπό την επίλυση του σχετικού ζητήματος κατά τρόπο δεσμευτικό για τη Διοίκηση και τους ενδιαφερομένους ιδιώτες. Οι σχετικές κρίσεις των οργάνων, που ασκούν την αρμοδιότητά τους σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας αυτής, πρέπει να είναι προσηκόντως αιτιολογημένες από πλευράς ιδίως μορφολογίας του εδάφους, είδους, συνθέσεως, πυκνότητος και ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών της βλαστήσεως, η αιτιολογία δε αυτή δύναται να προκύπτει και από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου. Η ύπαρξη κτισμάτων, για τα οποία δεν προκύπτει αν έχουν ανεγερθεί βάσει οικοδομικών αδειών σε εκτός σχεδίου περιοχή, δεν μεταβάλλει τον δασικό της χαρακτήρα.
ΣτΕ 711/2014 Εγκατάσταση πτηνοτροφικής μονάδος σε προστατευόμενη περιοχή
Μέχρι την κατάρτιση του κοινοτικού καταλόγου του δικτύου Natura 2000, οι ενταχθέντες στον εθνικό κατάλογο τόποι απολαύουν προστασίας, η οποία αποσκοπεί στη διασφάλιση της ικανοποιητικής διατήρησής τους, έως ότου συνταχθεί ο κατάλογος τόπων κοινοτικής σημασίας και τύχουν προστασίας βάσει των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου και πάντως απαγορεύεται ν΄ ασκούνται στους τόπους αυτούς δραστηριότητες συνεπαγόμενες υποβάθμισή τους. Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να λαμβάνουν μέτρα προστασίας των τόπων αυτών, ικανά να διαφυλάξουν το ουσιώδες οικολογικό ενδιαφέρον τους, δεν μπορούν δε να επιτρέπουν παρεμβάσεις, που δύνανται να ελαττώσουν σημαντικά την έκταση του τόπου ή να προκαλέσουν εξαφάνιση ειδών προτεραιότητος, που απαντούν σε αυτόν. Δεν αποκλείεται εκτέλεση έργου σε προστατευόμενη περιοχή, μη συνδεομένου άμεσα ή μη αναγκαίου για τη διαχείρισή της ή ανάπτυξη παραγωγικών δραστηριοτήτων, εφ΄ όσον στην οικεία μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων περιέχονται εκτιμήσεις ως προς τις επιπτώσεις του έργου και προτείνονται μέτρα για την αντιμετώπισή τους κατά τρόπο αποτελεσματικό, ώστε να μην επέρχεται υποβάθμιση της περιοχής. Κατ΄ άρθ. 6 παρ. 3 Οδηγίας 92/43/ΕΚ, κάθε σχέδιο μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για τη διαχείριση του τόπου γίνεται αντικείμενο της δέουσας εκτίμησης ως προς τις επιπτώσεις του επί του τόπου σε σχέση με τους σκοπούς της διατήρησής του, σε περίπτωση που δεν μπορεί να αποκλειστεί, βάσει αντικειμενικών στοιχείων, ότι μπορεί να επηρεάσει τον τόπο αυτό, καθ΄ εαυτό ή σε συνδυασμό με άλλα σχέδια, κατά τρόπο σημαντικό. Σχέδιο μη άμεσα συνδεόμενο ή αναγκαίο για τη διατήρηση ενός τόπου πρέπει να θεωρείται ως δυνάμενο να επηρεάσει τον συγκεκριμένο τόπο κατά τρόπο σημαντικό, σε περίπτωση που ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο την επίτευξη του σκοπού της διατήρησής του, η εκτίμηση δε του εν λόγω κινδύνου πρέπει να γίνεται ιδίως υπό το πρίσμα των ειδικών περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών του τόπου, στον οποίο αναφέρεται το σχέδιο. Η δέουσα εκτίμηση των επιπτώσεων του σχεδίου επί του οικείου τόπου έχει την έννοια ότι προ της εγκρίσεως του σχεδίου πρέπει να εντοπιστούν, λαμβανομένων υπ΄ όψη των πλέον προωθημένων επιστημονικών γνώσεων επί του θέματος, όλες οι πτυχές του σχεδίου, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον σκοπό της διατήρησης του οικείου τόπου, μπορεί δε να επιτραπεί η υλοποίησή του μόνο σε περίπτωση που οι αρμόδιες αρχές διαμορφώνουν την πεποίθηση ότι δεν θα έχει επιβλαβείς συνέπειες για την ακεραιότητα του τόπου. Μια τέτοια πεποίθηση διαμορφώνεται, όταν από επιστημονικής απόψεως δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ως προς την απουσία τέτοιων επιπτώσεων. Δεν είναι νόμιμη η έκδοση διοικητικών πράξεων καθορισμού της θέσεως συγκεκριμένης παραγωγικής δραστηριότητας κατά παράλειψη του προσήκοντος επιπέδου χωροταξικού ή πολεοδομικού σχεδιασμού, πριν δηλ. εγκριθεί για την περιοχή το προβλεπόμενο οικείο σχέδιο χρήσεων γης. Τούτο δε ανεξαρτήτως των εφαρμοζομένων επί μέρους μεγεθών και χαρακτηριστικών του έργου, ως και του εύρους, της πληρότητος και της επιστημονικής επάρκειας των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, που συνοδεύουν τη σημειακή αυτή χωροθέτηση, διότι αυτές εκπονούνται και αφορούν το τελικό επίπεδο εφαρμογής (πραγμάτωσης) του έργου και δεν δύνανται να υποκαταστήσουν τυχόν ελλείπον ενδιάμεσο, κρίσιμο στάδιο χωροταξικού σχεδιασμού.
ΣτΕ 2245/2014 Προϋποθέσεις επανακαθορισμού οριογραμμής αιγιαλού - Παράλειψη οφειλομένης ενέργειας
Παράλειψη της Διοικήσεως ν΄ αποφανθεί επί αιτήσεως επανακαθορισμού ορίων αιγιαλού, παλαιού αιγιαλού ή παραλίας, συνοδευομένης από σχετικά στοιχεία, συνιστά παράλειψη οφειλομένης ενεργείας, υποκειμένη σε αίτηση ακυρώσεως, οι δε πράξεις, με τις οποίες η Διοίκηση απορρίπτει για οποιοδήποτε λόγο ή αρνείται να εξετάσει την αίτηση αυτή έχουν εκτελεστό χαρακτήρα. Με τη διάταξη του άρθ. 1 παρ. 1 Ν 2971/2001 θεσπίζεται διοικητική διαδικασία για τον κατά δέσμια αρμοδιότητα καθορισμό της οριογραμμής του αιγιαλού ως φυσικού φαινομένου, δηλ. της μέγιστης, αλλά συνήθους αναβάσεως των χειμερίων κυμάτων σε δεδομένη χερσαία ζώνη. Η διαπίστωση αυτή μπορεί να γίνεται με οποιονδήποτε πρόσφορο, κατά τα δεδομένα της κοινής ή της επιστημονικής πείρας μέσο, όπως και η αυτοψία των μελών της οικείας Επιτροπής καθορισμού ορίων. Πλην της περιπτώσεως μεταβολής του αιγιαλού συνεπεία φυσικών φαινομένων, περίπτωση επανακαθορισμού οριογραμμής αιγιαλού και οριογραμμών παραλίας και παλαιού αιγιαλού ανακύπτει, όταν αποδεδειγμένα, συνεπεία πλάνης περί τα πράγματα, εχώρησε εσφαλμένος καθορισμός της.
ΣτΕ 2888/2014 Προστασία προτύπου δόμησης παραδοσιακών οικισμών Πηλίου
Οι παραδοσιακοί οικισμοί αποτελούν ουσιώδες στοιχείο της πολιτιστικής κληρονομιάς, η δε προστασία τους περιλαμβάνει την καταγραφή, αξιολόγηση και οριοθέτησή τους με προεδρικό διάταγμα, τον χαρακτηρισμό τους και τον καθορισμό ειδικών όρων και περιορισμών δομήσεως σε αυτούς, οι οποίοι αποσκοπούν στη διατήρηση και ανάδειξή τους χωρίς ν΄ αλλοιώνεται ή να υποβαθμίζεται ο χαρακτήρας τους και δεν επιτρέπεται να είναι δυσμενέστεροι εκείνους που ίσχυαν προηγουμένως. Η προστασία αυτή εκτείνεται και στην περιμετρική ζώνη των οικισμών, η οποία είναι απαραίτητη για τη διαφύλαξη και ανάδειξη της φυσιογνωμίας τους. Η διάταξη του άρθ. 24 παρ. 2 Συντ. απευθύνει στον κοινό και κανονιστικό νομοθέτη επιταγές να ρυθμίσει την εξέλιξη των οικισμών βάσει ορθολογικού πολεοδομικού σχεδιασμού, δηλ. σχεδιασμού, ο οποίος τελείται σύμφωνα με τις αρχές της πολεοδομικής επιστήμης και διαφυλάσσει την ιδιομορφία και εν γένει φυσιογνωμία κάθε περιοχής, ώστε να εξασφαλίζονται οι καλύτεροι όροι διαβιώσεως εντός των οικισμών. Νέα κτήρια ανεγειρόμενα εντός χαρακτηρισμένου παραδοσιακού οικισμού πρέπει να εντάσσονται στο οικιστικό περιβάλλον και ειδικότερα η ογκοπλαστική μορφή τους πρέπει να συνάδει με τα παραδοσιακά πρότυπα ως προς τη σύνθεση, την κλίμακα και τις αναλογίες των όγκων, σύμφωνα με γενικό κανόνα του πολεοδομικού δικαίου, κατά τον οποίο κάθε νέο κτήριο πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της αισθητικής και να εντάσσεται αρμονικά στο φυσικό και οικιστικό περιβάλλον. Στους χαρακτηρισμένους παραδοσιακούς οικισμούς του Πηλίου το παραδοσιακό πρότυπο δόμησης συνίσταται στην ανέγερση σε κάθε ιδιοκτησία ενός κτηρίου κύριας κατοικίας και των τυχόν βοηθητικών κτηρίων αυτής, όχι δε περισσοτέρων αυτοτελών κτηρίων κατοικίας με το σύστημα της διηρημένης ιδιοκτησίας, το οποίο είναι ξένο και ασύμβατο με τα παραδοσιακά πρότυπα της περιοχής αυτής. Με τα κατ΄ άρθ. 79 παρ. 6 του ΓΟΚ/1973 εκδιδόμενα διατάγματα μπορούν να επιβάλλονται όροι και περιορισμοί δομήσεως και να καθορίζονται χρήσεις ακινήτων διαφορετικοί από αυτούς που προβλέπει ο ΓΟΚ, σε οικισμούς ή τμήματά τους, που χαρακτηρίζονται ως παραδοσιακοί. Οι ειδικοί αυτοί όροι, περιορισμοί δόμησης και χρήσεις πρέπει να τελούν σε άμεση συνάρτηση με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, τη διατήρηση και ανάδειξη του ιδιαιτέρου πολεοδομικού, αισθητικού, ιστορικού, λαογραφικού και αρχιτεκτονικού χαρακτήρα των παραδοσιακών οικισμών και να δικαιολογούνται με συγκεκριμένους λόγους από τα στοιχεία, στα οποία στηρίχθηκε η έκδοση του οικείου διατάγματος. Mετά την κίνηση της διαδικασίας συντάξεως μελέτης ΣΧΟΟΑΠ, με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας μπορεί να αναστέλλεται η χορήγηση οικοδομικών αδειών και η εκτέλεση οικοδομικών εργασιών σε όλη την περιοχή, την οποία καλύπτει το ΣΧΟΟΑΠ ή σε τμήμα της, για ένα εξάμηνο, το οποίο μπορεί να παραταθεί, εφ΄ όσον συντρέχει περίπτωση, για ένα ακόμη εξάμηνο. Η αναστολή μπορεί να αφορά όλες τις χρήσεις των ακινήτων ή ορισμένες, οι οποίες ενδέχεται να δημιουργήσουν καταστάσεις, που θα παρεμποδίσουν την εφαρμογή του ΣΧΟΟΑΠ και εφ΄ όσον από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν οι πολεοδομικοί λόγοι, που επιβάλλουν τη συγκεκριμένη επιλογή. Αν ανακύψει σχετική ανάγκη μεταγενεστέρως, δύναται να εκδοθεί νέα πράξη αναστολής για χρήσεις, οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στην προηγούμενη αναστολή. Κατά τον έλεγχο νομιμότητας του μέτρου της αναστολής δεν εξετάζονται οι ειδικότερες ρυθμίσεις του σχεδιαζομένου ΣΧΟΟΑΠ, το ζήτημα δε αυτό θ΄ αποτελέσει ενδεχομένως αντικείμενο εξετάσεως στη δίκη επί ευθείας προσβολής του ΣΧΟΟΑΠ. Ελέγχεται όμως η νομιμότητα της αποφάσεως περί αναστολής εκδόσεως οικοδομικών αδειών ως προς τους όρους, υπό τους οποίους επιβάλλεται το μέτρο της αναστολής, όπως οι χρήσεις που εμπίπτουν στο μέτρο ή εξαιρούνται της αναστολής
ΣτΕ 2738/2014 Ισχύς ρυθμίσεων ΓΠΣ - Σφράγιση παρανόμων χρήσεων καταστήματος
Το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) αποτελεί τη γενική πρόταση πολεοδομικής οργάνωσης των πολεοδομικών ενοτήτων, η οποία διατυπώνεται μετά από εκτίμηση των οικιστικών αναγκών και των προβλεπομένων επιπτώσεων των πολεοδομικών ρυθμίσεων στο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον και στους γενικότερους αναπτυξιακούς στόχους της περιοχής, περιλαμβάνει δε γενικούς ορισμούς και κατευθύνσεις, που συνιστούν στρατηγικό πολεοδομικό σχεδιασμό με μακροπρόθεσμες εκτιμήσεις και ρυθμίσεις και κατ΄ εξαίρεση ειδικές ρυθμίσεις. Οι ρυθμίσεις του ΓΠΣ είναι δεσμευτικές για την πολεοδομική μελέτη, η οποία συνιστά το δεύτερο επίπεδο πολεοδομικού σχεδιασμού. Η διαδικασία επιβολής σφράγισης παρανόμων χρήσεων είναι αυτοτελής και λειτουργεί ανεξαρτήτως της υπάρξεως σχετικής οικοδομικής αδείας ή αδείας λειτουργίας, κατά τις διατάξεις που διέπουν την οικεία δραστηριότητα. Ο νομοθέτης δεν προέβλεψε την ανάκληση τυχόν χορηγηθεισών αδειών αντιθέτων με τις ισχύουσες στην περιοχή χρήσεις, αλλ΄ επέβαλε απ΄ ευθείας τη σφράγιση, ως ύστατο μέτρο εξασφάλισης του καθεστώτος χρήσεων της περιοχής. Η ρύθμιση αυτή, εφαρμοζομένη σε περίπτωση που έχει ήδη χορηγηθεί σχετική οικοδομική άδεια ή άδεια λειτουργίας, δεν προσκρούει, υπό τις προϋποθέσεις της παρ. 1 άρθ. 26 Ν 2831/2000, στη συνταγματική αρχή της προστατευομένης εμπιστοσύνης που έχει δημιουργηθεί συνεπεία της χορηγήσεως των προαναφερομένων αδειών, διότι η αρχή αυτή περιορίζεται εν προκειμένω από τη συνταγματική αρχή της λειτουργικότητας των οικισμών.
ΣτΕ 2790/2014 Χαρακτηρισμός οδών ως δημοτικών ή κοινοτικών - Αρμοδιότητα πολεοδομικού σχεδιασμού
Από τις ισχύουσες διατάξεις θεσπίζεται ειδική διαδικασία για την ανακήρυξη και τον καθορισμό εθνικών και επαρχιακών οδών, δεν προβλέπεται όμως διαδικασία χαρακτηρισμού οδών ως δημοτικών ή κοινοτικών. Τυχόν εκδιδομένη από δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο πράξη χαρακτηρισμού δημοτικής ή κοινοτικής οδού δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, αφού δεν έχει καμία νομική συνέπεια, ούτε δεσμεύει τα διοικητικά όργανα, που είναι αρμόδια να εκδώσουν διοικητική πράξη συναρτωμένη με τον χαρακτήρα της οδού ούτε επηρεάζει τα δικαιώματα των ιδιοκτητών των ακινήτων, από τα οποία διέρχεται η οδός, δεδομένου ότι οι ιδιοκτήτες αυτοί μπορούν, προσφεύγοντας στα πολιτικά δικαστήρια, να ζητήσουν την αναγνώριση και προστασία των δικαιωμάτων τους. Η ιδιότητα δηλαδή μιας οδού ως δημοτικής ή κοινοτικής συνιστά ζήτημα πραγματικό, εφ΄ όσον ο νόμος δεν προβλέπει ειδική διαδικασία, η οποία να προσδίδει στην οδό τον ανωτέρω χαρακτηρισμό. Η προθεσμία προσβολής με αίτηση ακυρώσεως αποφάσεως, με την οποία αναγνωρίζεται δημοτική οδός σε κυριότερη ή μοναδική, δεν κινείται από τη δημοσίευσή στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αλλ΄ από τη γνώση ή τυχόν κοινοποίησή της εν όψει του περιεχομένου της θεσπιζομένης πολεοδομικής ρυθμίσεως, που περιορίζεται στην αναγνώριση συγκριμένης ή συγκεκριμένων οδών, δεδομένου και ότι για την αναγνώριση δεν διασφαλίζεται η δημόσια ή ατομική γνωστοποίηση και πρόσκληση για τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων και την υποβολή ενστάσεων, ώστε διά της σχετικής δημοσιότητας να καθίσταται γνωστή στον ευρύτερο κύκλο των εχόντων έννομο συμφέρον για την προσβολή της. Ένα γήπεδο θεωρείται ότι έχει πρόσωπο, δηλ. κοινό όριο σε οδό, που το καθιστά οικοδομήσιμο, όταν ανεξαρτήτως αν η οδός αυτή είναι εθνική, επαρχιακή, δημοτική ή κοινοτική, υφίσταται νομίμως και είναι ήδη διανοιγμένη εις τρόπον, ώστε να είναι προσπελάσιμη και να παρέχει πράγματι επικοινωνία με το γήπεδο. Η έκδοση διοικητικής πράξεως αναγνώρισης οδού συνιστά άσκηση αρμοδιότητος πολεοδομικού σχεδιασμού, η οποία δεν έχει εντοπισμένο χαρακτήρα, επομένως πρέπει να επιχειρείται με προεδρικό διάταγμα.
ΣτΕ 456/2014 Εκ των υστέρων περιβαλλοντική αδειοδότηση σταθμών - Προσαρμογή στα όρια ασφαλούς εκθέσεως
Η ρύθμιση της παρ. 19 άρθ. 31 Ν 3431/2006, δυνάμει της οποίας παρέχεται δυνατότητα εκ των υστέρων περιβαλλοντικής αδειοδοτήσεως υφισταμένων κατά την έναρξη ισχύος του σταθμών, καταλαμβάνει όσους σταθμούς είχαν αδειοδοτηθεί χωρίς να έχει προηγηθεί έγκριση περιβαλλοντικών όρων έως την έκδοση της ΚΥΑ 15393/2002/5.8.2002, ουδόλως σκοπείται δε με τη ρύθμιση αυτή νομιμοποίηση σταθμών, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί παρανόμως και για τους οποίους δεν είχαν εγκριθεί περιβαλλοντικοί όροι έως την έναρξη ισχύος των ως άνω διατάξεων, αλλά μόνον η δυνατότητα να καλυφθεί η έλλειψη αυτή για τους σταθμούς εκείνους, που είχαν εγκατασταθεί υπό το προγενέστερο νομοθετικό καθεστώς, κατά το οποίο δεν απαιτείτο η προϋπόθεση αυτή. Η ρύθμιση της παρ. 20 άρθ. 31 Ν 3431/2006, με την οποία σκοπείται προσαρμογή των εγκατεστημένων σταθμών στα όρια ασφαλούς εκθέσεως του κοινού, που θεσπίζει ο ως άνω νόμος, καταλαμβάνει όσους διέθεταν περιβαλλοντικές εγκρίσεις και προβλέπει δυνατότητα υποβολής στην ΕΕΑΕ μελέτης ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών, προκειμένου να διαπιστωθεί η προσαρμογή στα όρια αυτά, χωρίς εκ νέου τήρηση της διαδικασίας κατά τα λοιπά. Θεωρούνται νομίμως υφιστάμενοι σταθμοί, για τους οποίους είχαν ήδη εγκριθεί περιβαλλοντικοί όροι, έστω και μετά την έκδοση της αδείας εγκαταστάσεως, δεν απαιτείται δε γι΄ αυτούς εκ νέου κίνηση της ήδη τηρηθείσας διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Εν όψει του πλήθους των εγκατεστημένων κεραιών κρίνονται ανεκτές και διαδοχικές παρατάσεις για εύλογο χρόνο
ΣτΕ 2437/2014 ΕΠΟ σταθμών κινητής τηλεφωνίας - Αποστάσεις από κτήρια ευπαθών ομάδων

Προκειμένου να χορηγηθεί άδεια εγκαταστάσεως κεραίας κινητής τηλεφωνίας, συντρέχει νόμιμη υποχρέωση προηγουμένης εκτιμήσεως των επιπτώσεών της στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον. Η εν λόγω εκτίμηση χωρεί κατά τη διαδικασία του Ν 1650/1986, όπως εκάστοτε ισχύει και των κατ΄ εξουσιοδότησή του κανονιστικών πράξεων. Κατά την έγκριση περιβαλλοντικών όρων σταθμών κινητής τηλεφωνίας εξετάζεται και το ζήτημα της αποστάσεώς τους από κτήρια ευπαθών ομάδων πληθυσμού, το ζήτημα όμως αυτό δεν εξετάζεται μεμονωμένα, δηλ. ως αποκλειστικός γνώμονας για το επιτρεπτό ή μη της λειτουργίας του σταθμού στη θέση, για την οποία πρόκειται, εφ΄ όσον ο νόμος δεν ορίζει ελάχιστη επιτρεπτή απόσταση των σταθμών από κτήρια αυτής της κατηγορίας, αλλά σε συνδυασμό με τις κάθε μορφής ιδιαιτερότητες της θέσεως, στην οποία πρόκειται να λειτουργήσει ο σταθμός και τις αναμενόμενες, εν όψει των χαρακτηριστικών της θέσεως αυτής, επιπτώσεις της λειτουργίας του στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον καθώς και σε συνάρτηση με τους τρόπους αντιμετωπίσεως των επιπτώσεων αυτών.
ΣτΕ 2716/2014 Κεραίες κινητής τηλεφωνίας - Δημοσιότητα - Όρια ασφαλούς εκθέσεως
Από μόνη τη δημοσίευση στον Τύπο περιλήψεως πράξεως εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων εγκαταστάσεως σταθμού βάσεως κεραίας κινητής τηλεφωνίας σε συγκεκριμένη θέση, δεν είναι δυνατόν να συναχθεί τεκμήριο πλήρους γνώσεως της πράξεως αυτής εκ μέρους των αιτούντων. Ομοίως μόνη η τοποθέτηση στη βάση της κεραίας πινακίδος με τον αριθμό της αδείας εγκαταστάσεως κεραίας κινητής τηλεφωνίας δεν συνιστά στοιχείο πρόσφορο για τη γνώση της αδείας από τους περιοίκους, διότι η βάση της κεραίας αποτελεί σημείο μη προσιτό στο ευρύ κοινό, τουλάχιστον σε περίπτωση εγκαταστάσεως της κεραίας σε δώμα οικοδομής ή άλλη δυσπρόσιτη θέση. Η εγκατάσταση σταθμών κινητής τηλεφωνίας δεν έχει ως απαραίτητη τυπική προϋπόθεση τον συνολικό χωροταξικό σχεδιασμό του δικτύου κινητής τηλεφωνίας, απαιτείται όμως η χωροθέτηση κάθε εγκαταστάσεως να καλύπτει τις υποχρεώσεις ασφαλείας, υγείας των πολιτών, αισθητικής του τοπίου και επάρκειας του συστήματος, με κατάλληλο σχεδιασμό των σχετικών δικτύων κατ΄ άρθ. 6 παρ. Γ΄ του Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης που εγκρίθηκε από τη Βουλή την 24.7.2008 (ΦΕΚ Α΄ 128). Προς επίτευξη του ως άνω σκοπού, εκτός από την τήρηση των ορίων ασφαλούς εκθέσεως του κοινού στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία κατ΄ άρθ. 31 παρ. 9-10 Ν 3431/2006 και την ΚΥΑ 53571/3839/2000, απαιτείται να ακολουθείται και η διαδικασία έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, στο πλαίσιο της οποίας εκτιμάται η επίδραση που μπορεί να ασκήσει στο κοινό η εγκατάσταση σταθμού σε συγκεκριμένη κάθε φορά θέση. Από τις διατάξεις του άρθ. 31 παρ. 9-10 Ν 3431/2006 συνάγεται ότι δεν ορίζεται ελάχιστη επιτρεπτή απόσταση των σταθμών κινητής τηλεφωνίας από χώρους ελευθέρως προσπελάσιμους από το κοινό ή από κτίρια ευπαθών ομάδων πληθυσμού, προβλέπεται δε στις περιπτώσεις αυτές τήρηση ορίων εκθέσεως στην ακτινοβολία μειωμένων σε σχέση με τα γενικώς οριζόμενα.
ΣτΕ 3099/2014 Οριστική διακοπή λειτουργίας βιομηχανικής μονάδος - Κριτήριο επιβολής κυρώσεως

Το μέτρο της οριστικής διακοπής λειτουργίας επιχειρήσεως ή δραστηριότητας, η οποία προκαλεί ρύπανση ή υποβάθμιση του περιβάλλοντος, επιβάλλεται, όταν το ηπιότερο μέτρο της προσωρινής διακοπής κρίνεται ατελέσφορο, επειδή η επιχείρηση παραλείπει να συμμορφωθεί προς τα υποδεικνυόμενα μέτρα ή επειδή άλλα μέτρα -πλην της οριστικής διακοπής- θεωρούνται ως μη αποτελεσματικά.

Πηγή : Περιβάλλον και Δίκαιο, 2014/3

ΣτΕ 2937/2014 Διαδικασία χαρακτηρισμού - Κριτήριο δασικής βλάστησης - Ιδιοκτησία
Η απόφαση του δασάρχη και των οικείων Επιτροπών σχετικά με τον χαρακτήρα εκτάσεως ως δάσους ή δασικής, πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη, με την περιγραφή της μορφολογίας του εδάφους, του είδους, της συνθέσεως, της πυκνότητος και των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών της βλαστήσεως, η αιτιολογία δε αυτή μπορεί να συμπληρώνεται και από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου. Κρίσιμη για τη συγκρότηση της έννοιας του δάσους και της δασικής εκτάσεως είναι η οργανική ενότητα της δασικής βλαστήσεως (δενδρώδους ή θαμνώδους), η οποία προσδίδει στην έκταση την ιδιαίτερή της ταυτότητα ως δασικού οικοσυστήματος. Η ενότητα αυτή δύναται να συνάγεται από τα χαρακτηριστικά της άγριας ξυλώδους βλαστήσεως, τα οποία περιγράφονται στα στοιχεία του φακέλου. Εφ΄ όσον υπάρχει η οργανική αυτή ενότητα, υφίσταται η αντικειμενική προϋπόθεση της έννοιας του δάσους ή της δασικής εκτάσεως, τεκμαίρεται δε ως αυτονόητη και αυταπόδεικτη η συνυπάρχουσα θεμελιώδης λειτουργία κάθε δασικού οικοσυστήματος, που συμβάλλει στην ισορροπία του φυσικού περιβάλλοντος. Η ειδική διοικητική διαδικασία του άρθ. 14 Ν 998/1979 αφορά αποκλειστικά τη διαπίστωση, αν μία έκταση αποτελεί ή όχι δασικό οικοσύστημα και δεν σχετίζεται με το ιδιοκτησιακό της καθεστώς.
ΣτΕ 2938/2014 Χαρακτηρισμός ως δασικής εκτάσεως εκτός σχεδίου - Ιδιοκτησία - Αρμοδιότητα - Σύνταγμα

Το Συμβούλιο της Επικρατείας μπορεί να κρατήσει και να δικάσει κατ΄ ουσίαν υπόθεση, η οποία κατ΄ άρθ. 1 Ν 702/1977 υπάγεται στην αρμοδιότητα του διοικητικού Εφετείου, όταν για την υπόθεση αυτή επιτρέπεται άσκηση εφέσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά της αποφάσεως του διοικητικού Εφετείου. Η απόφαση του δασάρχη και των οικείων επιτροπών σχετικά με τον χαρακτήρα ορισμένης εκτάσεως ως δάσους ή δασικής, πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη, με την περιγραφή της μορφολογίας του εδάφους, του είδους, της συνθέσεως, της πυκνότητος και των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών της βλαστήσεως, η αιτιολογία δε αυτή δύναται να συμπληρώνεται και από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου. Η παρ. 3 του άρθ. 14 Ν 998/1979 παρέχει την ευχέρεια στην Επιτροπή να διενεργήσει αυτοψία για τη διαμόρφωση ασφαλέστερης κρίσεως περί της υφισταμένης καταστάσεως της εξεταζομένης εκτάσεως, δεν επιβάλλει όμως συμμετοχή του ενδιαφερομένου κατά τη διενέργεια της αυτοψίας ούτε τη σύνταξη ιδιαίτερης εκθέσεως αυτοψίας, το πόρισμα δε της αυτοψίας επιτρεπτώς ενσωματώνεται στην απόφαση της Επιτροπής, της οποίας η κρίση υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο ως προς την πληρότητα της αιτιολογίας. Ο χαρακτηρισμός ως δασικής εκτάσεως εκτός σχεδίου πόλεως, μη προοριζομένης για άλλη χρήση και ειδικότερα για δόμηση, δεν προσβάλλει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, εφ΄ όσον ο χαρακτηρισμός ανταποκρίνεται στον αληθή χαρακτήρα της εκτάσεως και δεν παρεμποδίζει την κατά προορισμόν χρήση της.

Πηγή : Περιβάλλον και Δίκαιο 2014/3

ΣτΕ 2323/2012 Ακύρωση παράλειψης άρσης ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης - Απόδειξη ιδιοκτησίας
Η κατ΄ άρθρο 11 ΚΑΑΑ διοικητική διαδικασία ελέγχου της συνδρομής των προϋποθέσεων άρσης απαλλοτριώσεως επί ακινήτου κινείται από τον ενδιαφερόμενο ιδιοκτήτη. Ο αιτούμενος την άρση απαλλοτριώσεως λόγω παρόδου απράκτων των χρονικών ορίων συντελέσεώς της, πρέπει με αίτησή του προς τη Διοίκηση να υποβάλλει και τα στοιχεία, που αποδεικνύουν την ιδιοκτησία του. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να είναι επίκαιρα, να τείνουν δηλ. στην απόδειξη της κυριότητος κατά τον χρόνο υποβολής του αιτήματος. Σε περίπτωση μη επαρκούς αποδείξεως ή αμφισβήτησης της κυριότητας του αιτούντος, η Διοίκηση οφείλει να εκφέρει παρεμπίπτουσα επί του ζητήματος κρίση, ελεγκτή από το τυχόν επιλαμβανόμενο διοικητικό δικαστήριο, το οποίο οφείλει να εξετάζει, αν ο αιτών είναι κύριος του επίμαχου ακινήτου, χωρίς όμως να επιλύει κατά την ως άνω δίκη οριστικά το ζήτημα της τυχόν ύπαρξης εμπραγμάτων δικαιωμάτων στο ακίνητο, ζήτημα για το οποίο αρμόδια είναι τα πολιτικά δικαστήρια. Σε περίπτωση που με το αυτό δικόγραφο ζητείται η ακύρωση παράλειψης άρσης ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης, αρκεί η περιγραφή του απαλλοτριωθέντος ακινήτου με την αναγραφή των οδών ή πλατειών ή κοινοχρήστων εν γένει χώρων της συγκεκριμένης περιοχής, από τα οποία ρυμοτομείται, η δε προσκομιδή λεπτομερέστερων ως προς τη θέση αυτού στοιχείων, όπως τοπογραφικού διαγράμματος, επιτρέπεται να γίνει με το υπόμνημ
ΣτΕ 1420/2014 Αναγνώριση οδού προυφισταμένης του 1923
Σχέδια πόλεων. Αναγνώριση οδού ως προϋφιστάμενης του 1923, κατά το άρθρο 20 του Ν.Δ. της 17-7-1923. Έναρξη της προθεσμίας άσκησης αίτησης ακύρωσης από τη γνώση ή την κοινοποίηση της αποφάσεως και όχι από τη δημοσίευσής της στο ΦΕΚ. Δεν είναι νοητή η αναγνώριση ως κοινοχρήστου χώρου εδαφικής λωρίδας μη προβλεπόμενης στο ρυμοτομικό σχέδιο, έστω και αν προηγουμένως είχε αφεθεί με ιδιωτική βούληση σε κοινή χρήση, εκτός όσων δημιουργήθηκαν εντός σχεδίου πόλεως πριν από την 16.1.1924. Αρμοδίως η πράξη αναγνώρισης εκδίδεται από το νομάρχη εφόσον πρόκειται για εντοπισμένη τροποποίηση και αφορά σε οδό απέχουσα 650 μέτρα από την ακτή και μη ευρισκόμενη σε περιοχή υπαγόμενη σε καθεστώς προστασίας του φυσικού ή πολιτιστικού περιβάλλοντος. Δεν απαιτείτο προηγούμενη κλήση σε ακρόαση των ενδιαφερομένων ιδιοκτητών. Η σχετική διαπιστωτική απόφαση του νομάρχη πρέπει να αιτιολογείται. Πλημμελώς αιτιολογημένη η προσβαλλόμενη απόφαση. Δεκτή η αίτηση ακύρωσης
ΣτΕ 3165/2014 χρήσεις γης - διαγνωστικά κέντρα
 Σχέδια πόλεων και επιτρεπόμενες χρήσεις γης. Η λειτουργία διαγνωστικών κέντρων, στα οποία δεν υπηρετεί αυξημένος αριθμός ιατρών και νοσηλευτών για την εκτέλεση μη απλών ιατρικών πράξεων και δεν διαμένουν νοσηλευόμενοι, με συνέπεια πολύ μικρότερη οικιστική επιβάρυνση της περιοχής, επιτρέπεται σε όλες τις περιοχές των γενικών πολεοδομικών σχεδίων πλην εκείνων του χονδρεμπορίου και των ελεύθερων χώρων - αστικού πρασίνου, δηλαδή στις περιοχές στις οποίες επιτρέπονται κτήρια κοινωνικής πρόνοιας. Αντίθετη μειοψηφία. Νόμιμες οι ρυθμίσεις του προσβαλλόμενου π.δ/τος. Απορρίπτεται η αίτηση ακύρωσης. Η αίτηση εισήχθη στην Ολομέλεια με πράξη του Προέδρου του ΣτΕ.
ΣτΕ 2153/2015 (Ολ) Συνταγματικότητα ρυθμίσεων για αναπλαση άλσους Ν. Φιλαδελφείας
ΣτΕ 2153/2015 (Ολ) Συνταγματικότητα ρυθμίσεων για την ανάπλαση του άλσους της Ν. Φιλαδέλφειας
ΕφΑθ 1252/2009 Πυλωτή - θέσεις στάθμευσης
Πυλωτή – Θέσεις στάθμευσης
Κοινόχρηστες όσες θέσεις σταθμεύσεως δεν έχουν παραχωρηθεί κατ’ αποκλειστική χρήση σε ιδιοκτήτη διαμερίσματος της πολυκατοικίας. Δεν δικαιούνται οι συνιδιοκτήτες της πολυκατοικίας να απαγορεύουν την ελεύθερη σύγχρηση των θέσεων αυτών σε ιδιοκτήτη διαμερίσματος της πολυκατοικίας με τον ισχυρισμό ότι αυτός δεν αγόρασε θέση σταθμεύσεως.
ΣτΕ 1442/2015 [Νόμιμη οικοδομική άδεια για ανοικοδόμηση κατά παρέκκλιση άρτιου οικοπέδου
Νόμιμη οικοδομική άδεια για ανοικοδόμηση κατά παρέκκλιση άρτιου οικοπέδου
ΣτΕ 1483/2015 Νόμιμη έκθεση αυτοψίας λόγω αυθαίρετης αλλαγής χρήσης
Νόμιμη έκθεση αυτοψίας λόγω αυθαίρετης αλλαγής χρήσης
ΣτΕ Ολ 1858/2015 συνταγματικότητα ν. 4178/2013
Συνταγματικός ο ν. 4178/2013 για την τακτοποίηση των αυθαιρέτων εκτός εκείνων που ανεγέρθηκαν με άδεια ακυρωθείσα με αμετάκλητη δικαστική απόφαση
ΣτΕ 4763/2014 Παράνομη άρνηση της Διοίκησης να ανακαλέσει ΥΑ εγκριτική πολεοδομικής μελέτης
ΣτΕ 4763/2014
Παράνομη άρνηση της Διοίκησης να ανακαλέσει ΥΑ εγκριτική πολεοδομικής μελέτης
ΔΕΚ: Ο νέος κύριος ιδιοκτησίας δεν υποχρεούται σε αποκατάσταση του μολυσμένου περιβάλλοντος
Απόφαση του Ευρωπαίκού Δικαστηρίου, κατόπιν προδικαστικού ερωτήματος του ιταλικού ΣτΕ
Εγκύκλιος Συντονιστικής Επιτροπής ΣΥμβολαιογράφων για Ν. 4315/2014
Εγκύκλιος  3/13-1-2015  
Συντονιστική Επιτροπή Συμβοαλιογραφικών Συλλόγων Ελλάδος            
Αριθμ. Πρωτ. 11 
ΣτΕ 2059/2014
Προσφυγή ουσίας χωρεί κατά πράξης Λιμενάρχη για καταλογισμό δαπανών αποκατάστασης θαλάσσιας ρύπανσης
ΣτΕ 2129/2014

Μη νόμιμη μερική ανάκληση πράξης εφαρμογής της πολεοδομικής μελέτης επέκτασης του σχεδίου πόλεως του Δήμου Θήβας

ΣτΕ 2257/2014

Απαράδεκτη αίτηση ακυρώσεως κατά εγκυκλίου σχετικής με την εφαρμογή της δασικής νομοθεσίας

ΣτΕ 39/2013 Αναστολή εκτέλεσης πράξης εκκένωσης πολυκατοικίας λόγω πολεοδομικών παραβάσεων
Αίτηση αναστολής εκτελέσεως πράξεων περί μερικής εκκένωσης πολυκατοικίας λόγω πολεοδομικών παραβάσεων. Ο χαρακτηρισμός κτιρίου ως επικίνδυνου και η επιβολή μέτρων για την άρση του κινδύνου δεν συνδέεται απαραιτήτως με την τακτοποίηση αυθαίρετων κατασκευών που υπάρχουν στο κτίριο και την έκδοση σχετικής οικοδομικής άδειας. Η άμεση εκτέλεση των προσβαλλόμενων πράξεων θα προκαλέσει στην αιτούσα δυσανάλογη και μη επανορθώσιμη βλάβη σε περίπτωση ακυρώσεως. Ναι μεν το μέτρο της εκκένωσης επικίνδυνης από στατική άποψη οικοδομής συναρτάται προς το δημόσιο συμφέρον, το οποίο συνίσταται στην ανάγκη προστασίας του κοινού από τον κίνδυνο κατάρρευσης του κτίσματος, στην προκειμένη περίπτωση όμως δεν υφίστανται στοιχεία ή ενδείξεις περί υπάρξεως παρόμοιου και μάλιστα άμεσου κινδύνου. Δέχεται την αίτηση.
ΣτΕ 2259/2014 αιγιαλός και αυθαίρετα
2259/2014 ΣΤΕ  


Αιγιαλός. Αυθαίρετα κτίσματα ανεγειρόμενα εν μέρει ή εν όλω στον αιγιαλό ή τη ζώνη παραλίας κατεδαφίζονται υποχρεωτικά, ανεξαρτήτως του μονίμου ή μη χαρακτήρα τους και του χρόνου ανέγερσής τους. Αρκεί ο καθορισμός ζώνης παραλίας για να χαρακτηρισθεί κτίσμα ως αυθαίρετο  και κατεδαφιστέο, μη απαιτουμένης της συντέλεσης της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης της ζώνης  αυτής. Πότε μία κατασκευή χαρακτηρίζεται ως αυθαίρετη. Αρμόδιο όργανο για την έκδοση πράξης  κατεδάφισης. Πότε είναι ο Προϊστάμενος της Κτηματικής Υπηρεσίας και πότε η πολεοδομική
υπηρεσία. Αντίθετη μειοψηφία. Αν και η εκδίκαση της αίτησης ακύρωσης υπάγεται στην  αρμοδιότητα του Διοικητικού Εφετείου, το ΣτΕ κρατά και εκδικάζει την υπόθεση σε πρώτο και  τελευταίο βαθμό. Παραπομπή της υπόθεσης στην επταμελή σύνθεση για να επιλυθεί το ζήτημα του  αρμοδίου για την έκδοση της πράξης κατεδάφισης οργάνου.
Ο
 Στο Ρέθυμνο εκδικάστηκαν σήμερα τα ασφαλιστικά μέτρα που κατατέθηκαν από εννέα Ρεθυμνιώτες με στόχο να διεκδικήσουν την παραμονή του κροκόδειλου “Σήφη” στο φράγμα Ποταμών, στο Αμάρι Ρεθύμνου.
Νέο βαρύ πρόστιμο στην Ελλάδα για λύματα και χωματερέ
Νέο βαρύ πρόστιμο στην Ελλάδα για λύματα και χωματερέ
Σκέψεις γιο σχέδιο νόμου για τον αιγιαλό
N. 4269 / 2014 «Χωροταξική και πολεοδομική μεταρρύθμιση - Βιώσιμη ανάπτυξη
N. 4269 / 2014 Χωροταξική και πολεοδομική μεταρρύθμιση - Βιώσιμη ανάπτυξη
ΑΠ 911/2013 Ρύπανση περιβάλλοντος. Εκ προθέσεως υποβάθμιση περιβάλλοντος κατ΄ εξακολούθηση. Ποινική ευθύνη Προέδρου Δ.Σ. και Αντιπροέδρου Δ.Σ. Α.Ε. Απαιτείται να διαπιστωθεί η ύπαρξη ρυπάνσεως ή υποβαθμίσεως του περιβάλλοντος. Δεν αρκεί η μη συμμόρ
ΑΠ 911/2013.  Ρύπανση περιβάλλοντος. Εκ προθέσεως υποβάθμιση περιβάλλοντος κατ΄ εξακολούθηση. Ποινική ευθύνη Προέδρου Δ.Σ. και Αντιπροέδρου Δ.Σ. Α.Ε. Απαιτείται να διαπιστωθεί η ύπαρξη ρυπάνσεως ή υποβαθμίσεως του περιβάλλοντος. Δεν αρκεί η μη συμμόρφωση σε εγκριθείσες Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Πραγματικά περιστατικά. Ποινική Δικονομία. Αναίρεση. Λόγοι. Ελλειψη αιτιολογίας. Εσφαλμένη ερμηνεία. Δεν αναφέρονται τα ανώτατα επίπεδα ρυπάνσεως, η παραβίαση των οποίων συνιστά ρύπανση. Δεν προσδιορίζονται τα επίπεδα των προκληθέντων ρύπων, από τα οποία θα μπορούσαν να προκληθούν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία. Δεν αναφέρεται ποια διάταξη νόμου καθορίζει τα ανώτατα όρια ρύπων, η μέθοδος μετρήσεώς τους κλπ. Για τα επικίνδυνα απόβλητα δεν αναφέρονται οι οριακές τιμές περιεκτικότητας επικινδύνων ουσιών. Παραγραφή κάποιων εκ των μερικοτέρων πράξεων και παύση της ποινικής δίωξης για αυτές. Αναιρεί την υπ΄ αριθμ. 584/2012 απόφαση του Τριμ. Εφ. Θράκης για τους ως άνω λόγους.
ΣτΕ 266/2014 [Νόμιμη απόρριψη αιτήματος για άρση ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης]
ΣτΕ 266/2014

[Νόμιμη απόρριψη αιτήματος για άρση ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης]
ΣτΕ 387/2014 Παράνομη ΑΕΠΟ για κατασκευή τουριστικού συγκροτήματος σε νησίδα στον Παγασητικό Κόλπο - Αλατάς
ΣτΕ 387/2014

[Παράνομη ΑΕΠΟ για κατασκευή τουριστικού συγκροτήματος σε νησίδα στον Παγασητικό Κόλπο]
Το ΣτΕ απαγόρευσε Προσωρινή Διαταγή ΣτΕ για απαγόρευση κυνηγιού
Το ΣτΕ απαγόρευσε προσωρινά το κυνήγι σε όλα τη χώρα και για όλα τα θηράματα
ΑΠ 48/2013 ρύπανση περιβάλλοντος - αδρανή υλικά - οπτική ρύπανση

Ρύπανση περιβάλλοντος. Υποβάθμιση περιβάλλοντος από πρόθεση κατ΄ εξακολούθηση. Ποινική ευθύνη νόμιμου εκπροσώπου Ο.Ε. Πραγματικά περιστατικά. Εναπόθεση αδρανών υλικών σε ακάλυπτο χώρο επιχείρησης, η οποία επέφερε σημαντική αισθητική υποβάθμιση της περιοχής, η οποία και είναι κατοικημένη, ιδιαιτέρου αρχιτεκτονικού ύψους και τοπικής παραδοσιακής αισθητικής. Οπτική ρύπανση.

(δημοσίευση περ. ΝΟΜΟΣ)

ΜΠρΧαλκιδικής (ΠροσΔιατ) 26.6.2013 Προσωρινή διαταγή απαγόρευση εργασιών σε ρέμα στις Σκουριές Χαλκιδικής
ΜΠρΧαλκιδικής (ΠροσΔιατ) 26.6.2013
Προσωρινή διαταγή με την οποία απαγορεύονται τεχνικές εργασίες στην περιοχή του ρέματος ΛΑΚΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑ στις Σκουριές Χαλκιδικής, προκειμένου πριν από την εκτέλεσή τους, να επιτευχθεί ο καθορισμός της οριογραμμής του ρέματος με Προεδρικό Διάταγμα.
Αυτοματατη Περιβαλλοντικη Αδειοδοτηση εργων χερσαιων κ εναεριων υποδομων
ΥΠΕΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΕΚΑ, ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΝΙΑΤΗ, Η ΚΥΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΧΕΡΣΑΙΩΝ & ΕΝΑΕΡΙΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ
Στη δικαιοσύνη ο νόμος για τακτοποίηση αυθαιρέτων
Τη «συνταγματική» του αντοχή θα δοκιμάσει μέσα στο αμέσως επόμενο διάστημα ο νέος νόμος για τα αυθαίρετα. Ενας εκ των πολιτών που προσέφυγαν ζητώντας -και, όπως όλα δείχνουν, πετυχαίνοντας- την ακύρωση του ν.4014/11 για την «τακτοποίηση» αυθαιρέτων πρόκειται μέσα στις επόμενες ημέρες να καταθέσει προσφυγή και ενάντια στο ν.4178/13. Η κατάθεση αίτησης και στην Επιτροπή Αναστολών, με σκοπό το «πάγωμα» της ρύθμισης, θα δώσει στο ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο την ευκαιρία να δείξει τις διαθέσεις του απέναντι στο νέο πλαίσιο, το οποίο δημιουργήθηκε για να παρακαμφθούν τα προβλήματα συνταγματικότητας του προηγουμένου.
Με 4.300 υπαγωγές εγκαινιάστηκε ο νόμος νομιμοποίησης αυθαιρέτων
Με 4.300 υπαγωγές εγκαινιάστηκε ο νόμος νομιμοποίησης αυθαιρέτων
Μόνο τα πρώτα πέντε λεπτά κατατέθηκαν 170 φάκελοι
Περιβαλλοντικά Αδικημάτα - Αθώοι Αντιδήμαρχοι για μη συντηρηση βιολογικού
Αθώοι κρίθηκαν οι αντιδήμαρχοι καθαριότητας του Δήμου Πεύκων, Θεσσαλονίκης, από το Β΄Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης.
Οι δύο αντιδήμαρχοι είχαν κατηγορηθεί για διάπραξη περιβαλλοντικών εγκλημάτων κατ’ εξακολούθηση και συγκεκριμένα, ότι δε μερίμνησαν και δεν ενήργησαν επαρκώς όσον αφορά τη συντήρηση τοπικού βιολογικού σταθμού και τη διαχείριση των αποβλήτων, με συνέπεια τη μόλυνση και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και τη διακινδύνευση της υγείας των κατοίκων.
Το Δικαστήριο, με την υπ’ αριθμ 15811/2013 απόφασή του , αθώωσε τους κατηγορούμενους, κρίνοντας ότι προέβησαν σε όλες τις ενδεδειγμένες ενέργειες και ότι τα περιβαλλοντικά ζητήματα που τέθηκαν, προκλήθηκαν από ανυπαίτιες καθυστερήσεις, κατά τη διεκπεραίωση και παράδοση των σχετικών βελτιωτικών έργων.

Πηγή Lawnet
ΕιρΣκυδρ 135/2011 Ασφαλίστικά, Ραντισμα φυτοφαρμακα,
135/2011 ΕΙΡ ΣΚΥΔΡ
   Ασφαλιστικά μέτρα νομής. Προσωρινή ρύθμιση κατάστασης. Περιορισμοί κυριότητας. Ράντισμα με φυτοφάρμακα. Αναθυμιάσεις και δηλητηριώδη φυτοφάρμακα που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την υγεία του αιτούντος και της οικογένειάς του. Υποχρεώνει τον καθ’ ού να παύσει το ράντισμα με αυτόματο βυτίο και τον υποχρεώνει να ραντίζει χειροκίνητα, με απειλή χρηματικής ποινής 200,00 €υρώ και προσωπικής κράτησης 10 ημερών για κάθε παράβαση της απόφασης. Η απόφαση αυτή εισήχθη στη ΝΟΜΟΣ με επιμέλεια της συνδρομήτριάς μας κας Ράνιας Λεκάκη, δικηγόρου Εδεσσας.
ΣτΕ 4846/2012 Νόμιμο π.δ. για την έγκριση ΖΟΕ στην ευρύτερη περιοχή των Μεσογείων και η ένταξη τμήματός της στις καθοριζόμενες ζώνες πρασίνου
ΣτΕ 4846/2012 *

[Νόμιμο π.δ. για την έγκριση ΖΟΕ στην ευρύτερη περιοχή των Μεσογείων

και η ένταξη τμήματός της στις καθοριζόμενες ζώνες πρασίνου]

 Πρόεδρος: Ν. Ρόζος
Εισηγητής: Όλ. Παπαδοπούλου
Δικηγόροι:
Ο χαρακτηρισμός και ο καθορισμός των ορίων και των ζωνών προστασίας των χερσαίων, υδάτινων ή μικτού χαρακτήρα περιοχών και στοιχείων ή συνόλων της φύσης και του τοπίου που βρίσκονται εντός Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου, καθώς και ο καθορισμός ειδικών χρήσεων γης, κατώτατου ορίου κατάτμησης και άλλων όρων, περιορισμών και απαγορεύσεων στη δόμηση και τις  λοιπές δραστηριότητες για την προστασία των περιοχών αυτών, γίνεται χωρίς σύνταξη ειδικής περιβαλλοντικής μελέτης.
Εφόσον το κείμενο του διατάγματος, το οποίο παραπέμπει στα αντίστοιχα διαγράμματα που συνδημοσιεύθηκαν στην ΕτΚ, υπογράφεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους προτείνοντες υπουργούς, αβασίμως προβάλλεται ότι το επίδικο διάταγμα είναι ακυρωτέο διότι τα ανωτέρω διαγράμματα υπογράφονται μόνον από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Τοπογραφικών Εφαρμογών, χωρίς σχετική εξουσιοδότηση.

Κατά την έκδοση κανονιστικών διαταγμάτων για τον καθορισμό ειδικών χρήσεων γης και όρων και περιορισμών δόμησης σε εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών περιοχές, η κρίση της Διοίκησης νομίμως ερείδεται, όσον αφορά τα δάση και τις δασικές περιοχές, στις παρεχόμενες από τις αρμόδιες δασικές υπηρεσίες πληροφορίες, με βάση τα υφιστάμενα στοιχεία φωτογράφησης και χαρτογράφησης κάθε συγκεκριμένης περιοχής, τις διενεργηθείσες αυτοψίες ή άλλα πρόσφορα σχετικά στοιχεία, χωρίς να απαιτείται η προηγούμενη σύνταξη δασολογίου και δασικών χαρτών ή η προηγούμενη έκδοση πράξεων χαρακτηρισμού, όσον αφορά δε τις αναδασωτέες περιοχές, στις υφιστάμενες σχετικές πράξεις κήρυξης της αναδάσωσης.

Ο λόγος ακυρώσεως ότι η προσβαλλόμενη πράξη έχει εκδοθεί κατά πλάνη περί τα πράγματα, διότι η Διοίκηση αγνοούσε, κατά την ένταξη της περιοχής «Περιβολάκια» στις ζώνες πρασίνου, τη δημιουργία οργανωμένου οικισμού και την απώλεια του δημόσιου και  δασικού χαρακτήρα της περιοχής ότι, κατά παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας, δεν αποτυπώθηκαν στα οικεία διαγράμματα οι υφιστάμενες οικοδομές, είναι αβάσιμος, διότι τέτοιος τύπος δεν προβλέπεται. Λόγος για υπέρβαση και κακή χρήση της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης κατά τη θέσπιση των επίδικων ρυθμίσεων πρέπει επίσης να απορριφθεί, διότι οι κανονιστικές πράξεις δεν ελέγχονται από την άποψη αυτή, αλλά μόνον από την άποψη της τήρησης των προϋποθέσεων που τάσσει η εξουσιοδότηση και της μη υπέρβασης των ορίων της.

Σε περιοχές στις οποίες έχουν δημιουργηθεί οικιστικά σύνολα χωρίς εγκεκριμένο πολεοδομικό σχεδιασμό επιδιώκεται όχι η συλλήβδην, αλλά η επιλεκτική και σε περιορισμένο βαθμό ένταξή τους στο σχέδιο πόλεως, διαφορετικά η σχετική κατεύθυνση του ΡΣΑ θα αντέφασκε προς τον στόχο της «ανάσχεσης της εξάπλωσης της πόλης» και την επιδίωξη προστασίας του περιβάλλοντος.

Αβασίμως προβάλλεται, επομένως, ότι δεν συντρέχει λόγος δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογεί τους κατά τους αιτούντες υπέρμετρους περιορισμούς, οι οποίοι επιβάλλονται στην ιδιοκτησία τους με τις ρυθμίσεις των χρήσεων γης στην περιοχή «Περιβολάκια», περιορισμούς αναμενόμενους, άλλωστε, ενόψει της δασικής μορφής της περιοχής και της άναρχης δομήσεώς της, και ότι, ως εκ τούτου, οι περιορισμοί αυτοί θεσπίζονται κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας και των άρθρων 17 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.

Προϋπόθεση για την πολεοδόμηση εκτάσεως που ανήκει σε οικοδομικό συνεταιρισμό, εφόσον η έκταση αυτή περιλαμβάνεται, πάντως, σε περιοχή προβλεπόμενη ως οικιστική από τον οικείο χωροταξικό σχεδιασμό, είναι η κίνηση της σχετικής διαδικασίας με πρωτοβουλία του συνεταιρισμού. Πριν από την κίνηση της ανωτέρω διαδικασίας δεν νοείται δημιουργία προστατευόμενης εμπιστοσύνης περί του ότι η ανήκουσα στον συνεταιρισμό έκταση μπορεί να καταστεί οικιστική. Τυχόν ανοχή της οικοδομικής δραστηριότητας που αναπτύχθηκε εντός της εκτάσεως αυτής και η συνεπεία της ανοχής δημιουργηθείσα πραγματική κατάσταση, δεν μπορούν να θεμελιώσουν προσδοκία μετεξέλιξης της εκτός σχεδίου περιοχής σε οικιστική.
Αυθαιρετες κατασκευες κατεδαφιστεες, μετα της 31-1-1983
 Εμμένει στη θέση ότι οι αυθαίρετες κατασκευές εκτός οικιστικών περιοχών με ημερομηνία ανέγερσης μετά τις 31-01-1983 είναι κατεδαφιστέες το Συμβούλιο της Επικρατείας, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα στον Τύπο.  
Αυτόφωρο για περιβαλλοντικά εγκλήματα
Συντονισμένες προσπάθειες για την προστασία του περιβάλλοντος και την διαδικασία του αυτοφώρου προκειμένου για περιβαλλοντικά εγκλήματα ζήτησε η Αντεισαγγελία του Αρείου Πάγου.
Πολεοδομικό-Χωροταξικό Δίκαιο
Νομικά Νέα
02-09-19
Αίτηση προσωρινής διακοπής λειτουργίας σταθμών κινητής τηλεφωνίας και απομάκρυνσης εγκατεστημένων κεραιών και μηχανημάτων. Εκπομπή επικίνδυνης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από βάσεις κινητής τηλεφωνίας. Απαράδεκτο το αίτημα περί απειλής προσωπικής κράτησης, εφόσον δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένου προσώπου. Ανάγκη λήψης ειδικών μέτρων προφύλαξης όταν υπάρχουν επαρκείς λόγοι να θεωρείται ότι η εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας δημιουργεί κινδύνους ανεπανόρθωτης σωματικής και ψυχικής βλάβης. Αρχές αναλογικότητας και οικονομικής ελευθερίας. Δεκτή.




02-09-19

Σημαντική απόφαση  του ΣτΕ δίνει τις κατευθύνσεις για την οριοθέτηση οικισμών σε όλη την επικράτεια, ακυρώνει ως «ανεφάρμοστες» και «αντισυνταγματικές» τις οριοθετήσεις και τις επεκτάσεις ορίων οικισμών, που έχουν γίνει σε πολλές εκατοντάδες οικισμούς,  με πράξεις της διοίκησης (υπουργείου, νομαρχών κλπ) και αποφάσεις Δήμων και θέτει τις πολεοδομικές υπηρεσίες, προ αυξημένων ευθυνών για την έκδοση οικοδομικών αδειών, σε αυτές τις περιοχές.

Το συνολικό κείμενο της απόφασης θα αναρτηθεί μετά την καθαρογραφή της απόφασης. 

Πηγή: Νόμος & Φύση



13-06-19
 Η τοποθέτηση κεραιών κινητής τηλεφωνίας στο μισθωμένο χώρο δώματος πολυκατοικίας, παραβιάζει τον κανονισμό της πολυκατοικίας που θέτει περιορισμούς και απαγορεύσεις φέρουσες το χαρακτήρα δουλείας που αντιτάσσονται και κατά τρίτων – μισθωτών. Αναγνωρίζει τους ενάγοντες δικαιούχους πραγματικής δουλείας με περιεχόμενο την απαγόρευση της χρήσης του δουλεύοντος ως επαγγελματικού χώρου και την απαγόρευση χρήσης που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των ενοίκων της πολυκατοικίας. Υποχρεώνει τις εναγόμενες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας να άρουν την προσβολή, διατάσσει διακοπή λειτουργίας των σταθμών βάσης και καθαίρεση κεραίας κινητής τηλεφωνίας. Η προσβολή του δικαιώματος δουλείας συνιστά αδικοπραξία – επιδίκαση ηθικής βλάβης στους ενάγοντες.


13-06-19
Οικονομική ελευθερία – Δικαίωμα στην υγεία – Απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος – Ανίσχυρη διάταξη νόμου περί εξαίρεσης από την απαγόρευση με την καταβολή οικονομικού ανταλλάγματος (τέλους)

Lawspot.gr


04-06-19
  Αντιστυνταγματική η εξαίρεση οικιστικών πυκνώσεων από δασικούς χάρτες.


03-06-19
Δεν είναι έγκυρη η καταρτιση δικαιοπραξίας με αντικείμενο την αποκλειστική χρήση θέσεων στάθμευσης σε πιλοτή σε τρίτους εφόσον αυτοί δεν έχουν στην κυριότητα τους αυτοτελή οριζόντια ιδιοκτησία στην πολυκατοικία. Αρνητική αγωγή. 


03-06-19
Προστασία προσωπικών Δεδομένων. Έννοια αρχείου Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα κατά τον Ν. 2472/1997. Περιπτώσεις όπου κατ εξαίρεση και κατόπιν άδειας της αρμοδίας αρχής επιτρέπεται η χρήση προσωπικών δεδομένων άνευ συγκατάθεσης του δικαιούχου αυτών. Τέτοια περίπτωση συνιστά όταν τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγονται και επεξεργάζονται είναι τα απολύτως απαραίτητα, αναγκαία και πρόσφορα για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου κατ` αναλογική εφαρμογή της νομοθεσίας για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα. Για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από δικηγόρους στα πλαίσια παροχής νομικών υπηρεσιών προς τους εντολείς τους δεν απαιτείται άδεια της αρχής ενώ οι τελευταίοι δεσμεύονται από το επαγγελματικό τους απόρρητο να μην διαβιβάζουν ή κοινοποιούν αυτά σε τρίτους καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη τους. Τυχόν παράνομη χρήση προσωπικών δεδομένων επιφέρει ποινικές κυρώσεις κατά του υπαιτίου αλλά και αστική ευθύνη προς αποζημίωση του παθόντος. Αντισυνταγματική η νομοθετική πρόβλεψη ελάχιστου ποσού επιδικασθείσας χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης επί παράνομης χρήσης προσωπικών δεδομένων. Ορθώς το εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση λόγω επιδίκασης υπέρογκου ποσού χρηματικής ικανοποίησης ένεκα ηθικής βλάβης υπέρ των αναιρεσιβλήτων και εν συνεχεία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή τους καθότι ο αναιρεσείων ορθώς έλαβε αντίγραφο ποινικής απόφασης που περιείχε προσωπικά δεδομένα τους ως δικηγόρος του πολιτικώς ενάγοντος στην δεδομένη δίκη αλλά εσφαλμένα χρησιμοποίησε αυτή άνευ αδείας της αρμόδιας αρχής σε προσωπική του υπόθεση και καθ υπέρβαση της εντολής του πελάτη του. Απορρίπτει αναίρεση κατά της υπ` αριθμ. 22/ΕΡ-ΔΙ/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας.


linkedin twitter
 
 
site created and hosted by